ประวัติศาสตร์อาจสร้างวางแนวคิด
บนแพร่งแห่งถูกผิดลิขิตได้
อำนาจหวานหอมกล่อมย้อมใจ
จะยุคไหนก็เห็นเป็นเช่นนั้น

ผู้ปกครองล้วนต้องมาเพื่อลาจาก
ต่างเลียปากอยากตามความกระสัน
ทั้งชั่วดีวิถีทางวางเดิมพัน
ร่วมผลักดันสานต่อก่อทิศทาง

อย่าดับหวังทั้งหลายในใจชน
หรือด่วนปล้นวันพรุ่งแห่งรุ่งสาง
บนอำนาจที่ลาดปูรู้ละวาง
อย่าอ้างประชาธิปไตยไว้สั่นคลอน

อย่ากอบกำอำนาจอาจนำสู่-
การอุ้มชูผู้มักใหญ่ในแอบซ่อน
ผลประโยชน์โปรดปรานผ่านขั้นตอน
ยอกย้อนก่อนซุ่มขุดหลุมพราง

ปิดซ่อมประชาธิปไตยไปชั่วขณะ
ก่อนที่จะนานเนิ่นเกินสะสาง
กวาดขยะชำระขี้ที่เกลื่อนทาง
แม้บางอย่างไม่ดั่งใจใครหลายคน

รัฐธรรมนูญคูณค้ำนำความเชื่อ
มิใช้เพื่อให้ใครใช้ลอบปล้น
มิควรอมลมลวงหลอกปวงชน
แต่คือหนทางแพร่งแห่งพรุ่งนี้
“เจริญขวัญ”