4 มีนาคม 2569 นายศิริโชค โสภา อดีต สส.พรรคประชาธิปัตย์ (ปชป.) โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก ระบุว่า “สงครามที่ไม่ได้ยิงใส่วอชิงตัน…แต่เล็งปืนใส่ปั๊มน้ำมันทั้งโลก”

เมื่ออิหร่านไม่ชนตรงๆ แต่เขย่าเส้นเลือดใหญ่เศรษฐกิจโลก

สงครามสหรัฐฯ–อิหร่าน ไม่ได้เริ่มจากภาพรถถังชนรถถัง หรือกองเรือรบประจัญบานกลางทะเล

แต่มันเริ่มจาก “โดรนราคาถูก”
และปลายทางของมันคือ “ราคาน้ำมันที่หน้าปั๊ม”

นี่ไม่ใช่สงครามแบบ conventional ที่อิหร่านจะเอากองทัพไปสู้ตรงๆ กับสหรัฐฯ เพราะถ้าเลือกทางนั้น เกมอาจจบเร็วมาก
อิหร่านจึงเลือกอีกทาง — สงครามอสมมาตร (asymmetric warfare)
กลยุทธ์ที่เตรียมตัวมานานกว่า 20 ปี

แทนที่จะยิงใส่กองทัพสหรัฐฯ
อิหร่านยิงใส่ “ระบบ” ที่โลกพึ่งพา

เกมของอิหร่าน: ไม่ล้มกองทัพ แต่เขย่าโครงสร้าง

เป้าหมายหลักไม่ใช่วอชิงตัน
แต่คือ Gulf Cooperation Council (GCC) — ซาอุฯ, UAE, กาตาร์, บาห์เรน, คูเวต, โอมาน

เพราะที่นั่นคือหัวใจพลังงานโลก

1.โจมตีเส้นเลือดพลังงานและน้ำ
• โรงกลั่น Ras Tanura (ซาอุฯ)
• LNG Ras Laffan (กาตาร์)
• ท่าเรือส่งออกน้ำมัน
• โรงกลั่นน้ำทะเล (desalination plants) ซึ่ง GCC พึ่งพาน้ำดื่มถึง 70–90%

ในภูมิภาคทะเลทราย
“น้ำ” คือความมั่นคงระดับชีวิตและความตาย

ถ้าน้ำสะดุด
ไฟฟ้าสะดุด
อาหารสะดุด (GCC นำเข้าอาหาร ~85%)

นั่นคือ “วิกฤตการอยู่รอดของรัฐอ่าว”

2.ช่องแคบฮอร์มุซ — คอขวดของโลก
Strait of Hormuz
คือทางผ่านน้ำมันประมาณ 20% ของโลก
ราว 20 ล้านบาร์เรลต่อวัน
รวมถึง LNG ส่วนใหญ่จากกาตาร์

แค่ “ขู่ปิด” หรือก่อกวนการเดินเรือ
ก็ทำให้เรือบรรทุกน้ำมันหลายร้อยลำหยุด
ประกันภัยพุ่ง
เรือเปลี่ยนเส้นทาง
Brent กระโดดขึ้น 10–20% ภายในวันแรกๆ

ไม่ต้องปิดจริง
แค่ทำให้ “ไม่แน่นอน”
ตลาดก็สั่นแล้ว

3.โดรนถูก vs จรวดแพง — สงครามต้นทุน
โดรน Shahed ลำละ 20,000–50,000 ดอลลาร์
ยิงมาเป็นฝูง

ฝั่งป้องกันต้องยิง Patriot, THAAD หรือ SM-6
ลูกละ 1–4 ล้านดอลลาร์

นี่คือ cost asymmetry ชัดเจน
ยิงโดรน 100 ลำ
คุณอาจเผางบเป็นร้อยล้าน

สต็อก interceptor หมดเร็ว
ผลิตช้า
ต้องหาทางใช้อาวุธถูกกว่า เช่น APKWS หรือเครื่องบินรบ

