17 เม.ย. 2561 องค์การนิรโทษกรรมสากล "แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล" (Amnesty International) ออกแถลงการณ์เนื่องในโอกาสครบ 4 ปีการหายตัวไปของนายพอละจี รักจงเจริญ หรือบิลลี่ นักเคลื่อนไหวด้านสิทธิทำกินของกลุ่มชาติพันธุ์กะเหรี่ยง โดยมีผู้พบเห็นครั้งสุดท้ายที่อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน เมื่อ 17 เม.ย.2557 ขณะถูกควบคุมตัวโดยเจ้าหน้าที่อุทยานในข้อหาครอบครองน้ำผึ้งป่าอย่างผิดกฎหมาย ทว่าทางฝ่ายเจ้าหน้าที่ก็ยืนยันว่าได้ปล่อยตัวนายบิลลี่ไปแล้ว กรณีนี้จึงมีข้อสันนิษฐานว่านายบิลลี่อาจเข้าข่ายเป็นบุคคลที่ถูกบังคับให้หายสาบสูญ

แถลงการณ์ของแอมเนสตี้ฯ ระบุว่า การบังคับให้บุคคลสูญหายถือเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างร้ายแรง และเป็นอาชญากรรมตามกฎหมายระหว่างประเทศ โดยตั้งข้อสังเกตว่าทางการไทย “ล่าช้า” ในการออกกฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทรมานและการบังคับบุคคลให้สูญหาย อีกทั้งยังลดหย่อนมาตรการคุ้มครองเพื่อป้องกันการสูญหายของบุคคล และลดทอนมาตรการป้องกันเพื่อไม่ให้เกิดเหตุซ้ำรอยกรณีนายบิลลี่ขึ้นอีก

จึงเรียกร้องให้ทางการไทยแก้ไขกฎหมายดังกล่าวให้สอดคล้องกับพันธกรณีตามกฎหมายของประเทศไทย รวมทั้งอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการคุ้มครองมิให้บุคคลสูญหาย (International Convention for the Protection of All Persons from Enforced Disappearance) และให้ผ่านเป็นกฎหมายโดยเร็ว นอกจากนี้ ประเทศไทยควรปฏิบัติตามมติของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.) เมื่อเดือน มี.ค.2560 เพื่อให้สัตยาบันรับรองอนุสัญญาดังกล่าว ซึ่งประเทศไทยได้ลงนามรับรองอนุสัญญาไปก่อนหน้านี้แล้ว

สำหรับ นายพอละจี รักจงเจริญ หรือบิลลี่นั้นมีความขัดแย้งกับทางเจ้าหน้าที่อุทยานแห่งชาติแก่งกระจานมานาน เนื่องจากนโยบายของอุทยานคือต้องการย้ายชาวกะเหรี่ยงออกจากป่า โดยในปี 2554 มีการเผาและไล่รื้อบ้านชาวกะเหรี่ยงในพื้นที่อุทยาน นำไปสู่การฟ้องคดีต่อศาลปกครองเพื่อให้ชดใช้ค่าเสียและและขอสิทธิอาศัยในพื้นที่อุทยานดังเดิม เนื่องจากกลุ่มชาติพันธุ์กะเหรี่ยงอยู่ตรงนั้นมานับร้อยปีหลายชั่วอายุคน ซึ่งนายบิลลี่เป็นพยานปากสำคัญที่กำลังจะถูกศาลเรียกไปให้การในวันที่ 18 พ.ค. 2557 แต่กลับหายสาบสูญไปเสียก่อน