ศกสองห้าหกสี่ปีฉลู

เวียนสู่สงกรานต์วารดิถี

อุบัติใหม่ในสถานกาลกิณี

พลันเทพีโควิดพิชิตเมือง

ยืนก๋าบ้าคลั่งบนหลังแรด

ราวนางแพศยาวางท่าเขื่อง

หัตถ์ซ้ายปล่อยไวรัสขนัดเนือง

หัตถ์ขวาเปลื้องหน้ากากขากน้ำลาย

เสด็จยามราตรีที่ทองหล่อ

กระจายต่อเพาะเชื้อโยงเครือข่าย

จากคนหนึ่งซึ่งระบาดกระจัดกระจาย

แพร่ขยายไปไม่หยุดเกินฉุดรั้ง

คำทำนายในสงกรานต์คืองานเข้า

นั่งจับเจ่าเศร้านักต้องกักขัง

ไม่มีเสียงหัวเราะเสนาะดัง

ทั้งชาติวังเวงใจไปอีกปี

โรคระบาดจัดหนักทะลักถล่ม

ฝนแสนห่ามาผสมขย่มขยี้

จะมีแต่ฝูงหมาบ้าและกาลี

บุกย่ำยีกลียุคทุกลำเนา

สงกรานต์อันแสนเศร้าสีเทาหม่น

ประชาชนก่นกำสรวลล้วนอับเฉา

ใส่หน้ากากเมื่อจากบ้านการบรรเทา

ในความเศร้าเคล้าซ่อนเสียงถอนใจ

มักมากในกามร่ำตัณหา

นำพาการลุกลามเกินห้ามไหว

แรดคะนองท่องถึงตะบึงไป

โหมไฟรายสะพรั่งทั้งแผ่นดิน

มาช่วยกันหยุดเชื้อทำเพื่อชาติ

ก่อนพินาศเพราะโควิดทุกทิศถิ่น

ป้องกันตัวของคุณให้คุ้นชิน

จนหมดสิ้นหมดเชื้อเพื่อชัยชนะ

“เจริญขวัญ”