เริ่มต้นเดือนสุดท้ายแห่งปลายปี

แต่กลับมีน้ำตามหาศาล

กระแสน้ำบ่าไหลไม่อาจทาน

พัดศพให้พบพานสะท้านใจ

ไม่คิดว่าจะได้เห็นภาพเช่นนี้

วันที่น้ำทั้งมวลล้วนบ่าไหล

พรากชีวิตรอบข้างของบางใคร

เสียงร่ำไห้จึงดังไปทั้งเมือง

สิ้นเนื้อประดาตัวทั่วทุกแห่ง

หมดเรี่ยวแรงจะฟื้นตัวทั่วทุกเรื่อง

รัฐบาลนั้นเหมือนเก่าคือเปล่าเปลือง

ให้ขัดเคืองทุกเวลาน่ารำคาญ

คงพึ่งพาทหารกล้าทำหน้าที่

ช่วยเหลือพี่น้องใต้ด้วยใจหาญ

กลับมีพวกปากหมามาระราน

ป่าวขานทหารนี้ไม่มีน้ำยา

ภัยพิบัติซัดกระหน่ำธรรมชาติ

พายุเกรี้ยวกราดสาดน้ำป่า

ทหารทุกหมู่เหล่าเร่งเข้ามา

เช็ดน้ำตาประชาชนทุกหนทิศ

คือรั้วหลักปักมั่นประจัญศึก

ทุกสำนึกเพื่อแก้กระแสวิกฤติ

เพื่อหน้าที่สละพลีแม้ชีวิต

แม้ในความมืดมิดทิศแห่งทุกข์

“เจริญขวัญ”