สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (DRC) กำลังเผชิญวิกฤตการระบาดของโรคอีโบลาที่รุนแรงที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ หลังข้อมูลล่าสุดจากรัฐบาลคองโกระบุว่า ยอดผู้ติดเชื้อเพิ่มขึ้นเป็น 3,532 ราย และมีผู้เสียชีวิตแล้ว 1,556 ราย ส่งผลให้การระบาดครั้งนี้กลายเป็นการระบาดของอีโบลาที่มีขนาดใหญ่เป็น อันดับ 2 ของโลก รองจากการระบาดในแอฟริกาตะวันตกเมื่อปี 2014-2016

ข้อมูลที่เผยแพร่เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ระบุว่า การแพร่ระบาดยังคงขยายตัวอย่างรวดเร็ว โดยจำนวนผู้ติดเชื้อเพิ่มขึ้นเร็วกว่าความสามารถในการควบคุมโรคของเจ้าหน้าที่สาธารณสุข

คาร์ล สเกา รักษาการผู้อำนวยการโครงการอาหารโลกแห่งสหประชาชาติ (WFP) กล่าวว่า นี่เป็นการระบาดของอีโบลาที่แพร่กระจายรวดเร็วที่สุดเท่าที่เคยพบ และเรียกร้องให้ประชาคมโลกให้ความสนใจและเร่งสนับสนุนการรับมือกับสถานการณ์ที่กำลังเลวร้ายลง

ศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคแห่งแอฟริกา (Africa CDC) เปิดเผยว่า แม้การระบาดจะเกิดขึ้นได้ไม่ถึง 3 เดือน แต่มีผู้เสียชีวิตมากกว่าการระบาดครั้งก่อน ๆ ในช่วงเวลาเดียวกันถึง 5 เท่า

การระบาดครั้งนี้เกิดจากเชื้อไวรัสอีโบลาสายพันธุ์ บุนดิบูกโย (Bundibugyo) ซึ่งเป็นสายพันธุ์ที่พบไม่บ่อย และจนถึงปัจจุบันยังไม่มีวัคซีนหรือยารักษาที่ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการ

องค์การอนามัยโลก (WHO) ประเมินว่า จำนวนผู้ติดเชื้อที่แท้จริงอาจสูงกว่าตัวเลขทางการถึง 4 เท่า เนื่องจากระบบเฝ้าระวังโรคยังมีข้อจำกัด ทั้งการขาดแคลนยานพาหนะ บุคลากรทางการแพทย์ไม่เพียงพอ และความไม่ไว้วางใจของประชาชนในพื้นที่

เจ้าหน้าที่ด้านมนุษยธรรมในเมืองบูเนีย ระบุว่า โรคได้แพร่กระจายเข้าสู่ชุมชนแล้ว ขณะที่ประชาชนจำนวนไม่น้อยยังเลือกเข้ารับการรักษากับหมอพื้นบ้าน ส่งผลให้การแพร่เชื้อยังดำเนินต่อไป

การควบคุมโรคในคองโกยังเผชิญอุปสรรคจากสถานการณ์ความไม่สงบในภาคตะวันออกของประเทศ ซึ่งมีกลุ่มติดอาวุธหลายสิบกลุ่มเคลื่อนไหวอยู่ ประกอบกับการลดงบช่วยเหลือจากต่างประเทศ ทำให้ทรัพยากรสำหรับรับมือการระบาดมีจำกัด

Africa CDC ระบุว่า จำเป็นต้องใช้งบประมาณ 1.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อควบคุมการระบาด ซึ่งมากกว่าที่ประเมินไว้ก่อนหน้านี้ถึง 3 เท่า แต่จนถึงขณะนี้ได้รับการยืนยันเงินสนับสนุนเพียง 213.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากเป้าหมายการใช้จ่าย 242.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ สำหรับแผนรับมือช่วงเดือนพฤษภาคม-สิงหาคม

นอกจากนี้ มาตรการจำกัดการเดินทางของสหรัฐฯ ยังส่งผลกระทบต่อการส่งเจ้าหน้าที่ช่วยเหลือเข้าสู่พื้นที่ โดยองค์กรด้านมนุษยธรรมหลายแห่ง รวมถึง Samaritan's Purse เปิดเผยว่า อาจต้องลดขนาดการดำเนินงานในคองโก เนื่องจากข้อจำกัดด้านการเดินทางของเจ้าหน้าที่ชาวอเมริกัน