ลิ่วล้อสอพลอโก่งคอขัน

แห่กันกราบกรานเหมือนงานใหญ่

หางจุกก้นวนลูบจูบตีนใคร

ยกมือไหว้อุจจาระไม่ละวาง

แม้ยอมเข้าคุกยังสุขสบาย

ฝูงหมาแดงแถลงร่ายพลางส่ายหาง

เห่าหอนต้อนรับนายไม่จืดจาง

อวยคมสมสร้างลู่ทางโกง

จะอ้วกก็เสียดายมื้ออาหาร

ยิ่งแพงบ้ามหาศาลแทบตายโหง

พ่อใหญ่ไม่ละอายใกล้ลงโลง

พูดโทงโทงมุสาหน้าไม่อาย

ยังเพ้อว่าตัวเก่งเบ่งกล้ามโชว์

คุยโอ่ตาขยิบ-ไอ้ฉิบหาย

เฮฮาในคอกหลอกฝูงควาย

ชาติวอดวายเพราะโฉดทั้งโคตรวงศ์

โกงตั้งแต่ตัวมึงถึงลูกสาว

กลับสามหาวเห่าพล่ามความสูงส่ง

เพราะนึกว่าฝูงหมาจะยังคง-

ลุ่มหลงรักน้ำลายที่เปื้อนปน

วาทกรรมน้ำเน่า-ก็เข้าใจ

ชงประชาธิปไตยให้เข้มข้น                                             

แทรกปรัชญากระจอกไว้หลอกคน

เพื่อประโยชน์ของตนและพลพรรค !

“เจริญขวัญ”