จะรักใคร่หรือไม่รักนั่นคือสิทธิ์
ต่างความคิดจิตใจไม่เคยห้าม
เราอยู่ร่วมวิถีต่างนิยาม
เพราะนี่คือความงามท่ามสัมพันธ์

หากไม่รักไม่ศรัทธาอย่าหยามหมิ่น
กระเทาะบิ่นแผ่นดินแยกแตกสะบั้น
พึงให้สิทธิผู้อื่นอีกหมื่นพัน
ได้ยืนยันอันกาลหนึ่งซึ่งเคารพ

มิใช่ไปด้อยค่าอย่างสามานย์
เพื่อเหยียบย่ำกระหน่ำรานถึงขั้นจบ
ยิ่งทำให้ประเทศเราสู่เงาพลบ
เหยียดขนบระบบเดิมเหิมเกริมนัก
ใส่ชุดดำทำเหมือนว่าจะไว้ทุกข์

โหมให้ลุกปลุกปั่นขั้นหาญหัก
ตั้งกลุ่มสุมหัวก๊วนล้วนชวนชัก
ราวกับหนักหัวตนทุรนทุราย

คุณแม่ตายใช่ไหมเล่า-เข้าใจนะ
ถึงอยากจะใส่ชุดดำนำเครือข่าย
แหกปากพ่นก่นด่าสาธยาย
คล้ายรูถ่ายทวารประมาณกัน

พ่อแม่ไม่สั่งสอนตอนยังเยาว์
ถึงโง่เขลาไม่เข้าใจใช่ไหมนั่น
เรื่องกาลเทศะวาระสำคัญ
รู้เท่าทันการโป้ปดข้อคดใน

หัดคิดถึงใจเขาใจเราบ้าง
กระแดะอ้างทางสิทธิที่ฝักใฝ่

อย่ากลิ้งกลอกหลอกว่าประชาธิปไตย
หากกดใครให้ด้อยค่าต่ำกว่าตน

“เจริญขวัญ”