ดร.เกร็ก เมอเรย์ ผู้อำนวยการศูนย์สุขภาพจิตแห่งมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสวินเบิร์นของออสเตรเลีย ซึ่งเชี่ยวชาญการบำบัดจิตที่เกี่ยวข้องกับทักษะการคิดวิเคราะห์ (cognitive therapy) บอกว่าการตื่นขึ้นมากลางดึกตอนตีสามและไม่อาจข่มตาหลับลงไปได้อีก แถมยังคิดกังวลฟุ้งซ่านไปต่างๆ นานา จนฟ้าสาง ถือเป็นเรื่องปกติธรรมดาสำหรับมนุษย์ การตื่นขึ้นมาในช่วงเวลาประมาณ 03.00-04.00 น.นั้น พบได้มากถึง 1 ใน 3 ของประชากรชาวอเมริกัน และสถิตินี้อาจยิ่งพุ่งสูงขึ้นอีกในช่วงการระบาดใหญ่ของโรคโควิด-19 ที่ผ่านมา เนื่องจากระดับของความตึงเครียดในชีวิตประจำวันเพิ่มขึ้น

อย่างไรก็ตาม ดร.เมอเรย์บอกว่า ความเครียดไม่ได้เป็นสาเหตุโดยตรงที่ปลุกให้เราตื่นขึ้นมากลางดึก เพราะพฤติกรรมการใช้ชีวิตประจำวันที่ไม่เหมาะสม เช่น มีตารางเวลาในการทำกิจวัตรต่างๆไม่แน่นอน, การเสพเนื้อหาข่าวในสื่อหรืออินเตอร์เนตที่เต็มไปด้วยข่าวร้าย, หรือแม้แต่การขาดอากาศหมุนเวียนอย่างเพียงพอในห้องนอน ก็ทำให้เราตื่นขึ้นมากลางดึกได้เช่นกัน

สเตฟานี โรมิสซิวสกี นักบำบัดการนอนจาก “คลินิกขี้เซา” (Sleepyhead Clinic) ในกรุงลอนดอนให้คำแนะนำไว้ว่า ควรตื่นนอนเวลาเดียวกันทุกวัน และอย่าเข้านอนจนกว่าจะรู้สึกง่วง หลังจากนั้นไม่นานคุณจะพบกับความเปลี่ยนแปลง โดยจะเห็นว่าตนเองตื่นนอนในเวลาเดียวกันทุกวัน และมันจะกลายมาเป็นเวลาประจำของคุณ นอกจากนี้ โรมิสซิวสกียังแนะนำว่า พยายามออกกำลังกาย สัมผัสกับแดดอ่อนตอนเช้าบ้าง จัดสรรเวลาส่วนตัวและเวลาเข้าสังคมให้สมดุล เพราะเราต้องสร้างความเข้าใจให้กับสมองของตนเองว่า เรามีโอกาสที่จะนอนหลับพักผ่อนเพียงช่วงเดียว นั่นก็คือเวลากลางคืนที่ไม่ดึกจนเกินไป