28 เมษายน 2569 ดร.การดี เลียวไพโรจน์ สส.บัญชีรายชื่อ และรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ (ปชป.) ฌฑสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก ระบุว่า ขอพระขอบคุณสำหรับความครีเอทีฟและลงมือวิธีการนอกกรอบ แนวคิดผู้บริหารเอกชน จิตวิญญาณการค้าน่าชื่นชมค่ะ

แต่อ้อกลัวต้องมาไลฟ์วนไปทุกสินค้า

เดี๋ยวจะไม่มีเวลาให้กับยุทธศาสตร์ประเทศ

::: เริ่มที่ ทุเรียน

สงสัยว่า ทุเรียนไทย ที่ถือว่ามีศักยภาพด้วยตัวมันเองอยู่แล้ว (ทั้งชื่อเสียง คุณภาพและ GI) พาตัวเองมาถึงจุดๆนี้ได้อย่างไร

[????????] ข่าวจากปีที่แล้วและต้นปีนี้ เวียดนามส่งออกทุเรียนไปจีนได้ถึง 3,440 ล้านดอลลาร์ในปีที่แล้ว ก้าวกระโดดมาจ่อต้นคอทุเรียนไทยที่ส่งออกจีน 4,000 ล้านดอลลาร์ เวียดนามใช้เวลาเพียงไม่ถึง 5 ปีเท่านั้นจากที่ได้รับอนุญาตส่งออกไปจีนอย่างเป็นทางการ (จากส่วนแบ่งมูลค่าตลาด 0% มาเป็น 40+% และปริมาณก็แซงไทยไปแล้ว)

เวียดนามเริ่มมีความได้เปรียบอย่างก้าวกระโดดจาก ระยะทางการขนส่ง ต้นทุนโลจิสติกส์ การขนส่งควบคุมอุณหภูมิ มีทุเรียนนอกฤดูกาล สายพันธุ์ที่ออกได้ทั้งปี

แต่ถ้าเราแข่งมุ่งแต่ส่งจีนซึ่งปัจจุบันสูงถึง 97% พอๆกับเวียดนาม เราน่าจะถึงจุดตันและเจอความเสี่ยงจากการไม่ diversify market ในขณะที่ตลาด "พรีเมียม" ที่ญี่ปุ่น ฮ่องกง (ที่เวียดนามไปเปิดตลาดพรีเมียมไว้แล้ว) เกาหลี ตะวันออกกลาง และยุโรป ยังเป็นโอกาส

::: สินค้าการเกษตร ไปต่อยังไง ถ้าไม่ตั้งหลักปรับโครงสร้างและนโยบาย

ตอนหาเสียง จัดเก้าอี้รองนายก รัฐมนตรี ที่จะให้รองนายกพี่แต๋มดูทั้งซัพพลายเชน จากผลิตไปจนขาย อัอเห็นด้วยมากเลยค่ะ แต่ตอนนี้มันไม่เป็นอย่างนั้นน่ะสิ

นี่มัน "พรสวรรค์ทิพย์" ของท่านนายกในการมอบหมายงานนิ

มาดูกรณีศึกษาคลาสสิกของประเทศที่ส่งออกผลผลิตเกษตรได้ดี ทั้งๆที่ในเชิงทรัพยากรธรรมชาติมีข้อจำกัดกว่าเราเยอะ

[????????] เนเธอร์แลนด์ ทำน้อยแต่ได้มากด้วยเทคโนโลยี precision farming ใช้ทั้งโดรน ตรวจวัดข้อมูลดิน ยกระดับเกษตรกร ระบบโลจิสติกส์คุณภาพสูง มีพื้นที่เพาะปลูกน้อยกว่าไทยถึง 7 เท่า แต่ส่งออกสินค้าเกษตรมูลค่ามากกว่าไทยถึง 4 เท่า เป็นผู้ส่งออกสินค้าเกษตรรายใหญ่อันดับ 2 ของโลกรองจากอเมริกา

[????????] นิวซีแลนด์ แก้ปัญหาต้นทุนแพงด้วยการดันตัวเองและยกระดับเกษตรกรและสินค้าไปอยู่ในตลาด premium เน้นคุณภาพสูง สร้างแบรนด์ชัดเจน เช่นผลไม้กีวี ที่จริงๆมีชื่อว่า Chinese Gooseberry ยังทำให้เราเชื่อเลยว่าเป็นผลไม้ท้องถิ่นของนิวซีแลนด์ ขายเป็นลูก ไม่ขายเป็นโล

::: บทบาทรัฐ คือ วางยุทธศาสตร์เพื่อการเติบโตและยั่งยืน

เรามาเน้นสร้างกระแสในการอัพเกรดห่วงโซ่อุปทานและเรื่องที่สำคัญกันค่ะ

1) อินฟราทั้งประเทศ ช่วยให้จัดการแม่นยำลดต้นทุน

- Market signal prediction ใช้ข้อมูลตลาดและเทรนด์การบริโภคมาใช้สนับสนุนการผลิต

- R&D พัฒนาสายพันธ์

- Crop diversification ช่วยวางแผนกระจายความเสี่ยง สนับสนุนเครื่องมือ

- Precision tech

- จัดการความเสี่ยงป้องกันภัยพิบัติ น้ำท่วม น้ำแล้ง

- ส่งเสริ.ปุ๋ยคุณภาพดี ราคาต่ำ

เรื่องใหญ่เรื่องยาก ไม่ค่อยมีใครแตะ แต่ถ้าปล่อยไปเรื่อยเกษตรกรก็แบกรับต้นทุนที่สูง แข่งกับใครได้ยาก

2) อุตสาหกรรมกลางน้ำ แปรรูป และการกระจายสินค้า

- เทคโนโลยีแปรรูปในระดับชุมชน

- ระบบ cold chain, ลดต้นทุนโลจิสติกส์

- เปลี่ยนจากส่งออก "อาหาร หรือ วัตถุดิบ" มาเป็น ส่งออก "สารอาหาร"

- เปลี่ยนจากการส่งออกยางพาราเป็น medical grade rubber

- เปลี่ยนจากส่งออกปาล์มเป็น special oil

3) แบรนด์และการตลาดถูกใจ เข้าถึงผู้บริโภคยุคใหม่

- พรีเมียมแบรนด์

- digital platform เชื่อมเกษตรกรตรงกับผู้ซื้อ

- ลดขั้นตอนในห่วงโซ่อุปทานที่ไม่เพิ่มมูลค่า, ...

- อื่นๆอีกมากมาย

เชิญ รมว. เกษตรและสหกรณ์ (ซึ่งควรอัพเกรด กระทรวงเกษตรและอาหาร ได้แล้ว) อว. ดีอี คมนาคม มาตั้งเป้ากันใหม่ค่ะ

ไลฟ์สดขายได้ไม่กี่ชั่วโมง

นโยบายและยุทธศาสตร์ที่ดี ช่วยให้ขายได้ขายดี เปลี่ยนคุณภาพชีวิตได้เป็นช่วงอายุคนเลยค่ะ

** บอกกติกาก่อนนะ ใครมาแซะพี่เค้าหยาบคายไร้สาระ อ้อลบนะ **

** มาช่วยกันทำงาน ไม่ต้องมาช่วยสร้างดราม่านะคะเพื่อน **

- 006