ยังคงเป็นกระแสร้อนอย่างต่อเนื่องจากกรณีของ รศ. อัศวิณีย์ หวานจริง อดีตคณบดีคณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ที่มีเรื่องราวข้อพิพาททางกฎหมายสืบเนื่องมาจากเหตุการณ์เก็บผลงานนักศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2564 ซึ่งล่าสุดเจ้าตัวได้ออกมาเคลื่อนไหวผ่านทางเฟซบุ๊กส่วนตัวอย่างต่อเนื่อง

โดยเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2568 รศ. อัศวิณีย์ ได้โพสต์ข้อความรำลึกถึงเหตุการณ์ดังกล่าว โดยระบุว่า "22 มีนาคม เป็นวันครบรอบเหตุการณ์พบ “วัสดุคล้ายธงชาติ แต่ไร้สีน้ำเงิน ภายใต้มีหุ่นผ้ารูปคนถูกมัดมือ (ในลักษณะถูกมัดตราสังคล้ายในพิธีกรรม) รวมทั้งมีการเขียนข้อความหยาบคายไม่เหมาะสมมากมายในผืนผ้า ซึ่งเป็นสิ่งผิดกฎหมาย จึงตัดสินใจต้องทำสิ่งที่ถูกต้องในขณะนั้น เพื่อมิให้เกิดผลกระทบไปถึงนศ. โดยตั้งใจว่าหากเกิดอะไรขึ้น ก็จะขอรับไว้แต่เพียงผู้เดียว ในนาม..อัศวิณีย์

แต่กลับกลายเป็น มีกลุ่มบุคคลพยายามจะปั่นเรื่องให้เป็นข่าว มีการให้สัมภาษณ์สร้างเรื่องเท็จ ให้เกิดกระแสการเข้าใจผิด และพยายามเข้ามาคุกคาม ทั้งความเป็นอยู่ส่วนตัว รวมถึงครอบครัว ซึ่งการถูกคุกคามนี้ เป็นระยะเวลายาวนาน ตั้งแต่เกิดเหตุ ปี 2564 มาจนถึงปัจจุบัน ทั้งการสร้างสถานการณ์มาเขย่าประตูบ้าน ปาระเบิดข้างบ้าน หรือพยายามให้กลุ่มสาวกช่วยกันเข้ามาโพสต์ข้อความหยาบคายคุกคามหมิ่นประมาท สร้างเรื่องอันเป็นเท็จออกสื่อต่างๆ เช่น การทุจริตงบ การแจ้งความนศ. การทิังผลงานนศ.ฯลฯ เพื่อให้คนในสังคมเข้าใจผิด ถ้าจริงก็ต้องถูกสอบสวนไปนานแล้ว ควรใช้สติคิดวิเคราะห์กันได้บ้าง

โดยส่วนตัวก็ต้องอดทน เพราะตัดสินใจที่จะทำตามหน้าที่ให้ดีที่สุด แต่เมื่อมีการพยายามมากลั่นแกล้งบุคคลรอบข้าง ด้วยการให้คนไปข่มขู่ลูกๆ ในรร. รวมทั้งมีการพยายามสร้างเรื่องเท็จ ที่จะทำให้คุณพ่อ (ซึ่งเป็นศิลปินแห่งชาติ) ต้องเสียชื่อเสียง ทั้งการโพสต์ข้อความหยาบคาย และหาคนไปแจ้งความข่มขู่ ฯ

เพื่อความยุติธรรม และให้เป็นตัวอย่างกับสังคม ว่าสิ่งใดไม่ควรกระทำ จึงตัดสินใจดำเนินการด้วยกระบวนการทางกฎหมาย ในฐานะของประชาชน เพื่อให้ศาลเป็นผู้พิจารณาให้ความเป็นธรรม จากเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้น รวมทั้งเพื่อเป็นการหยุดการกระทำของกลุ่มบุคคลที่กำลังพยายามบ่มเพาะความก้าวร้าวหยาบคายให้แก่เยาวชนของชาติ ต้องกลายเป็นพวกอันธพาลครองเมืองในอนาคต จึงต้องตัดไฟเสียแต่ต้นลม

