วันที่ 29 เมษายน 2569 นายอนิศ โอสถานุเคราะห์ อดีตผู้สมัคร สส.กาฬสินธ์ เขต 2 พรรคภูมิใจไทย (ภท.) โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก Anit Osathanugrah ระบุว่า ดราม่าพรรคร่วม จี้ศุภจีลาออก เพราะเรื่องไลฟ์สด

ดราม่าวันละเรื่อง กับ อนิศ วันนี้ ต้องเขียนเรื่องนี้สักหน่อย เพราะเห็นข่าว เต็มฟีด  พรรคร่วม พรรคเศรษฐกิจ ไปจี้พี่แต๋ม ลาออก พอเห็นข่าว  ก็หืมม สงสัย ว่าเรื่องอะไรอีก พี่แต๋มไปทำอะไรทุกวัน ดราม่าดังขนาดนี้  ถ้าขายครีม น่าจะรวยแล้วไหมเนี่ย  แต่ชื่อพรรคเขาก็ขลังดี เหมือนคนรู้จริง   พออ่านข่าวเข้า ก็ถึงกับต้องเหลือกตามองบน  

อย่างแรก คือเรื่อง ใบอนุญาติ 14-15 ใบอะไรของเขา ที่บอกว่าต้องไปอบรม  อะไรวุ่นวาย ฟังเผินๆ ง่ายๆ เหมือน การส่งออกทุเรียนนั้น โดนล้อคไว้ให้เจ้าใหญ่กินรวบ ผูกขาดโดยมี นักการเมือง อยู่เบื้องหลัง   แล้วจะมีเขาเป็น อุลตร้าแมน มาช่วยปลดปล่อย  คนเชื่อไปแล้วมั้ง ครึ่งประเทศ 

แหม …รู้ทันนะ  

เดี๋ยวผมอธิบายให้ฟังง่ายๆ   ทุเรียน 100 % บ้านเราเกือบ 90 ส่งไปจีน  10 กินในบ้านเรา ถ้าไม่ส่งจีนเลย เอา 100% มากินในประเทศ คิดดู  ว่าจะเหลือเบะบะขนาดไหน  ปากร้อนในทั้งประเทศแล้ว ยังเหลือทิ้งอีกบาน  เพราะคนไม่กินทุเรียนก็เยอะ มันไม่ใช่ข้าว   ผมคนนึงล่ะไม่กินด้วย   คราวนี้ ใบอนุญาติ ส่งออกไปจีน จริงอยู่ไปขอที่กรมการค้า กรมวิชาการเกษตร  ช้านานก็ตามประสา แต่ไม่ยาก  ด่านยากคือ คุณต้องมี สวน ที่มี GAP โรงแพคมี GMP  ด่านนี้มีเงิน ก็พอทำได้น่า 

แต่ด่านโหดสุด คือ GACC. ย่อมาจาก The General Administration of Customs of China คือใบอนุญาติส่งเข้าศุลกากรจีน 

ครับ  ใบนี้ ออกโดย ประเทศจีน ….ไทยไม่เกี่ยว แค่มีหน้าที่ส่งเอกสารให้  เรื่องราวก็คือ โรงคัด ต้องขึ้นทะเบียนกับจีน มีคนซื้อเป็นจีน มีคอนเนคชั่นล้ง buyer จีน มีระบบตรวจสอบย้อนหลัง ตรวจสารเคมี ศัตรูพืช  ขอทีเป็นปีๆ  และไม่ผ่านง่ายๆ เพราะ จีนเขาตั้ง Barrier กำแพงไว้ 

ง่ายๆคือ ถ้าไม่ใช่จีนทำ หรือจีนหุ้น รัฐบาลเขากั๊กสุดตีน ประเทศอื่น จะมากินเงินอั๊ว  อั๊วไม่ห้าย  แกล้งให้รอหลายปี แต่ถ้าคนจีนทำ หรืออั๊ว ไปกินเงิน คนอืืน ไม่กี่วันก็เสร็จได้   นี่คือ พี่ใหญ่จีน  

