เอ็ดดี้ ผ่าเกม ศุภจี การตลาดยุคใหม่ เมื่อทุเรียน 100 บาท จากโปรโมชันถูกลากเป็นการเมือง

เมื่อวันที่ 29 เม.ย.2569 นายอัษฎางค์ ยมนาค หรือ เอ็ดดี้ อัษฎางค์ นักวิชาการอิสระ ได้โพสต์จข้อความผ่านเฟซบุ๊ก ระบุว่า "Super G กับการตลาดเกษตรยุคใหม่ เมื่อ “ทุเรียน 100 บาท” ถูกลากจากโปรโมชันให้กลายเป็นการเมือง 

ดราม่าทุเรียนลูกละ 100 บาท ไม่ใช่แค่เรื่องราคาทุเรียน
แต่มันสะท้อนว่า สังคมไทยบางส่วนยังแยกไม่ออกระหว่าง
“ราคากลางของตลาด” กับ “ราคาโปรโมชันของผู้ขาย”
เมื่อแยกไม่ออก จึงเกิดข้อกล่าวหาตามมาทันทีว่า
ทุเรียน 100 บาท = กดราคาชาวสวน ทำลายกลไกตลาด กระทรวงพาณิชย์ทำให้ราคาทุเรียนพัง
คำถามคือ จริงหรือ?
การเอาความกังวลนั้นไปขยายว่า “กลไกตลาดพังแล้ว” ทั้งที่ยังไม่มีข้อมูลว่าราคาหน้าสวนพังจริง นั่นไม่ใช่ข้อเท็จจริง
นั่นคือการเมือง
ประเด็นนี้จึงต้องแยกให้ชัด
______________________________________________
หนึ่ง กระทรวงพาณิชย์ไม่ได้เป็นคนตั้งราคาทุเรียน 100 บาท
ข้อมูลที่กระทรวงชี้แจงคือ รูปแบบการจัดจำหน่าย โปรโมชั่น และราคา เป็นการตกลงโดยตรงระหว่างเกษตรกรกับผู้จำหน่าย
พูดง่าย ๆ คือ
รัฐไม่ได้บอกว่า “ทุเรียนต้องขาย 100 บาท”
กระทรวงไม่ได้เป็นคนขาย
รมว.ศุภจีไม่ได้เป็นคนตั้งราคาปลายทาง
แต่ผู้ขายใช้ราคา 100 บาทเป็นเทคนิคการตลาดของตัวเอง
______________________________________________
สอง ทุเรียน 100 บาท ไม่ใช่ทุเรียนเกรดส่งออก
สิ่งที่ทำให้คนเข้าใจผิด คือการนำคำว่า “ทุเรียนลูกละ 100 บาท” ไปตีความเหมือนว่า พิมรี่พายขายทุเรียนเกรดส่งออกทั้งตลาดในราคา 100 บาท ซึ่งไม่ใช่ข้อเท็จจริง
แต่มันคือ “ทุเรียนเกรดรองในราคาโปรโมชัน”
คำว่า “คุณภาพดี” ในภาษาตลาด อาจหมายถึง “กินได้ดี”
แต่ไม่ได้แปลว่า “เกรดส่งออก ทรงสวย ไซซ์พรีเมียม”
______________________________________________
สาม Live Commerce ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ แต่มันคือการตลาดเกษตรยุคใหม่
คนที่มองแบบเก่าอาจเห็นว่า
รัฐมนตรีไปช่วยแม่ค้าขายของ
พิมรี่พายได้ประโยชน์
รัฐบาลทำคอนเทนต์
และทุเรียนถูกทำให้ไร้ราคา
ถ้ามองด้วยเศรษฐกิจแพลตฟอร์ม จะเห็นอีกเรื่องหนึ่ง
Live Commerce คือเครื่องมือกระจาย demand
คือช่องทางเข้าถึงผู้บริโภคจำนวนมากในเวลาสั้น
คือการสร้างยอดขายทันที
คือการลดระยะห่างระหว่างสวนกับผู้บริโภค
