นักเขียนซีไรต์ขยี้ปมร้อน‘ฆาตกร’ ชำแหละเทียบ‘หวัดนก กรือเซะ’วิสัยของสัตว์กินซาก

13 กรกฎาคม 2564 นายวิมล ไทรนิ่มนวล นักเขียนรางวัลซีไรต์ โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก “​วิมล ไทรนิ่มนวล” ดังนี้...

“ฆาตกร!”

ถ้าการตายของประชาชนเพราะโรคระบาดครั้งนี้ เป็นความผิดของรัฐบาลหรือพล.อ.ประยุทธ์ ถึงขนาดตั้งข้อหาประณามว่าเป็น “ฆาตกร” ก็จงนึกย้อนกลับไปในช่วงที่ไข้หวัดนกระบาด ในปี พ.ศ.2546-2549 

แม้ผลแล็ปออกมาแล้วว่ามีเชื้อไข้หวัดนกระบาด ตั้วเฮียที่เป็นนายกฯและ “หล่อน” ก็ปิดข่าวเงียบ แถมกินไข่ทอดโชว์ออกสื่อต่างๆเพื่อสยบข่าวอีกด้วย

ผลคือเชื้อโรคระบาดลุกลามไปทั่วประเทศ สร้างความเสียหายอย่างย่อยยับ ไก่ไข่ถูกฆ่า 10 ล้านตัว ไก่เนื้อฆ่า 30 ล้านตัว และ....มีคนตาย 16 คน

องค์การอนามัยโลกออกมาโวย ชาวโลกก่นประณามการปกปิดข้อมูล

ตอนนั้นหล่อนเป็นรัฐมนตรีสาธารณสุขหรือไม่?

และเมื่อมีคนตายหล่อนกับตั้วเฮียเป็นฆาตกรไหม?

ถ้ายังไม่พอกับ “มาตรฐานฆาตกร” ที่หล่อนตั้งข้อหาประณามคนอื่น ก็ดูที่การฆาตกรรมผู้คนด้วยข้อหา(และสงสัย)ว่าเป็นผู้ค้ายาเสพติดไม่ต่ำกว่า 2,500 คน!! โดยไม่ผ่านกระบวนการยุติธรรม!

กรือแซะ ตากใบอีกเท่าไหร่?

ยังไม่นับบางคนที่สูญหายไปโดยหาคนทำผิดไม่ได้

ถ้าเอามาตรฐานฆาตกรตามที่หล่อนตั้งมา (ตายด้วยโรคระบาดแล้วผู้บริหารประเทศเป็นฆาตกร) หล่อนก็อยู่กับฆาตกรมานับ 20 ปีแล้ว สนับสนุนและเป็นเองด้วย

อย่ากระเหี้ยนกระหือรือในอำนาจเสียจนหน้ามืดตามัว ถึงขนาดต้องออกมาหากินกับศพ และตั้งข้อหาแบบอันธพาลเอาเอง นั่นมันไม่ใช่วิสัยของคน...โดยเฉพาะคนที่อยากจะปกครองประเทศ

มันเป็นวิสัยของพวกสัตว์กินซาก