ปกติแล้ว จะไม่ค่อย อิน เฉยๆ ไม่ค่อยสนุกไปกับ นอร์เวย์ สักเท่าไรนัก ทั้งหนังปกติ/หนังรางวัล/หนังที่เดินสายประกวด แต่ ถ้าตอนนั้น ยังมีเรา(Sentimental Value) กลับผิดคาด เป็น หนังนอร์เวย์ ที่เข้าไปดูแบบงั้นๆ กลับกลายเป็นหนังที่ชอบมากๆ “…มีที่บางที่…ที่เราเรียกว่าบ้านมีบางความรู้สึก…ที่เราเรียกว่าความผูกพัน

แต่ที่ตรงนั้น…ตอนนี้เหมือนว่าไม่เคยมีอยู่จริง…”หนังเล่าเรื่องของ “พี่น้องสองสาว” ที่ต้องกลับมาเจอหน้า“พ่อ” ของตัวเองอีกครั้งหลังจากที่พ่อทิ้งไปสมัยที่พวกเธอยังเป็นเด็ก พ่อซึ่งเป็นผู้กำกับหนังกำลังจะทำหนังที่อิงมาจากชีวิตของตนเอง เขาจึงพยายามใช้โอกาสนี้สานสัมพันธ์อันแตกสลายกับลูกสาวแม้โอกาสจะดูริบหรี่ก็ตามที…

เสน่ห์ของหนังอยู่ที่การสร้างครอบครัวนี้ พ่อเป็นผู้กำกับหนังดัง ลูกสาว เป็น นักแสดงละครเวที ซึ่ง ทำให้หนังสนุกไปกับ ความเป็น หนังซ้อนหนังในเรื่องเส้นเรื่องนี้ บอกเลยว่า ชอบสุดๆทุกบททุกตอนพ่อผู้กำกับ เขียนบทหนัง สร้างจากชีวิตจริง เขียนขึ้นมาเพื่อให้ลูกสาว แสดงโดยเฉพาะผู้กำกับหนังระดับตำนาน ที่ร้างลาการสร้างหนังกว่า 15 ปี การคืนวงการไม่ใช่เรื่องง่าย ระดับงานที่ เปลี่ยนจากโรงมาเป็น สตรีมมิ่งในเรื่องนี้จิกกัดเสียดสี Netflix แบบเต็มๆ 

หนังพูดภาษาอังกฤษ แต่เรื่องเกิดในนอร์เวย์ ตัวละครควรพูดสำเนียง นอร์เวย์หรือไม่หรือ แม้แต่ เบื้องหลัง ละครเวที นักแสดงกลัวตื่นเวที ความสัมพันธ์ลับๆ กับ ทีมงานนักข่าวที่ สัมภาษณ์ พูดตรง พูดแรงๆ แบบไม่เกรงใจ ถามเรื่องส่วนตัว มากกว่าเรื่องงานและ….อีกหลายเรื่องราว ฯลฯ ที่ชัดเจนคือ..เก่าไป..ใหม่มา คนรุ่นเก่าถูกแทนที่ด้วยคนรุ่นใหม่

หนังนำเสนอในส่วนนี้ออกมาแบบธรรมดาดูเป็นธรรมชาติ ไม่ขยี้มากมาย แต่ดูดี ผสมแทรกเข้ามาใน เส้นเรื่องดราม่า ได้แบบเนียนลงตัวกลมกลืน เป็นเรื่องเดียวกันตัวละครหลักๆ ในเรื่องมีเพียงแค่ 4 ตัวละครหลัก ที่มีสีสัน มีความแตกต่างๆ แต่ออกมาดูดี ซึ่งต้องชมนักแสดงที่ เข้าถึงบทบาท อารมณ์ตัวละคร เล่นดีทุกคน เล่นดี จนไม่แปลกใจ ที่จะได้เข้าชิง รางวัลในสาขาการแสดง ทุกๆ คน

‘นอร่า’พี่สาวคนโตนักแสดงละครเวทีฝีมือเยี่ยมอารมณ์แปรป่วนมีปัญหาทางจิตต้องคุยกับจิตแพทย์ทั้งๆ ที่ แม่เป็นจิตแพทย์ เธอเกลียดพ่อที่ทิ้งครอบครัวไป เป็นนักสร้างหนัง ที่สวีเดน และไม่รับ ร่วมแสดงในหนัง ที่พ่อเขียนบทเพื่อเธอ เรอนาเต เรนส์เว สวมบทนี้ได้อย่างยอดเยี่ยม สวยใสดูเป็นศลปินติสๆสีหน้าท่าทางน้ำเสียงแววตา สุดยอด ตรึงคนดูได้ทุกฉาก มีทั้ง ชอบ และน่ารำคาญในบทอารมณ์ และที่สุดยอดมากๆ คือ การแสดงฉากละครเวที สุดยอดจริงๆ จนอยากปรบมือให้ ทั้งบนเวที และชีวิตจริงในเรื่อง 

