ยกตีนกดหัวใครไปทั้งโลก

เกมโสโครกโชกโชนโดนกันทั่ว

ใช้อำนาจบาตรใหญ่ข่มให้กลัว

แล้วสุมหัวชั่วช้ามาท้วงติง

จัดอำดับจับเรียงขึ้นเขียงฆ่า

พรางตาวาระเร้นเป็นอย่างยิ่ง

ครรลองสองมาตรฐานการปล้นชิง

ทำทุกสิ่งไม่กริ่งเกรงข่มเหงใจ

ก็แค่คำมุสา “มหามิตร”

เพื่อปกปิดจิตทรามยามอยากได้

เผลอก็ลงไม้ฟาดทุกชาติไป

จัดอาวุธชุดใหญ่ไปรังควาน

ถือสิทธิ์ใดไปกดขี่เช่นนี้เล่า

ปากบอกเท่าเทียมกันนั้นทุกด้าน

กลับพลิกลิ้นสิ้นละอายได้ชำนาญ

กดให้กรานคลานมาสวามิภักดิ์

ขยะในบ้านตนไม่สนกวาด

ถืออำนาจบาตรใหญ่ให้แตกหัก

ทำมานานสันดานร้ายเบื่อหน่ายนัก

วางเกมดักตักตวงล้วงความลับ

คงชื่นใจในฉายามาเฟียโลก

แม้บักโกรกด้วยโรคภัยใต้มุมอับ

แยกเขี้ยวเที่ยวขู่คำถ่มสำทับ

บีบบังคับกับตีนอุ้งของลุงแซม                                                        

“เจริญขวัญ”