กลายเป็นโพสต์เตือนใจและชวนตั้งคำถามถึงมารยาทสังคมยุค EV เลยครับ เมื่อร็อกเกอร์รุ่นใหญ่ แมว จิรศักดิ์ ปานพุ่ม ออกมาแชร์ประสบการณ์สุดเซ็งขณะพาภรรยาไปชาร์จแบตรถยนต์ไฟฟ้า แต่กลับเจอเหตุการณ์ สาวยืนกั๊กที่จอดแบบงง ๆ ทั้งที่ในแอปฯ ก็ไม่ได้มีการจองไว้ งานนี้พี่แมวโพสต์เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้ (11 มี.ค. 2569) ไว้อย่างละเอียด พร้อมสอดแทรกธรรมะในการดึงสติว่า โดยมีข้อความทั้งหมดระบุว่า "เมื่อวานผมขับรถไปกับภรรยาเพื่อจะไปชาร์จแบตรถยนต์ไฟฟ้า พอไปถึงที่ชาร์จ กลับมีผู้หญิงคนหนึ่งยืนจองที่ไว้ โบกมือไม่ให้เข้าจอดและบอกว่ามีรถกำลังจะเข้ามาชาร์จ (ซึ่งเช็คในแอปแล้วก็ไม่ได้พบว่ามีการจองตู้ชาร์จไว้แต่อย่างใด) ภรรยาผมสวนทันที ทำอะไรคะ มันได้หรอคะ ใครถึงก่อนก็ตามคิวสิคะ มายืนจองอะไร แล้วบอกผมว่าถอยเข้าไปเลย และเหมือนเธอกำลังจะเปิดประตูลงไป ก่อนที่เรื่องจะลุกลาม ผมตัดสินใจขับรถออกไป สิ่งที่ผมเห็นชัดในตอนนั้นคือภรรยาผมโกรธมาก และจริง ๆ แล้ว ผมก็โกรธเหมือนกันความโกรธมันเกิดขึ้นมันมีอยู่จริง แต่ต่างกันตรงที่มันถูกเห็นพอมันถูกเห็น มันก็อยู่ของมันอย่างนั้นเราไม่ได้หยิบมันขึ้นมาใช้ไม่ได้เอามันไปต่อความยาวสาวความยืด จะบอกว่าไม่มีความโกรธก็ไม่ใช่ มันมีอยู่ แต่ เราไม่ใช้มัน พอไม่ไปยุ่งกับมัน มันก็อยู่ของมัน เราอยู่ของเรา มันไม่ได้กลายเป็น “เราโกรธ” แต่เป็นเพียง ความโกรธที่ถูกรู้ การจะเห็นอย่างนี้ ต้องอาศัยการฝึกดูอารมณ์จากเรื่องเล็ก ๆ ในชีวิตประจำวัน เช่น ตอนจะออกจากบ้านแล้วลืมกระเป๋าสตางค์ ต้องเดินกลับมาเอาใหม่ ความหงุดหงิดเกิดขึ้นทันที นี่แหละคือสนามฝึกที่ดี ลองดูมัน ดูความไม่พอใจ ดูความขุ่นใจ ดูมันบ่อย ๆ จากเรื่องเล็ก ๆ เพราะถ้ารอให้เป็นเรื่องใหญ่ อย่างการเผชิญหน้ากับคนอื่นจริง ๆ อารมณ์มันแรงมาก อาจจะเอาไม่อยู่ จริง ๆ แล้วภรรยาผมเองก็ฝึกที่จะรู้ตัวอยู่เหมือนกัน เธอก็พยายามฝึกสติของเธออยู่ แต่ต้องบอกเพื่อน ๆ ผู้ปฏิบัติว่า พอถึงเวลาลงสนามจริง เราไม่รู้หรอกว่า สิ่งที่เราฝึกมามันเพียงพอหรือยัง อารมณ์ที่เกิดขึ้นจริงในสถานการณ์จริงมันแรงกว่าที่เราคิดเสมอบางครั้งมันมาเร็ว บางครั้งมันแรง จนสติที่มีอยู่เหมือนจะตามไม่ทันจึงมีสิ่งหนึ่งที่พอจะสรุปได้จากประสบการณ์ตรงคือ ต้องฝึกให้มากจริง ๆ ฝึกจากเรื่องเล็ก ๆ ฝึกจากอารมณ์เล็ก ๆ ฝึกดูความหงุดหงิดเล็ก ๆ ในชีวิตประจำวัน

