“เมง กะ ลา บา”

ความฝันมันฟุ้งเหมือนฝุ่นวันนี้

.
แม้ไม่ได้สาดเบียร์ แต่ขอเคี้ยวหมากให้คมปากสักคำ

.

ชีวิตแต่ละคน เสพรสชาติไม่เหมือนกัน

.

คนพม่าเคี้ยวกรัมอย่างสนุกสนาน
แต่คนอย่างเรานี่ เคี้ยวแต่ละทีฝาดฟันฉิบหาย

.

55555555555555555555555555

เห็นหน้าตอนเคี้ยว ชาวบ้านขำกร๊ากกันใหญ่

.
กรูเองก็พลอยจะหน้าด้านมีความสุขไปด้วย

.

เออ ตลกมากมั้ยล่ะมึง !!

.
555555555555555555555555

 

 

นี่คือ วันแรกของการเดินทางอันแสนทรหด เป็นเวลากว่าหนึ่งปี ผ่าน 32 ประเทศ 5 ทวีป

ของคนไทยคนหนึ่ง ที่ตัดสินใจขี่มอเตอร์ไซค์ไปผจญโลกกว้างโดยลำพัง

.

เพราะด้วยความไม่รู้

เพราะด้วยข้อจำกัด

.

เพราะด้วยความไม่อยากให้ชีวิตหยุดอยู่เพียงเนื้อหาตำราในหน้ากระดาษ

จึงตัดสินใจออกเดินทางเพื่อให้เห็นโลกใบจริง สักครั้งหนึ่งในชีวิต

.

มอเตอร์ไซค์คู่ใจถูกเตรียมพร้อมไว้สำหรับผจญทุกสิ่งตามเท่าที่จะนึกจินตนการเอาได้

เพราะยังไม่เคยมีคนไทยคนใดออกเดินทาง "รอบโลก" ด้วยมอเตอร์ไซค์สองล้อมาก่อน

.

และที่หนักหนาไปกว่า คือ ไป คน เดียว !!

.

โดยความเชื่อบ้า ๆ ว่า

สิ่งที่ควรเตรียมพร้อมมากที่สุดในขณะนั้น คือ เตรียม..ใจ...ไว้ให้พร้อมเพียงอย่างเดียว

ที่เหลือจะเกิดอะไรขึ้นให้ไปหาหนทางแก้ไขเอาวันข้างหน้า

.

555555555555555555555555555555555

จากด่านแม่สอด ชายแดนไทย ข้ามลำน้ำเมย สู่เมืองเมียวดี ประเทศเมียนมาร์

.

ความแตกต่างทั้งวัฒนธรรม การแต่งกายพูดจา ของคนทั้งสองประเทศ

ถูกกลมกล่อมด้วยมิตรไมตรีที่ดีต่อกัน

.

สะพานที่เชื่อมโยงผูกสัมพันธ์เขตแดน ดูสบายตา

เหมือนเชื้อเชิญให้เราก้าวข้ามไปสู่โลกใหม่ โลกที่เราไม่เคยรู้จัก

.

โลกที่เราอยากจะแสวงหา เรียนรู้มาแต่ไหนแต่ไร จะเริ่มขึ้นเดี๋ยวนี้

.

"ว๊าว หัวใจเลยอดเต้นระรัวสั่น โครตตื่นเต้นแบบช่วยไม่ได้ !!"

.

555555555555555555555555555555555

การเดินทางเข้าประเทศพม่าสำหรับคนต่างชาตินั้น..ไม่ง่ายเลย

.

ไม่ว่าจะเข้าโดย รถจักรยาน รถมอเตอร์ไซค์ หรือ รถยนต์

ต่างต้องมีบริษัททัวร์รองรับ และ นำไปตลอดเส้นทาง แม้ครั้งนี้ก็ไม่มียกเว้น

.

ครั้งนี้เราได้ร่วมแจมกรุ๊ปกับฝรั่งตาน้ำข้าว อีกประมาณ 10 คน ที่มากจากนานาประเทศ

ทั้งฝรั่งเศส ฮอลแลนด์ และ อิตาลี่ พาหนะก็จะเป็นรถบ้าน รถกะบะ ส่วนฮอลแลนด์ 2 คน ใช้รถมอเตอร์ไซค์ ยี่ห้อ Royale Enfield

.

