วานนี้ 12 มิย 2569 เพจเฟซบุ๊ก เก้ากระบี่เดียวดาย เป็นเพจที่เน้นนำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับ วงการบันเทิงจีน ฮ่องกง และไต้หวันในอดีต มีผู้ติดตามมากถึง 5.5 แสนคน โพสต์ข้อความบอกเล่าความรู้สึกและภาพจำที่คนไทยหลายยุคสมัยมีต่อ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา โดยมีข้อความว่า "โตมากับองค์ภา

ไม่รู้ว่าท่านใดมีประสบการณ์ร่วมกันเหมือนกับข้าพเจ้าหรือไม่ ในยุค ๘๐ ช่วงเวลาที่ช่องโทรทัศน์มีเพียงห้าช่อง ฉายเป็นเวลา ผู้ใหญ่มักจะบอกเด็กๆว่าหลังข่าวพระราชสำนักเด็กๆควรต้องนอนแล้ว แน่นอนขอรับพอเพลงข่าวพระราชสำนักดังขึ้นเด็กๆ ก็รู้ว่าถึงเวลาต้องนอนแล้ว ซึ่งในยุคก่อน ข่าวพระราชสำนักคือเราจะเห็นในหลวงรัชกาลที่เก้า พระพันปีหลวง และพระบรมสานุวงศ์ ทรงถือแผนที่เดินไปตามแหล่งทุรกันดาร ต่างๆเพื่อแก้ไขปัญหา ในพื้นที่ จนข้าพเจ้ารู้สึกได้ว่า เรื่องราวที่พระราชาอยู่แต่ในปราสาทราชวังในนิทานนั้นไม่จริงเลย และการเป็นพระราชาดูเป็นหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่และจริงจังอย่างยิ่ง

แต่มี พระบรมสานุวงศ์พระองค์หนึ่งที่แตกต่าง อาจจะเป็นเพราะว่าตอนนั้นยังทรงพระเยาว์ และเรียกได้ว่าเป็นเสมือนดั่งดวงใจของแผ่นดินเลยก็ว่าได้ พระบรมสานุวงศ์พระองค์นั้นคือ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา หรือในยุคนั้นเราเรียกพระองค์ท่านว่า “องค์ภา” ซึ่งไม่ทราบว่าทำไมในยุคนั้นถึงมีรายการที่ถ่ายทอดช่วงเวลาที่องค์ภาอยู่กับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ หรือชาวไทยเรียกพระองค์ว่า หม่อมโสม พระมารดาขององค์ภาที่ออกอากาศทางโทรทัศน์หลายรายการ มากกว่าพระบรมสานุวงศ์พระองค์องค์อื่นๆ ทำให้ชาวไทยในช่วงเวลานั้นมีความใกล้ชิดอย่างยิ่งกับหม่อมโสมและองค์ภา

จนกระทั่งในปี ๑๙๘๘ เมื่อพี่ปุ๋ย ภรณ์ทิพย์ นาคหิรัญกนก คว้ามงกุฏ นางงามจักรวาล หรือ มิสยูนิเวิร์ส ปี ๑๙๘๘ มาครอง เมื่อพี่ปุ๋ยบินกลับมาเมืองไทย ก็จะเห็นพี่ปุ๋ยกับองค์ภาทำกิจกรรมด้วยกันบ่อยครั้ง คล้ายดั่งว่าองค์ภาเป้นตัวแทนของเด็กๆในยุคนั้นได้พูดคุยสนทนากับพี่ปุ๋ยแทนเด็กคนอื่นๆ จวบจนเติบโตขึ้นมา องค์ภาได้เข้าเรียนที่ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ รุ่นพี่ต่างชื่นชมในความน่ารักและเป็นกันเองของพระองค์ เป็นเรื่องเล่าสืบกันต่อมา

มูลนิธิอาสาเพื่อนพึ่ง (ภาฯ) ยามยาก สภากาชาดไทย เป็นโครงการที่ได้ยินชื่อและเห็นบ่อยครั้งยามที่เกิดวิกฤต หรือภัยธรรมชาติต่างๆ เพียงแค่เกิดเหตุคนไทยก็จะเห็นรถมูลนิธิอาสาเพื่อนพึ่ง (ภาฯ) ยามยาก หรือไม่ก็ถุงยังชีพอยู่ที่พื้นที่นั้นๆเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยให้ผ่านพ้นวิกฤตอย่างรวดเร็ว ภาพจำขององค์ภาของข้าพเจ้าอีกครั้งคือ วันที่ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชฯ เสด็จออกมหาสมาคม ณ พระที่นั่งอนันตสมาคม เมื่อวันที่ ๙ มิถุนายน ๒๕๔๙ เนื่องในพระราชพิธีเฉลิมฉลองสิริราชสมบัติครบ ๖๐ ปี และหนึ่งในภาพประวัติศาสตร์ชาวไทยยังคงจดจำได้เป็นอย่างดี คือภาพของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงยกกล้องขึ้นมาทรงฉาย ซึ่งสมเด็จพระเทพฯ เคยรับสั่งเกี่ยวกับภาพนี้ว่า "ในหลวงทรงตำหนิพระองค์ซึ่งทำตัวเหมือนเด็ก ตรัสต่อนักข่าวว่า พ่อดุเรา บอกให้เราไปถ่ายที่อื่น และให้เราสำรวม หร้อมให้บอกคนข้างหลังให้เงียบๆ ด้วย

