บทวิเคราะห์ที่ตีพิมพ์ในวารสาร Science Advances เปรียบเทียบการทดลองจากงานวิจัยเบื้องต้น 3 ชิ้น ของ ดร.ซานาเอะ โอริยามะ นักวิทยาศาสตร์สาขาชีวการแพทย์ จากมหาวิทยาลัยฮิโรชิมาของญี่ปุ่น เพื่อให้ได้ “สูตรงีบหลับ” ที่ดีที่สุดสำหรับคนทำงานกลางคืนออกมา Ffp.shอาสาสมัคร 3 กลุ่ม กลุ่มละ 12-15 คน ทำงานนานติดต่อกันถึง 16 ชั่วโมง ตั้งแต่เวลา 16.00 น.ไปจนถึง 09.00 น. ของวันรุ่งขึ้น

อาสาสมัครกลุ่มแรกจะได้รับอนุญาตให้พักงีบหลับยาวๆ ได้หนึ่งครั้ง คิดเป็นเวลาทั้งสิ้น120 นาที ในช่วงสี่ทุ่มถึงเที่ยงคืน แต่อาสาสมัครอีกกลุ่มหนึ่งจะได้รับอนุญาตให้พักงีบหลับได้สองครั้งโดยให้นอน 90 นาที ในช่วงสี่ทุ่มครึ่งถึงเที่ยงคืน และงีบหลับสั้นๆ 30 นาทีอีกครั้ง ในช่วงตีสองครึ่งถึงตีสาม ส่วนอาสาสมัครกลุ่มสุดท้ายหรือกลุ่มควบคุม จะไม่มีโอกาสได้งีบหลับเลยตลอดทั้งคืนพบว่า ผู้เข้าร่วมการทดลองที่ได้งีบหลับสองครั้ง โดยคิดเป็นเวลานาน 90 นาที และ 30 นาทีตามลำดับ มีความรู้สึกเหนื่อยล้าจากการทำงานโต้รุ่งน้อยที่สุด ทั้งยังรู้สึกว่าสมองแจ่มใสใช้ความคิดได้ดีกว่า เมื่อเทียบกับกลุ่มที่ได้นอนพักผ่อนยาว 120 นาที เพียงครั้งเดียวต่อคืน โดยอาสาสมัครกลุ่มนี้รู้สึกว่าตัวเองเฉื่อยชาและง่วงเหงาหาวนอนมากที่สุด

ดร.โอริยามะ แนะนำว่า “การงีบหลับ 90 นาทีในช่วงแรกของค่ำคืน ช่วยรักษาประสิทธิภาพการทำงานให้คงอยู่ยาวนานขึ้น ส่วนการงีบสั้นๆ ครั้งที่สอง นาน 30 นาทีในช่วงใกล้รุ่ง ช่วยลดความเหนื่อยล้าและทำให้ผู้นั้นคงปฏิกิริยาตอบสนองที่รวดเร็วเอาไว้ได้ จึงถือเป็นกลยุทธ์การงีบหลับแบบผสมผสาน ที่ส่งผลให้การทำงานโต้รุ่งปลอดภัยและมีประสิทธิภาพเต็มที่”