นักจิตวิทยาชี้กิจกรรม“ล่าสัตว์”สะท้อนสันดานดิบ!‘อวดเบ่ง-โชว์อำนาจ’ก๊วนล่าสัตว์

8 ก.พ.61 ดร.วัลลภ ปิยะมโนธรรม ที่ปรึกษาศูนย์พัฒนาความสุขมนุษย์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ(มศว) กล่าวกับผู้สื่อข่าว “แนวหน้าออนไลน์” ถึงค่านิยมชื่นชอบการล่าสัตว์ในหมู่คนบางกลุ่ม ว่า แม้ปัจจุบันจะมีกฎหมายควบคุมการล่าสัตว์ ซึ่งในบางประเทศเป็นการห้ามเด็ดขาด และบางประเทศแม้ไม่ห้าม แต่มีกฎระเบียบกำหนดให้ปฏิบัติอย่างเคร่งครัด ซึ่งการล่าสัตว์เป็นเรื่องของสันดานดิบ อยากแสดงให้คนอื่นเห็นว่าตนอยู่เหนือกว่าคนอื่นๆทั่วไป

ดร.วัลลภ อธิบายว่า ในอดีตการล่าสัตว์นั้นเป็นกีฬาที่นิยมกันในหมู่ชนชั้นสูงทั่วโลก โดยเฉพาะการล่าสัตว์ที่ได้ชื่อว่าเป็นสัตว์ตัวใหญ่ หรือสัตว์ดุร้าย เช่น ช้าง เสือ สิงโต ยิ่งถ้ามีกระแสข่าวเรื่องเล่าลือว่าสัตว์ตัวนั้นมีประวัติน่ากลัวเพียงใด ก็ยิ่งรู้สึกว่าคือความท้าทาย โดยผู้ที่ประสบความสำเร็จสามารถล้มสัตว์ตัวดังกล่าวลงได้ จะสามารถนำไปพูดคุยโอ้อวดกับเพื่อนฝูง หรือใครต่อใครได้ไปอีกนาน เช่นเดียวกับการที่ใครคนหนึ่งสามารถใช้อำนาจใช้อภิสิทธิ์ได้มากกว่าบุคคลทั่วไป ก็จะมีอารมณ์ความรู้สึกไม่ต่างกัน

“คนมีสตางค์จะต้องทำอะไรที่เหนือกว่าคนไม่มีสตางค์ สมัยก่อนผมเคยอยู่กับพวกคนมีเงิน ผมกินกล้วยก็ถูกหัวเราะเยาะ เพราะเขารู้สึกว่ากล้วยมันของคนจน ต้องกินอะไรแพงๆ สังคมเราแบ่งชั้นวรรณะกันทุกด้าน อย่างเรียนโรงเรียนวัดก็จะเป็นปมด้อย คนรวยไม่นิยมเรียนโรงเรียนวัด แต่ไปเรียนอินเตอร์ สะสมของก็ต้องแพงๆ รถแพงๆ พระเครื่องแพงๆ เที่ยวก็ต้องเที่ยวต่างประเทศ กิจกรรมต้องตีกอล์ฟ หรือล่าสัตว์เข้าป่าตั้งแคมป์ปีนเขา มันเป็นความเชื่อของชั้นวรรณะว่าเราจะต้องไม่ทำอะไรแบบคนจนหรือคนชั้นกลาง” ดร.วัลลภ กล่าว