และคือการใช้แพลตฟอร์มเป็นช่องทางระบายผลผลิตในช่วงที่ตลาดต้องการแรงกระตุ้น
พิมรี่พายจึงไม่ได้เป็นแค่ “แม่ค้า”
แต่เป็นช่องทางการตลาดที่มี reach มีฐานลูกค้า มีความสามารถในการปิดการขาย และสามารถเปลี่ยนความสนใจให้กลายเป็นคำสั่งซื้อได้ทันที
นี่คือเหตุผลว่าทำไมกระทรวงถึงสนใจ Live Commerce
เพราะโลกวันนี้ เกษตรกรไม่ได้แข่งขันกันแค่ที่หน้าสวน
แต่แข่งขันกันที่แพลตฟอร์ม
แข่งขันกันที่การคัดเกรด
แข่งขันกันที่โลจิสติกส์
แข่งขันกันที่ความเชื่อมั่น
แข่งขันกันที่การเล่าเรื่อง
และแข่งขันกันที่ความสามารถในการเข้าถึงผู้บริโภคปลายทาง
นี่คือการตลาดเกษตรยุคใหม่
______________________________________________
ผมมีโอกาสถามคำถามกับทีมงานคุณศุภจี และได้ข้อมูลสำคัญว่า
คำถามที่ว่า ทำไมจึงขายทุเรียนคุณภาพดีในราคา “ลูกละ 100 บาท” ได้
คำตอบคือ พิมรี่พายเป็นผู้ขาย ไม่ใช่คุณศุภจี และไม่ใช่กระทรวงพาณิชย์
ดังนั้น รายละเอียดสำคัญ เช่น ทุเรียนเกรดอะไร น้ำหนักเท่าไร ต้นทุนเท่าไร ส่วนลดมาจากไหน หรือใช้เทคนิคการขายแบบใด เป็นข้อมูลที่ผู้ขายต้องชี้แจง
เรื่องนี้จะจบได้ก็ต่อเมื่อพิมรี่พายเปิดรายละเอียดให้ชัด ไม่ว่าจะก่อนการไลฟ์หรือระหว่างการไลฟ์
และจากคำถามแรก ก็นำไปสู่คำถามที่สองทันทีว่า
ถ้าขายลูกละ 100 บาท จะกระทบราคาหน้าสวนหรือไม่
คำตอบจากฝั่งคุณศุภจีคือ กระทรวงพาณิชย์พยายามดูแลไม่ให้เกิดผลกระทบต่อราคาชาวสวน
แต่ต้องยอมรับว่า ตราบใดที่คำถามแรกยังไม่มีรายละเอียดครบ คำตอบของคำถามที่สองก็ยังอาจไม่หนักแน่นพอในสายตาสังคม
______________________________________________
สรุปแบบ #อ่านเกมอำนาจ
ราคา 100 บาทไม่ใช่หลักฐานว่ารัฐกดราคาทุเรียนโดยอัตโนมัติ แต่มันคือราคาโปรโมชันของผู้ขาย
เรื่องนี้คือการตลาดเกษตรยุคใหม่
______________________________________________
สุดท้าย เรื่องนี้อาจไม่ใช่แค่ดราม่าทุเรียน
แต่มันคือการปะทะกันระหว่างการตลาดเกษตรยุคใหม่ กับวิธีคิดแบบเก่าที่มองตลาดผ่านแค่ราคาหน้าป้าย
และแน่นอน เมื่อคนที่กำลังถูกจับตามองอย่าง Super G ก้าวขึ้นมาใช้เครื่องมือใหม่ เล่นเกมตลาดใหม่ และสร้างภาพผู้นำเศรษฐกิจแบบใหม่
การเมืองก็ย่อมเข้ามาเกาะกระแส
เพราะในสนามการเมืองไทย คนที่เริ่มเด่น มักไม่ได้ถูกทดสอบแค่ด้วยผลงาน
และการเอาความกังวลนั้นไปขยายเป็นว่า “ศุภจีกดราคาทุเรียนทั้งระบบ” โดยยังไม่มีข้อมูลว่าชาวสวนถูกกดราคาจริง
นั่นไม่ใช่ข้อเท็จจริง
นั่นคือการเมือง"