เพราะทุกครั้งที่เราเห็นมัน มันคือการสะสมกำลังของสติ และวันหนึ่ง เมื่อเหตุการณ์ใหญ่เกิดขึ้นสตินั้นอาจไม่ได้ทำให้เราไม่มีอารมณ์ แต่อย่างน้อยมันอาจช่วยให้เรา ไม่ต้องใช้มัน ขอให้ผู้ปฏิบัติทุกท่าน
ค่อย ๆ ฝึกดูจากเรื่องเล็ก ๆ ในชีวิตประจำวันธรรมะไม่ได้อยู่ไกลแต่อยู่ในเหตุการณ์ธรรมดา ๆ ที่เกิดขึ้นทุกวันนี่เอง"

พอโพสต์นของ แมว จิรศักดิ์ ปานพุ่ม ถูกแชร์ออกไป ทำเอาชาวเน็ตแฟนคลับและเพื่อนร่วมถนน EV ก็เข้ามาแสดงความคิดเห็นกันเพียบ เช่น

"ผมเป็นคนที่เรียนรู้เรื่องจับจิตจับอารมณ์มานานครับ แต่อยากถามคุณแมวว่า ในกรณีที่รถคุณไฟแบตจะหมดแล้วจำเป็นต้องชาร์ตแบต คุณจะทำยังไงกับเหตุการณ์นี้และกับคนแบบนี้ครับ.."

"มนุษย์ถูกสร้างให้มีความโกรธไว้ใช้ปกป้องภัยอันตราย และพี่แมวใช้มันได้อย่างถูกต้องครั"

"การปฏิบัติธรรมในชีวิตประจำวันอย่างแท้จริงครับ"

"เคยเจอคล้าย ๆ กัน แต่เป็นบนรถประจำทาง มีคุณป้าท่านนึงจองที่นั่งซึ่งมันไม่ควรมีใครต้องจองเพราะเป็นรถสาธารณะ ตอนนั้นโกรธมากและไม่ยอมก็เลยนั่งตรงที่นั้น สุดท้ายคุณลุงที่เป็นแฟนของคุณป้าก็เดินเข้ามา เราเห็นจึงลุกให้นั่งแต่ก็บอกกับคุณป้าไปว่านี่เป็นรถสาธารณะไม่ควรมาจองที่นั่ง ส่วนการเสียสละที่นั่งเป็นสิทธิ์และการติดสินใจของเรา คุณป้าก็พูดจาดีพลางขอโทษเรา แต่เราเองพอรู้สึกตัวว่ารู้ไม่มันความโกรธก็อดเสียใจไม่ได้ ทั้งที่เรื่องนี้ก็ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายอะไร"

"ผมก็เคยเจอเหตการณ์แบบนี้หลายครั้ง และนติแยกความโกรธออกมาเป็นอะไรสักอย่าง และถ้าเราจะหลงเข้าไปจับมันด้วยความปรุงแต่งที่ถาโถมเข้ามา น้ำหนักของมันก็ต่างกัน สนุกดีครับรู้สึกคันๆในใจ ช่วงหลังผมสังเกตเห็นมานะอัตตาในความรู้สึกถูก ทุกครั้งที่เราโกรธกับเหตการณ์แบบนี้ โดนปาดหน้า เลี้ยวไม่เปิดไฟ อัตตาความถูก ความคิดที่ว่าเราเหนือกว่าออกมาพองตัวจนปรุงแต่งสู่โทสะ เพื่อแสดงความขอบธรรมในแบบอัตตาของเรา กระบวนการของมันเป็นนิสัยทึ่บ่มเพาะโดยธรรมชาติของเราเองทั้งสิ้น มันเป็นแค่เหตุปัจจัยที่มันเหมาะสม มันก็ปรุงเป็นแบบนั้น ๆ จะเรียกมันว่าโกรธ หรืออะไรก็ช่างมัน มันต้องเกิดตามเหตุแล้วก็ต้องหมดไปตามปัจจัย"

ขอขอบคุณข้อมูลและภาพจาก เฟซบุ๊ก จิรศักดิ์ ปานพุ่ม