ดังนั้น ใบอนุญาติส่งออกไปจีน ด่านยากสุดคือ ใบจากจีน GACC คร้าบ ไม่ใช่ไทย คร้าบ  ผมเองไปเล็งๆไว้นานแล้วยังถอดใจ ว่าถ้าไม่มีหุ้นใหญ่จีน นั้น ไม่มีทาง เขาไม่ปล่อยแน่  และถ้าออกมั่ว ง่ายๆ แบบที่คุณคิด ระวังตลาดพินาศ  ถ้า ของ ไม่ได้มาตราฐานส่งไปเช่น มีสารตกค้างเกิน มีแมลงศัตรูพืช  เอกสารไม่ตรง  แม่งตีกลับ ยกลอต  เจอแมลง อะไรที่มัน พารานอยด์  พวกแคนเซิลใบอนุญาติทื้งเลย และถ้าเจอ อีกทีสองที  พวกแบนทุเรียนไทยทั้งประเทศ ชั่วคราว  คราวนี้ ตายห่า ยกประเทศ เข้าไม่ได้เลย และเขาทำมาแล้ว กับสินค้าหลายประเทศ  เช่น บราซิล มีหวัดนก แม่ง แบนไก่ บราซิล ยกประเทศ จนเจ๊งหัวทิ่ม  ตอนนั้นบราซิลหัวหมอ แอบเอาไก่ ไปส่งประเทศอืืน กะจะให้มุดไปในนามประเทศนั้น หลอกสวมเขาพี่จีน ว่างั้น  

ที่ไหนได้ จนท GACC จีนมัน สั่งตรวจ DNA ไก่ดิบ และเสือกรู้ว่ามาจากบราซิล ไม่ใช่เอเชีย ไม่รู้แม่งรู้ได้ไง  สั่งแคนเซิล ใบอนุญาติ ไอ้บริษัทที่ส่ง แบบถาวรตลอดกาล  ตาเหลือก หมดตูดไปเลย
เล่นกะใครไม่เล่น มาเล่นกับอั๊ว 

ขายของกับจีน จะไปกิน พี่ใหญ่ ไม่ง่ายเหมือนแถลงข่าว ลูกพี่ เชื่อผม  

แบบที่พี่แต๋ม ตั้งนโยบาย อย่างแรกถูกแล้ว คือ แปรรูป เพราะถ้าเป็นของสุก แปรรูปแล้ว เช่นทุเรียนกวน ทุเรียนทอด จะใช้ใบอนุญาติอีกแบบนึง   ไม่ใช่ของสด แต่ขอ อย จีน ก็ยากอยู่ดี เป็นปี แต่มีทางมุด ทางอื่นที่มีข้อยกเว้น เช่น ส่งเข้า Free trade zone แล้วขายผ่าน ออนไลน์ จะเป็นข้อยกเว้นให้ทำได้  และแค่แค่ขายออนไลน์ อย่างเดียวในจีน taoin alibaba ช่วงแรกก็รวยตายห่าแล้ว ระหว่างรอใบ อย  เรื่องนี้ถ้าให้เล่าวิธีทำ จะยาว พิมพ์ไม่ไหว รออารมณ์ดี วันไหนจะเล่าให้ฟัง 

อย่างสอง คือหาตลาดแขก ตลาด ยุโรป ตลาด UAE มาคานอำนาจ  การสั่ง การบริโภค ซึ่งพี่แต๋มเขาก็บินอยู่ ทุกวัน 

ลื้อเรื่องเยอะเหรอ ไม่เปงราย ไปขายเพื่อน แขกก่อนก็ได้ อีนี่ รอซื้ออยู่นะจ้ะ นายจ๋า   แบบนี้ เดี๋ยวพี่ใหญ่ ก็จะเสียงอ่อนลงเอง  อธิบาย ขนาดนี้ พอเข้าใจกันไหมเนี่ย   หรือจะกลับไปเถียงเรื่อง ไลฟ์ โลละร้อยต่อ   หรือถ้าใครอยากฟังเรื่องนี้อีก ถ้าได้พันแชร์ จะเขียนให้ฟัง 

โิอเค๊   เฮ้ย เครื่องลงแล้วเหรอ นี่ไปเป็น Speaker เรื่อง Branding and storytelling ให้ที่ภูเก็ต มา เขาจ้างไป  กะจะนอนบนเครื่องสักหน่อย  เขียนจนเครื่องลง เลยอดนอนเลย   แอร์ยกมือไหว้แล้ว 

บาย

อนิศ โอสถานุเคราะห์