เมื่อโควิดระบาดเข้าไปถึงสหรัฐอเมริกา  มีคนติดเชื้อและเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก  จำเป็นต้องปิดร้านอาหารและกักตัวผู้ติดเชื้ออยู่ในบริเวณควบคุม  ทำให้ผู้ถูกกักตัวขาดแคลนอาหารการกิน  และมีคนตกงานจำนวนมากที่ไม่มีเงินซื้ออาหาร  ในขณะเดียวกันผู้ผลิตอาหารจำนวนมาก็ต้องทิ้งอาหารที่ขายไม่ได้ไปอย่างน่าเสียดาย     แต่ก็มีองค์กรเอกชนแห่งหนึ่ง ชื่อ ครัวกลางของโลก World Central Kitchen (WCK) นำโดยนาย โฮเซ่  แอนเดรส (José  Andrés) ได้ดำเนินการช่วยเหลือผู้อดอยากเหล่านี้ ด้วยการแจกอาหารฟรี  จนนิตยสารไทมส์ ได้ยกย่องให้นาย แอนเดรส เป็นหนึ่งในร้อยผู้ทรงอิทธิพลของโลกประจำปี ค.ศ. 2020

องค์กรครัวกลางของโลก WCK เป็นองค์กรเอกชน ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อจัดหาอาหารและน้ำดื่มช่วยเหลือผู้ประสบภัยพิบัติธรรมชาติ   เริ่มมาตั้งแต่พ.ศ.2553 ด้วยการช่วยขจัดความหิวโหยของผู้ประสบภัยแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่ประเทศเฮติ   และต่อมาก็ได้ช่วยผู้ประสบภัยที่ประเทศ เปอรโตริโก โดมินิกัน นิคารากัวแซมเบีย เปรู คิวบา อูกานกา เกาะบาฮามาส กัมพูชา และสหรัฐอเมริกา   อาหารที่แจกจ่าย  มี ข้าวผัด สปาเตตี้ สลัดผัก แกงกะหรี่ไก่  แซนด์วิชแฮม ซี่โครงหมูบารเบคิว

เดือนมีนาคม 2563 ผู้โดยสารหลายพันคน ในเรือสำราญ แกรนด์ปรินเซส  ถูกกักตัวเพราะโควิดอยู่บนเรือที่อ่าวซานฟรานซิสโก  องค์กรครัวกลางโลก ได้จัดอาหารกว่า 50,000 ชุดให้แก่ผู้ประสบเคราะห์กรรมในครั้งนั้น   และจัดได้ส่งอาหารจากภัตตาคารต่างๆ กว่า 30 แห่ง ให้แก่โรงพยาบาลในท้องถิ่น เดือนเมษายน 2563  ครัวกลางของโลกได้ใช้สนามกีฬาเบสบอลในกรุงวอชิงตันดีซี เป็นสถานที่ปรุงอาหารสำหรับแจกฟรีโดยได้แจกจ่ายอาหารให้ผู้ประสบภัยโควิดผู้มีรายได้น้อยและคนไร้บ้าน ในสหรัฐอเมริกาและสเปนไปแล้วมากกว่า 36 ล้านชุดนอกจากครัวชั่วคราวขนาดใหญ่ที่วอชิงตัน ดี.ซี. กับนิวยอร์ก ยังมีครัวกลางของโลกอยู่อีกหลายเมืองใหญ่ นำทีมพ่อครัวชื่อดังจัดเปลี่ยนร้านอาหารที่ถูกสั่งปิดให้เป็นครัวชุมชน ร่วมมือกับอาสาสมัครกระจายตัวไปแจกจ่ายอาหารถูกสุขลักษณะตรงตามหลักโภชนาการ 160 จุดทั่วสหรัฐฯ บริการอาหารให้ประชาชนมากกว่า 750,000 มื้อต่อวัน

โฮเซ่ แอนเดรส ผู้ก่อตั้งครัวกลางของโลก เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายเสปน เกิดเมื่อ พ.ศ 2502 เรียนวิชาทำอาหารที่บารเซโลน่า อพยพมาทำงานแป็นพ่อครัวที่นิวยอร์คเมื่อ พ.ศ. 2533 แบบเสื่อผืนหมอนใบ     ต่อมาได้ เป็นเจ้าของภัตตาคารที่มีชื่อเสียง ในเมืองวอชิงตันดีซี ลอสแองเจลลีสลาสเวกัส  ฟลอริด้า  นิวยอร์ค   และปอรโตริโก้และได้เป็นอาจารย์สอนวิชาทำอาหารสเปนที่มหาวิทยาลัยจอร์จ วอชิงตันด้วย เขามีหลักในการทำงานว่า “ความหิวเป็นสิ่งที่รอไม่ได้Hanger  is something that cannot wait”  และ “เชื้อเพลิงในการขับเคลื่อนมนุษย์คืออาหาร  The Fuel That Moves Humanity is Food”