วันนี้ (25 เม.ย.65) เพจ ประชาสัมพันธ์ กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ได้โพสต์ภาพตัวลิ่มขวาและชื่นชม...ชาวบ้านในหมู่บ้านใกล้เขตอุทยานแห่งชาติเฉลิมรัตนโกสินทร์ อำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี แจ้งเจ้าหน้าที่ช่วยลิ่นชวาตัวน้อยไว้ได้อย่างปลอดภัย หลังจากเดินพลัดหลงเข้าไปที่หมู่บ้าน

เจ้าหน้าที่อุทยานแห่งชาติเฉลิมรัตนโกสินทร์เข้าช่วยลิ่นชวาตัวน้อยหลังเดินพลัดหลงเข้าไปที่หมู่บ้านใกล้กับเขตอุทยานแห่งชาติเฉลิมรัตนโกสินทร์ ความโชคดีของน้องเกิดขึ้นเมื่อมีชาวบ้านมาพบเห็น และได้แจ้งเจ้าหน้าที่หน่วยพิทักษ์อุทยานแห่งชาติที่ ฉส.1 (เขาเหล็ก) ให้มารับตัวน้องไปปล่อยในสถานที่ปลอดภัยทันที

เมื่อได้รับแจ้งเจ้าหน้าที่ประจำหน่วยพิทักษ์ จึงได้เข้าไปนำตัวน้องมาปล่อยบริเวณที่ทำการอุทยานแห่งชาติเฉลิมรัตนโกสินทร์ ซึ่งมีพื้นที่ที่เหมาะสม ทั้งอาหารและแหล่งน้ำ และยังเคยเป็นพื้นที่ที่เคยมีการปล่อยลิ้นชวาไปก่อนหน้านี้อีกด้วย ทั้งนี้ขอชื่นชมและขอบคุณชาวบ้านที่ช่วยแจ้งเจ้าหน้าที่เข้าช่วยทันทีทำให้น้องปลอดภัยและกลับมาใช้ชีวิตในป่าธรรมชาติอีกครั้ง

สำหรับลิ่นพันธุ์มลายู หรือ ลิ่นชวา (Manis javanica) จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองจำพวก สัตว์ป่าจำพวกเลี้ยงลูกด้วยนม ลำดับที่ 157 ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าพ.ศ.2562 ลิ่น หรือ นิ่ม หรือที่นิยมเรียกกันว่า ตัวลิ่น หรือ ตัวนิ่ม จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ที่อยู่ในอันดับ Pholidota จัดเป็นสัตว์ที่มีเพียงวงศ์เดียวในปัจจุบัน คือ Manidae และสกุลเดียว คือ Manis ลิ่นเป็นสัตว์ที่มีลักษณะคล้ายคลึงกับอาร์มาดิลโล หรือสัตว์ที่อยู่ในอันดับ Cingulata ที่พบได้ในทวีปอเมริกาเหนือและอเมริกาใต้ ขณะที่ลิ่นจะพบได้ที่ทวีปเอเชียและแอฟริกา

ลิ่นทุกชนิดจะมีส่วนหน้าที่ยาว มีปากขนาดเล็ก มีลักษณะเป็นรูเล็ก ๆ ไม่มีฟัน กินอาหารโดยการใช้ลิ้นที่ยื่นยาวและน้ำลายที่เหนียวตวัดกินแมลงตามพื้นดิน จำพวก มดและปลวกหรือหนอนขนาดเล็ก และมีลำตัวที่ปกคลุมด้วยเกล็ดเป็นชิ้น ๆ เหมือนกับสัตว์เลื้อยคลาน ทำหน้าที่เหมือนชุดเกราะเพื่อใช้ในการป้องกันตัว เมื่อถูกรุกรานลิ่นจะขดลำตัวเป็นวงกลม ขณะที่ส่วนท้องจะไม่มีเกล็ด ซึ่งจะถูกโจมตีได้ง่าย

ลิ่นมีเล็บที่แหลมคมและยื่นยาว ใช้สำหรับขุดพื้นดินหาอาหารและขุดโพรงเป็นที่อยู่อาศัยและพักผ่อน และปีนต้นไม้ เป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืน

ลิ่นออกลูกเป็นตัว ครั้งละ 1-2 ตัว ตั้งท้องนานราว 130 วัน เมื่อแรกเกิด ลูกลิ่นจะมีเกล็ดติดตัวมาตั้งแต่เกิด และจะเกาะกับแม่ตรงบริเวณโคนหาง ซึ่งลูกลิ่นวัยอ่อนจะยังไม่มีเกล็ดแข็งเหมือนกับลิ่นวัยโต แต่จะค่อย ๆ แข็งขึ้นเรื่อย ๆ ตามการเจริญเติบโต