โอมุคาเดะ (Omukade)คือ การต่อยอด หนังสัตว์ประหลาดของ เนรมิตรหนังฟิล์ม ร่วมกับ ฉายแสง แอด.เวนเจอร์อีกครั้งกับ เพื่อน-ภาคภูมิ วงษ์จินดา กับ  เต้ย-ชาลิต ไกรเลิศมงคล (Fatcat Studios) สองผู้กำกับ หลังจากที่ ทำ ๑๐๐ ร้อยขา (The One Hundred) เมื่อปี 2565เจ้าตะขาบ 100 ขา กลับมาอีกครั้ง เหมือนกับ พาไปดูที่มาที่ไป ของ ตะพองพลำ หัวหน้าตะขาบยักษ์ ภายใต้ชื่อใหม่ โอมุคาเดะ (Omukade)

จากตำนานเล่าขานของชาวบ้านมีภูเขาลูกหนึ่งทางตะวันตกของไทย ที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่างเข้าไป เพราะเชื่อกันว่า มีปีศาจร้ายจากตำนานญี่ปุ่นอาศัยอยู่ และทุกคนที่ก้าวเข้าไป ไม่เคยได้กลับออกมาอีกเลย สถานที่นั้น..เกิดอะไรขึ้นกันแน่!?เรื่องราวเกิดขึ้นในเหมืองต้องคำสาป ทหารญี่ปุ่นและเชลยศึกถูกขังอยู่ด้วยกัน เมื่อความตึงเครียดระหว่างศัตรูใกล้ถึงจุดแตกหัก พวกเขาจึงถูกบีบบังคับให้เผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดโบราณสุดสยองที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด

โอมุคาเดะ (Omukade) พาย้อนกลับไป ในช่วงท้ายๆ ของสงครามโลกครั้งที่สอง เส้นเรื่องง่าย เล่าเรื่องง่าย ไม่ซับซ้อน ไม่ต้องมี ตัวละครหลักมากมาย เน้น ดึง ให้ เข้ามาอยู่กับ ความน่ากลัว ของ เจ้าตะขาบยักษ์ ในตำนาน

โอมุคาเดะ (Omukade) แบ่งเรื่องออกเป็น สองช่วงเปิดเรื่อง ด้วยฉากสงคราม ภาพการต่อสู้ ระเบิดภูเขา ระเบิดสะพาน เผากระท่อม เครื่องบินรบ การต่อสู้ด้วยปืนผาหน้าไม้ มีดดาบซามูไร ฯลฯ  ที่ทำออกมาได้ไม่เลว ภาพของ หนังสงคราม หนังแอ็คชั่นที่ ชัดเจน มีฉากเลือดสาด เลือดพุ่ง ร่างแหลกกระจุยกระจายก่อนที่จะ พาเข้าถ้ำ โทนหนัง เปลี่ยน มาเป็น การต่อสู้ เพิ่มเอาชีวิตรอด จาก สัตว์ประหลาด โทนหนัง สยองขวัญ สั่นประสาท มาแบบ เต็มๆ

เพื่อน-ภาคภูมิ วงษ์จินดา ยังคงแม่นยำในทำภาพรวมตัว  หนัง ชาลิต ไกรเลิศมงคล กำกับในเรื่องของ CG เทคนิคต่างๆ โดยเฉพาะการสร้างตัวตะขาบให้ออกมามีชีวิตชีวา
สองผู้กำกับคุมโทนหนังได้ดี ความมืดมิด โทนหนังมืดๆ หม่นๆ  บรรยายกาศสัตว์ประหลาด ภายในเหมืองเก่า ใต้ถ้ำชวนให้ขนหัวลุกการใช้ภาพ เสียง ดนตรีประกอบ มาช่วยขยี้เพิ่มความน่ากลัว มีการคุมโทนหนังให้ไปใน ทิศทางของหนังสยองขวัญ ไม่มีการใส่มุขตลก เข้ามาทำให้หนังเป๋ออกนอกจาก น่าเสียดายที่ หนังอาจจะไม่สนใจ ปูรายละเอียดตัวละคร แทบจะไม่มีที่มาที่ไปไม่เน้นความสัมพันธ์ของตัวละคร ตัวร้ายที่เป็นคน ก็ไม่มี เลยทำให้ไม่ดึงไม่รู้สึกผูกพันกับ ตัวละครใครตาย..ใครจะอยู่ แทบจะไม่ มีผลกับ อารมณ์ เหลือแค่รอดู ว่า จะตายอย่างไร สยองแค่ไหนหนังไม่เสียเวลา กับตัวละคร เดินเรื่องไปข้างหน้า เล่าบางช่วง ด้วยภาพอดีต