เมื่อพร้อมแล้ว เรามาเริ่มต้นเดินทางกันดีกว่า !!

.

ออกจากเมืองการค้าด่านชายแดนฝั่งพม่า ได้ไม่นานก็ถึงเมืองเมียวดี

ถนนหนทางดูดีได้ไม่นาน ก็กลับกลายมาผจญสภาพถนนวิบากเป็นหลุมบ่อตลอดทาง

.

ประเทศพม่า เป็นประเทศที่ต้องขับรถเลนขวา (ตรงข้ามกับบ้านเรา)

.

แต่ที่น่าพิสดารก็คือ ตามหลักที่ถูกต้อง พวงมาลัยรถควรจะอยู่ฝั่งด้านซ้าย

แต่รถยนต์ส่วนใหญ่ของที่นี่ พวงมาลัยยังคงอยู่ด้านขวา

.

ดังนั้น การจะเลี้ยว จะแซง แต่ละทีคนขับต้องชะเง้อชะแง้มองมากกว่าปกติ

.

ดูแล้วแปลกตาดี  !!

.

ถนนส่วนใหญ่ในประเทศพม่า จะเป็นถนนแคบ ๆ ยกเว้นตามเมืองใหญ่ ๆ

คำว่า "แคบ" คือ แคบเสียจนต้องคอยหลบเข้าข้างทางเมื่อรถใหญ่วิ่งสวนมา

.

นับเป็นความตื่นเต้นแบบหนึ่ง ถ้าคุณชอบใช้ชีวิตการเดินทางแบบทุกลักทุเล

 

ออกจากเมืองเมียวดี  มุ่งหน้าสู่เมืองเมาะลำไย ระยะทางตามแผนที่

ดูแล้วไม่ไกลเท่าไร คือ ประมาณ 170 กิโล

.

แต่วิบากกรรมกว่าจะพาขบวนเรามาถึง ก็ใช้เวลากว่า 5 ชั่วโมง

.

เมืองเมาะลำไย  (Mawlamyine) เป็นเมืองมอญ อยู่ปากแม่น้ำสาละวิน

.

มาถึงก็ใกล้พลบค่ำ ยังโชคดีที่ได้มีโอกาสในการเดินเล่นเตล็ดเตร่ในเมือง

และได้กินของอร่อยย่านปากแม่น้ำสาละวิน

.

คุณอาจจะแปลกใจในความหลากหลายทางวัฒนธรรมของที่นี่

.

ทั้งชาวพุทธ ชาวมุสลิม ชาวคริสต์ อยู่ร่วมกัน

และยังมีความเชื่อที่ทับซ้อนขึ้นมาอีก คือ บางกลุ่มคนที่ไม่ใช่มุสลิม แต่ไม่รับประทาน "หมู" ก็มี

.

ดูเป็นความน่ารักในรูปแบบของการอยู่ร่วมกันเป็นอย่างดีทีเดียว

.

โชคดีที่ยามค่ำได้มีโอกาสไปเดินดูสันเขื่อนปากแม่น้ำสาละวิน

.

ปี พ.ศ. นี้ เริ่มมีโรงแรมใหญ่ ๆ ให้เป็นความเจริญแบบเมืองท่องเที่ยวบ้างแล้ว

.

แต่ที่เห็นเค้าลางที่ยังคงอยู่ในวิถีความเป็นชาวเมียนมาร์ก็คือ "สตรีทฟู้ดส์ข้างถนน"

.

ใครเลยถ้ามาพม่าแล้วไม่ได้ลิ้มลอง

.

ถือว่ามาท่องเที่ยวเสพ พม่า คาไว้แค่ลำคอ

ถ้าอยากจะกลืนกินให้ถึงรสชาติ ต้องมานั่งล้อมวงจ่อมอาหารสุดวิเศษนี้ด้วยกัน

“หูหมูกระดูกอ่อน ผ่านการตุ๋นพะโล้ และ หั่นจนพอดีคำ”

อีกทั้งหลากหลายเครื่องในส่วนต่าง ๆ มากมายหลากชนิดให้เลือก

.