ภาพนี้คล้ายยูเครน
แต่ย้ายเวทีมาที่อ่าวเปอร์เซีย

เป้าหมายที่แท้จริง

อิหร่านไม่ได้หวังชนะทางทหาร

แต่หวังให้ GCC เจ็บจนทนไม่ไหว
จนต้องกดดันวอชิงตันว่า

“จบเถอะ หรือไม่ก็ส่งทหารภาคพื้นดินมาปกป้องเรา”

ถ้า Gulf ปั่นป่วนหนัก
ราคาน้ำมันพุ่ง
เงินเฟ้อโลกกระฉูด
ตลาดหุ้นผันผวน

ระบบ petrodollar อาจสะดุดชั่วคราว

แม้ยังไม่ถึงขั้นล่มถาวร
แต่แรงสั่นสะเทือนเพียงพอจะทำให้โลกปวดหัว

แต่เกมนี้ไม่มีใครปลอดภัย

ฝั่งสหรัฐฯ–อิสราเอล

Airstrikes โจมตีหนัก
ฐานขีปนาวุธ
โครงสร้างนิวเคลียร์
ผู้นำ IRGC

แต่อิหร่านมี bunker ลึก
โครงสร้างกระจาย
ภูเขา Zagros คือป้อมธรรมชาติ

การบุกภาคพื้นดิน?
นายพลสหรัฐฯ เตือนมานานว่าเป็น “nightmare”
อาจซ้ำรอย Iraq/Afghanistan
แต่ใหญ่กว่า หนักกว่า และยาวกว่า

ฝั่งอิหร่านเองก็เจ็บ
• เศรษฐกิจถูก sanctions หนัก
• ส่งออกน้ำมันลด
• ความไม่พอใจภายในอาจเพิ่ม
• การโจมตี Gulf ทำให้ GCC รวมตัวแน่นขึ้น

ที่สำคัญ
จีน ซึ่งซื้อน้ำมันอิหร่านจำนวนมาก
ก็เสียประโยชน์จากความปั่นป่วน

แรงกดดันจากปักกิ่งอาจกลายเป็นตัวแปรสำคัญ

สงครามขยายเป็น regional conflict
ทั้ง proxy และ direct strikes

ราคาพลังงานพุ่ง
shipping ชะงัก
GCC เสี่ยงวิกฤตน้ำ-ไฟ-อาหารจริง

แต่ยังไม่ถึงจุด
• regime change ในเตหะราน
• หรือ collapse ของระบบการเงินโลก

Trump ระบุว่า operation อาจยาวหลายสัปดาห์
และพร้อมทำ “whatever it takes”
แต่ยังเปิดประตูการทูต

สหรัฐฯ ยังหลีกเลี่ยง ground invasion
เพราะรู้ว่าต้นทุนมหาศาล

บทสรุป

อิหร่านเล่นเกมนี้เก่งในระยะสั้น
ใช้สงครามอสมมาตรเขย่าระบบ
ทำให้ Gulf เจ็บ
ทำให้สหรัฐฯ เสียต้นทุน

แต่เกมยาวยังไม่ชัดว่าใครได้เปรียบ

มันอาจไม่ทำให้ petrodollar ล่ม
ไม่ทำให้เศรษฐกิจสหรัฐฯ พังถาวร

แต่ก็อาจย้อนกลับมากัดอิหร่านเอง
ด้วยการโดดเดี่ยวที่ลึกขึ้น
และเศรษฐกิจที่อ่อนแรงกว่าเดิม

นี่คือสงครามที่ไม่ได้ยิงใส่เมืองหลวงมหาอำนาจ
แต่ยิงใส่ “เส้นเลือดใหญ่ของโลก”

คำถามสำคัญจึงไม่ใช่
ใครยิงแม่นกว่า

แต่คือ

ใครจะทนแรงกระแทกทางเศรษฐกิจได้นานกว่า
และใครจะกล้าขยับหมากตัวสุดท้ายก่อนวิกฤตพลังงานโลกจะลุกลามเกินควบคุม

- 006