ตัวหนัง เน้นย้ำ ในเรื่องของ การหวงแหน ปกป้องแผ่นดิน ของ ทุกๆเชื้อชาติ ไม่ว่าจะคน ทั้ง อังกฤษ ไทย ชาวดอย หรือแม้แต่ เจ้าโอมุคาเดะ ก็หวงรังของมัน หรือ เส้นเรื่อง ที่ พูดถึง การจับมือ ร่วมกันช่วย เอาชีวิตรอด แม้จะเป็นศัตรู ไม่ถูกกันก็ตาม ใน โอมุคาเดะ (Omukade) ทำ ซีจี งานสร้างภาพ สัตว์ประหลาด บรรดาตะขาบตัวเล็กตัวน้อย ออกมา ได้ดีงาม ดูสมจริงเหมือนจริง แทบจะไม่รู้สึกว่า เป็นงานสร้างภาพหลายๆ ตอน ภาพออกมาดีงาม อาทิ เจ้าโอมุคาเดะเขมือบช้าง กลายเป็น ตะขาบยักษ์ร่างช้างหรือ บรรดา ตะขาบในร่างคน ก็โอเค

รายละเอียด งานสร้างภาพ ต่างๆ ดูโอเค บรรยากาศภาพนอก ในป่า ดูสมจริง ในถ้ำการจัดแสง ช่วยเพิ่มความน่าสะพรึงในเรื่องนี้ ขนทัพ นักแสดงหลายๆ ชาติ มาร่วมแสดง ทำให้ หนังดูอินเตอร์ เข้ากับเรื่อง

ญดา-นริลญา กุลมงคลเพชร เด่นกว่าทุกๆ คน ในบท ซะนอร์ ที่มาลุคที่แทบจะหาความสวยไม่เจอ ขมุกขมอม แต่ต้อง ลีลาคิวบู๊ที่หลากหลาย ทั้งกับคน หรือ สัตว์ประหลาด

เดาง์ นักแสดงชาวพม่า เป็น เรนจา ผู้ช่วยนายทหารญี่ปุ่น ที่มี ความหลังกับ ซะนอร์ เล่นดี ดูลุยๆ ในลุค พรานป่า พูดไทยสำเนียงพม่า ฟังชัดดี

ฮิเดกิ นากายาม่า (นักฮ็อกกี้ทีมชาติไทยลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น) เป็น อากิระ นายทหารผู้ตามล่า เชลยฝรั่ง มาพร้อมกับความหล่อ ชัดเจนในความ ทหารญี่ปุ่น จะมีแค่รู้สึก ขัดๆ ตรง เวลาพูดไทย ชัดเจนเป็นคนไทย ถ้า เปล่งๆ ญี่ปุ่นพูดไทย เหมือนตัวละครอื่นๆ (ฝรั่ง คนดอย) น่าจะดีกว่า

เรียวตะ มอยส์เจอร์ อินฟลูเอนเซอร์ญี่ปุ่นชื่อดัง) เป็น ทามูระ นายทหารตู่ใจ ของ อากิระ ที่ต้องการเอาชีวิตรอด เพื่อกลับไปหาครอบครัว

โอ๊ค-กีรติ ศิวะเกื้อ รับบทเป็น บุญชู ตัวละครคนไทย เพียงคนเดียว เสรีไทย ที่แฝงตัวในกองทัพญี่ปุ่น

เจมส์ เลเวอร์ รับบททิม เชลยศึก ทหารฝรั่ง ที่หนีจากค่ายปู-ยะสะกะ ไชยสร รับบท นอตอง พ่อของ ซะนอร์ ครูของ เรนจา ที่ หายตัวไปในถ้ำ  เอี้ยง-สวนีย์ อุทุมมา มาร่วมแสดงในบท มะอู ชาวบ้านที่หา สาวมาส่งค่ายทหารญี่ปุ่น

เอาเข้าจริงๆ ดูไปดูมา  โอมุคาเดะ (Omukade) กับ ๑๐๐ ร้อยขา (The One Hundred) แทบ จะ เหมือน หนังเรื่องเดียวกัน แค่เปลี่ยนช่วงเวลา สถานที่ ตัวละครจากในยุคหลังโควิท มาเป็น ช่วงท้าย สงครามโลกครั้งที่2จาก ในโรงแรม มาเป็น ในถ้ำตะขาบ กินคน สิงร่างคน เหมือนๆ กัน แถม ยังมี ‘ตะบองพลำ’ เหมือนๆ กันอีก อารมณ์ยังคง ชวนให้คิดถึง หนังฝรั่งดังๆ อย่าง ไอ้ตัวเขมือบโลก (The Thing) หรือ บรรดา หนังสัตว์ประหลาดเอเลี่ยนสิงร่างถล่มเมือง ในยุคหลังๆตัวละคร 100 พ่อพันแม่ ต่างที่มาที่ไปเหมือนๆ กัน แค่ใน เรื่องนี้ ดูไม่เทาเท่า มีแค่ คนหนี คนตามล่า คนพาหนี ที่ต้อง มาจับมือกันสู้สัตว์ร้าย  โอมุคาเดะ (Omukade) อาจจะดูบางเบา ดูเรียบ ง่าย แต่ ก็โดนใจ ดีงาม ใน แง่ของ ความเป็นหนังสัตว์ประหลาด หนังเลือดสาด ที่ทำออกมา ได้ไม่เลวทีเดียว สนุกในระดับ 7/10 คะแนน