ทุกอย่างถูกบรรจงเสียบไม้ แล้วจัดเรียงซ้อน อังไอบนหม้อซุปร้อน ๆ

เพื่อรอเลือกผู้คนที่มานั่งล้อม..ว่ามีใครตรงใจต่อมัน !!

.

น้ำซุปหม้อใหญ่ ถูกตักตวงออกมาสำหรับคนที่นิยมชมชอบ

ตักซดจนลื่นคอ สลับกับชิ้นเนื้อไม้เสียบที่จุ่มลงไปในน้ำจิ้มแสนอร่อย

.

น้ำซุปส่งความหอมสะกดกลั้นไม่ให้ผู้คนเดินผ่านไปง่าย ๆ โดยไม่กลืนน้ำลาย

.

ผู้คนต่างเดินเข้ามา

รายล้อมรอบวงรถถีบสามล้อที่แปลงเป็นร้านค้า

.

ทุกคนต่างเข้าใจถึงน้ำซุปกลิ่นหอม

เหมือนบทกวีของใบไม้มากมายหลากหลายชนิดที่ผสมลงไปในความเดียวกันทั้งหมด !!

.

โอ้ว เธอจะไม่ให้ฉันรักดวงใจของอาหารที่วางอยู่ตรงหน้านั้นได้อย่างไร !!!

.

บ้าไปแล้ว !!! "

.

555555555555555555555555555555555

ไม่ต้องแปลกใจ

บทพรรณาของคนบ้าอาหาร น้ำหนัก 95 กิโลกรัม

.

มันบอกอะไรได้ดี ว่าต่อจากนี้ การเดินทางจะเป็นเช่นไร !!!

.

555555555555555555555555555555555

รุ่งเช้าของอีกวัน ตามตารางนัดหมาย

คือมุ่งสู่ พระธาตุอินทร์แขวน

Kyaiktiyo Pagoda (Golden Rock)

.

หากใครได้เคยอ่านเรื่องราวของ เจ้าจันท์ เจ้าหญิงล้านนา ผ่านตัวอักษรอันงดงามของ มาลา คำจันทร์

จักรู้ซึ้งถึงค่าของความรัก ความศรัทธา ที่หญิงหนึ่งที่พยายามทุกหนทางเพื่อจะแสดงให้เห็นว่า

.

" ความรัก มีค่าต่อหัวใจเธออย่างไร "

.

“เจ้าจันท์เป็นแม่หญิงล้านนางดงาม เธอถูกบังคับให้ต้องพรากจากคนรัก (เจ้าอินทะ)

โดยให้แต่งเป็นคู่หมายกับพ่อเลี้ยงที่มียศศักดิ์ และ ทรัพย์ศฤงคาร

.

ด้วยมั่นคงในความรักอย่างที่สุด

.

เธอเดินทางไปบูชาพระธาตุอินทร์แขวน  อยู่ในเขตพม่าใกล้เมืองเชียงใหม่

.

ด้วยหวังจะตัดผมหอมบูชา

ว่าผู้ใดที่ปูผมลอดพระธาตุได้ จะสมหวังในสิ่งที่ตั้งใจไว้

.

และสำหรับเจ้าจันท์แล้ว

เธอกำลังต้องการให้ความหวังที่มีอยู่เป็นจริงอย่างเหลือเกิน”

.

อยากให้ผู้อ่านลองนึกหลับตา แล้วถามหาความรักของตน

ว่ามันงดงามขนาดไหน

.

"อย่าพลัด อย่าพราก สิ่งใด ๆ ไป เพราะโลกนี้มีความรัก คงอยู่ และงดงามเสมอ"

.

จากลาพระธาตุอินทร์แขวน ด้วยเรื่องราวเก่า ๆ ที่ยังคงซึมซับได้แม้ในเวลาปัจจุบัน

.............................

Shai Don King