วันนี้ความจริงเริ่มปรากฏ ไปตามกฎกระบวนการยุติธรรม ที่ต้องใช้เวลาและความอดทน(สูง) ซึ่งต้องมุ่งมั่นเพื่อพิสูจน์ให้เห็นถึงความจริง ผู้กระทำผิดบางคนถูกพิพากษาลงโทษตามกฎหมาย ด้วยความผิดฐานอาญา แต่บ้างมีบ้านใหญ่หนุนหลัง ก็ต้องรอรับผลกฎแห่งกรรม บางคดียังไม่สิ้นสุด แต่มักสะดุดด้วยตัวบุคคล กระบวนการยังคงตั้งตรง แต่มาตรฐานตาชั่งอาจไม่เท่ากัน อย่างไรก็จะยังคงยึดมั่นดำเนินการโดยสุจริต ให้เป็นไปตามระบอบประชาธิปไตย…ที่หลายคนเรียกร้องโหยหา

ขอขอบพระคุณทุกท่าน ที่คอยติดตามให้กำลังใจ รวมทั้งคอยช่วยเหลือทั้งเบื้องหน้าเบื้องหลัง มาตลอดระยะเวลาเกือบ ๕ ปี จนทำให้หลายคนได้รู้จักในนาม “อัศวิณีย์ หวานจริง” ไม่ว่าเหตุการณ์จะผ่านมาและผ่านไปอย่างไร นานแค่ไหน อัศวิณีย์คนนี้ ก็จะยังคงยึดมั่นในความจริง จะจงรักภักดีต่อสถาบัน ชาติ ศาสนา พระกษัตริย์..ไปตลอดตราบชั่วชีวิต ชีวิตที่เหลือเพื่อแผ่นดิน""

จนล่าสุดวันนี้ 23 พฤษภาคม 2569 รศ. อัศวิณีย์ หวานจริง ได้ออกมาเคลื่อนไหวเพิ่มเติม โดยโพสต์ภาพตนเองในชุดไทยคู่กับข้อความในภาพระบุว่า "แพ้แล้วอย่าพาล เดวเอาสะตวงปิ๋วไปฮื้อเน้อ... สันดอนขุดได้ แต่สันดานขุดยากนะ" พร้อมเขียนแคปชันระบุนิยามคำว่าแพ้แล้วพาลเอาไว้ว่า "“แพ้แล้วพาล” หมายถึง อาการของคนที่ไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ รับความจริงไม่ได้ เมื่อตัวเองผิดก็ไม่ยอมรับผิด..มักจะแสดงพฤติกรรมก้าวร้าว อาละวาด ระบายอารมณ์ หรือหาเรื่องใส่ร้ายคนอื่นต่อ"

หลังจากที่โพสต์ของ รศ. อัศวิณีย์ หวานจริง เผยแพร่ออกไปบนโลกโซเชขียล มีผู้ใช้เฟซบุ๊กเข้ามาแสดงความคิดเห็นและร่วมกดไลก์กดแชร์เป็นจำนวนมาก เช่น

"เขาเรียกว่า "สันดาน" ครับคุณครู นี่แหละ สามารถแยกแยะคนได้ โดยไม่เกี่ยวกับสถานภาพหน้าตาในสังคม " สู้ๆ ครับคุณครู""

"มีทัณฑ์บนติดตัวอยู่ ถ้าซ่ามาก คงอยากเข้าไปอยู่จริง ๆ"

"ศาลท่านเมตตาคนหรือมนุษย์ ด้วยพื้นฐานว่าคนย่อมจะสำนึก มีมโนธรรม ขัดเกลา"

"ปล่อยพวกมารเดี๋ยวมันก็หมดแรงเวรกรรมกำลังตามชำระนะครับ"

"คนพวกนี้ มิจฉาทิฏฐิ เต็มหัวใจ ครับ อาจารย์"

""รอลงอาญา" จ่อคอหอยมันอยู่ บางทีโทษจำสามเดือนอาจจะน้อยไป"

"คนแพ้ภัยตัวเอง คนแบบนี้มองแบบไร้ตัวตน"

ขอขอบคุณข้อมูลและภาพจาก เฟซบุ๊ก Asawinee Wanjing