29 มิถุนายน 2569 รัฐบาลปากีสถานเปิดเผยว่า กองกำลังความมั่นคงได้ดำเนินปฏิบัติการภาคพื้นดินและโจมตีทางอากาศตามแนวชายแดนปากีสถาน-อัฟกานิสถาน เพื่อตอบโต้การก่อเหตุรุนแรงของกลุ่มติดอาวุธ ส่งผลให้สามารถสังหารนักรบได้ 29 ราย ขณะที่รัฐบาลตาลีบันของอัฟกานิสถานระบุว่า การโจมตีดังกล่าวทำให้พลเรือนเสียชีวิตอย่างน้อย 36 ราย และบาดเจ็บอีก 163 ราย

       นายอัตตาอุลเลาะห์ ทาราร์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสารสนเทศของปากีสถาน เปิดเผยผ่านแพลตฟอร์ม X ว่า ปฏิบัติการดังกล่าวเกิดขึ้นเพื่อตอบโต้เหตุโจมตีหลายครั้งจากกลุ่มติดอาวุธทั่วประเทศ โดยกองทัพได้โจมตีเป้าหมาย 3 จุดในจังหวัดปักเตีย ปักติกา และคูนาร์ ทางตะวันออกของอัฟกานิสถาน ด้วยปฏิบัติการโจมตีแบบแม่นยำ

ด้านนายฮัมดุลเลาะห์ ฟิตรัต รองโฆษกรัฐบาลตาลีบันอัฟกานิสถาน ยืนยันว่า การโจมตีของปากีสถานส่งผลให้มีพลเรือนเสียชีวิตอย่างน้อย 36 ราย และได้รับบาดเจ็บอีก 163 ราย พร้อมประณามการโจมตีดังกล่าว

       เหตุการณ์ครั้งนี้เกิดขึ้นเพียงหนึ่งวันหลังกลุ่มติดอาวุธใช้อาวุธปืนและวัตถุระเบิดบุกโจมตีสำนักงานใหญ่ประจำภูมิภาคของกองกำลังกึ่งทหาร Rangers ในเมืองการาจี ส่งผลให้ทหารเสียชีวิต 3 นาย ก่อนที่เจ้าหน้าที่จะวิสามัญผู้ก่อเหตุได้ 3 ราย และจับกุมผู้ต้องสงสัยอีก 1 ราย ซึ่งกองทัพระบุว่าเป็นชาวอัฟกานิสถานที่ได้รับบาดเจ็บ

ต่อมา กลุ่มจามาอัต-อุล-อาห์ราร์ (Jamaat-ul-Ahrar) ซึ่งเป็นกลุ่มแตกแยกจากตาลีบันปากีสถาน (TTP) ได้ออกมาอ้างความรับผิดชอบต่อเหตุโจมตีในเมืองการาจี

รัฐบาลปากีสถานระบุว่า ปฏิบัติการล่าสุดมีเป้าหมายทำลายฐานที่มั่นและแหล่งหลบซ่อนของกลุ่มตาลีบันปากีสถาน ซึ่งเป็นกลุ่มติดอาวุธที่แยกจากตาลีบันอัฟกานิสถาน แม้ว่าทั้งสองกลุ่มจะมีความสัมพันธ์เป็นพันธมิตรกันก็ตาม

       ความตึงเครียดระหว่างปากีสถานและอัฟกานิสถานทวีความรุนแรงขึ้นอย่างต่อเนื่องตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา โดยทั้งสองฝ่ายมีการตอบโต้ทางทหารข้ามพรมแดนหลายครั้ง ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตหลายร้อยคน แม้จะมีการเจรจาสันติภาพภายใต้การไกล่เกลี่ยของนานาชาติ รวมถึงความพยายามของจีนในการผลักดันให้ทั้งสองประเทศลดระดับความขัดแย้ง แต่จนถึงขณะนี้ยังไม่สามารถบรรลุข้อตกลงหยุดยิงอย่างถาวรได้

       ปากีสถานยังคงกล่าวหารัฐบาลตาลีบันอัฟกานิสถานว่าให้ที่พักพิงแก่กลุ่มตาลีบันปากีสถานและกลุ่มติดอาวุธที่ก่อเหตุโจมตีภายในประเทศ ขณะที่รัฐบาลกรุงคาบูลปฏิเสธข้อกล่าวหาดังกล่าวมาโดยตลอด ส่งผลให้ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองประเทศยังคงอยู่ในภาวะเปราะบางและมีแนวโน้มเผชิญความตึงเครียดเพิ่มขึ้นอีกในระยะต่อไป