อักเนส น้องสาว ที่ทิ้งหันหลัง ให้กับ วงการแสดง เป็น นักวิชาการด้านประวัติศาสตร์ มีครอบครัวเล็กๆ สามี/ลูกชายตัวน้อยน่ารัก คอยดูเคียงข้าง พี่สาว พยายามเชื่อมรอยร้าว พ่อกับพี่สาวให้คืนดีกัน อิงกา อิบส์ดอตเตอร์ ลิลเลียส เล่นแบบนิ่งๆ ดูเรื่อยๆ สบายๆ ออร่า.. ในการเป็นตัวเชื่อมรอยร้าว มีแบบจัดเต็ม พอตอนระเบิดอารมณ์ ก็เล่นได้ดีและที่ยิ้ม..ได้คือ ตอนเป็นเด็กน้อย เคยร่วมแสดงในหนัง คลาสสิคของพ่อ เป็นครั้งแรกเรื่องเดียวที่แสดง ดังเป็นที่รู้จักของคนดู กุสตาฟ บอร์ก พ่อ ผู้กำกับที่มีปัญหาครอบครัว ลี้ภัยไปสวีเดน ทิ้ง สองลูกสาวให้อยู่กับ แม่ที่เป็นจิตแพทย์ จนแก่ชรา กลับมานอร์เวย์ อยากดึงลูกสาว มาเล่นหนัง ที่ เขียนบทเพื่อเธอโดยเฉพาะ  สเตลลัน สการ์สการ์ด มาดบุคลิก พลังล้นเหลือ กับการรับบทนี้ ดูแล้วเชื่อในการเป็นผู้กำกับดัง ในระบบเก่าๆ หรือการเป็นผู้ใหญ่ใจดี เป็นครูสอนการแสดงที่ดี หรือแม้แต่ ความเป็นพ่อที่เคยผิดพลาด อยากแก้ตัวชอบๆ การแสดง และการวางบทบาท ที่ให้ความรู้ เหงา สงสาร ไปกับ ชายชราปลดระวาง ที่อยากแก้ปมชีวิต ของตัวเอง

 ราเชล เคมป์ นักแสดงสาวชื่อดัง ที่เจอ ผู้กำกับในดวงใจ ในเทศกาลหนังเก่า จนอยากร่วมงานด้วย ให้ทุน/หาทุน ฝึกการแสดง เพื่อจะได้รับบทนางเอกนักแสดง ใน หนังที่ ผู้กำกับ อยากให้ลูกสาวแสดง แต่เธอปฏิเสธ  แอลล์ แฟนนิง สวย งามสง่า ออร่า..ในความเป็นนางเอกสาวสวย ชื่อดังในยุคสมัยนี้ มาแบบจัดเต็ม จนอดหลงรักเธอไม่ได้ และยิ่ง รักตัวละครตัวนี้ มากๆ เมื่อต้องระบายอารมณ์ความรู้สึก กับผู้กำกับวนดวงใจ ต้องชม  ยัวคิม เทรียร์ ผู้กำกับที่ ทำงานชิ้นนี้ ออกมาเป็น หนังดราม่าครอบครัว หนังซ้อนหนัง ที่ออกมาดีเยี่ยม ดูดีไปหมด ทั้งบทหนัง การเล่าเรื่อง การแสดงของนักแสดง งานด้านโปรดักชั่น ภาพ การตัดต่อ เสื้อผ้าหน้าผม เพลง/ดนตรีประกอบ และต้องปรบมือ ยกนิ้วให้ กับทุกส่วน หนังบนจอ กองถ่ายหนัง หรือแม้แต่ละครเวทีบนเวทีในเรื่องถ้าตอนนั้นยังมีเรา(Sentimental Value)กวาดรางวัลมากมาย และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ (Oscars 2026) ครั้งที่ 98 ถึง 9 สาขา ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ,ภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม (นอร์เวย์), ,ผู้กำกับยอดเยี่ยม (ยัวคิม เทรียร์) ,นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม(เรอนาเต เรนส์เว),นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม(สเตลลัน สการ์สการ์ด),นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม (แอลล์ แฟนนิง) ,นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม(อิงกา อิบส์ดอตเตอร์ ลิลเลียส),บทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม (เอสกิล โวต, ยัวคิม เทรียร์) 

ลำดับภาพยอดเยี่ยม(โอลิวิเยร์ บัก คูเต)มาลุ้นๆ กันว่า จะกวาดมาได้กี่รางวัลถ้าตอนนั้น ยังมีเรา(Sentimental Value) คือ หนังที่ดูแล้ว มีความสุข ครบรส มีทั้งรอยยิ้ม น้ำตาซึมๆ ตื่นตัน ทำให้ จนเป็น หนัง ที่…ชอบ/รัก/สนุก ไปกับ ตัวหนังทั้งเรื่อง10/10 คะแนน