ประวัติศาสตร์อาจสร้างวางแนวคิด

บนแพร่งแห่งถูกผิดลิขิตได้

อำนาจหวานหอมกล่อมย้อมใจ

จะยุคไหนก็เห็นเป็นเช่นนั้น

ผู้ปกครองล้วนต้องมาเพื่อลาจาก

ใช่เลียปากอยากตามความกระสัน

ทั้งชั่วดีวิถีทางวางเดิมพัน

ร่วมผลักดันสานต่อก่อทิศทาง

อย่าดับหวังทั้งหลายในใจชน

หรือด่วนปล้นวันพรุ่งแห่งรุ่งสาง

บนอำนาจที่ลาดปูรู้ละวาง

อย่าอ้างประชาธิปไตยไว้สั่นคลอน

อย่ากอบกำอำนาจอาจนำสู่-

การอุ้มชูผู้มักใหญ่ในแอบซ่อน

ผลประโยชน์โปรดปรานผ่านขั้นตอน

ยอกย้อนก่อนซุ่มขุดหลุมพราง

ปิดซ่อมประชาธิปไตยไปชั่วขณะ

ก่อนที่จะนานเนิ่นเกินสะสาง

กวาดขยะชำระขี้ที่เกลื่อนทาง

แม้บางอย่างไม่ดั่งใจใครหลายคน

รัฐธรรมนูญคูณค้ำนำความเชื่อ

มิใช้เพื่อให้ใครใช้ลอบปล้น

มิควรอมลมลวงหลอกปวงชน

แต่คือหนทางแพร่งแห่งพรุ่งนี้

“เจริญขวัญ”