แต่มีการเผยภาพหลังจากที่สมเด็จพระเทพฯ ทรงโดนเสด็จพ่อดุ พอพระองค์โดนดุแล้ว ยังมีองค์ภาทรงแอบมาถ่ายภาพอยู่ด้านหลังในหลวง พระองค์ภาพจึงโดนเสด็จปู่ดุอีกเช่นกัน เมื่อในหลวงท่านหันไปแล้วทำสัญญาณมือเหมือนจะบอกว่า เบาเสียงลงหน่อย พระองก์ภาเหลือบมองในหลวงด้วยสายตาน่ารัก พร้อมยังคงนำกล้องถขึ้นมาถ่ายต่อ โดยเรื่องราวภาพประทับใจสุดน่ารักนี้มีสมเด็จพระเทพฯ ที่พระองค์ทรงบงการอยู่เบื้องหลัง เป็นภาพจำที่สร้างรอยยิ้มแก่พสกนิกรชาวไทยอย่างยิ่งความทรงจำของข้าพเจ้ากับองค์ภาเด่นชัดขึ้นอีกครั้งเมื่อ ๑๐ ปีก่อน ในปี ๒๐๑๖ ข้าพเจ้าได้มีโอกาสลงวิ่งจอมบึงมาราธอนที่ราชบุรี ในเช้ามืดวันนั้น เหล่านักวิ่งต่างอื้ออึง บอกต่อๆกันว่า องค์ภาจะมาลงวิ่งฮาล์ฟมาราธอนด้วยในวันนั้น (ทราบภายหลังว่าเป็นฮาล์ฟมาราธอนแรกของพระองค์) ซึ่งข้าพเจ้าก็คิดว่าคงไม่ได้พบพระองค์เป็นแน่เนื่องจากข้าพเจ้าลงฟูลมาราธอน และจะถูกปล่อยตัวก่อนการแข่งของพระองค์ราวสองชั่วโมงได้

จวบจนวิ่งมาประมาณกิโลเมตรที่สามสิบ ฝั่งตรงข้ามเห็น ทหารราชองครักษ์กลุ่มหนึ่งเพราะกับองค์ภา ทรงวิ่งสวนมา ข้าพเจ้าจึงชะลอและยืนนิ่งเพื่อถวายความเคารพ เห็นระองค์ทรงวิ่ง ฟอร์มการวิ่งนั้นยอดเยี่ยมสมกับเป็นนักกีฬา ซึ่งแน่นอนการวิ่งให้ได้จังหวะและฟอร์มวิ่งเช่นนี้พระองค์ย่อมต้องฝึกฝน อย่างมีวินัย ในวันนั้นองค์ภา ทรงทำสถิติได้เวลา ๒ ชั่วโมง ๔ นาที ๓๘ วินาที ซึ่งเป็นเวลาที่ดีมากสำหรับนักวิ่งระยะไกล และในปี ๒๐๑๗ องค์ภาก็มาวิ่งฟูลมาราธอนที่จอมบึงอีกครั้ง แต่ข้าพเจ้าไม่ได้ไปร่วมวิ่งที่จอมบึงแล้วภาพความทรงจำขององค์ภากับข้าพเจ้าและพสกนิกรชาวไทย เรียกได้ว่าแนบแน่นกันอย่างยิ่ง เมื่อมองย้อนกลับไป ข้าพเจ้าจึงตระหนักว่า คนไทยรุ่นหนึ่งมิได้เพียงเติบโตมากับเสียงเพลงข่าวพระราชสำนัก หรือภาพพระราชกรณียกิจที่ปรากฏผ่านหน้าจอโทรทัศน์เท่านั้น หากยังเติบโตมากับรอยพระสรวล ความสดใส และภาพของ “องค์ภา” ที่ค่อย ๆ ทรงเจริญวัยไปพร้อมกับพวกเรา

จากเจ้าฟ้าพระองค์น้อยในอ้อมพระกรของพระมารดา สู่เจ้าฟ้าผู้ทรงอุทิศพระวรกายเพื่อการศึกษา งานยุติธรรม การช่วยเหลือผู้ประสบภัย และการบำเพ็ญพระกรณียกิจนานัปการ พระองค์ทรงเป็นดั่งภาพแทนของความเพียร ความมีวินัย และพระเมตตาที่เงียบงามสำหรับข้าพเจ้าแล้ว ความทรงจำเหล่านั้นมิใช่เพียงภาพในอดีต หากเป็นเสี้ยวหนึ่งของชีวิตที่ผูกพันอยู่กับพระองค์อย่างมิอาจแยกออกจากกันได้ และเชื่อว่า สำหรับพสกนิกรชาวไทยอีกจำนวนไม่น้อย ก็ล้วนมีภาพจำและเรื่องราวเล็ก ๆ ที่เกี่ยวข้องกับพระองค์ประทับอยู่ในหัวใจเช่นเดียวกันกาลเวลาอาจพัดพาทุกสิ่งให้เปลี่ยนแปลง แต่ความทรงจำอันงดงาม ความเสียสละ และพระเมตตาที่พระองค์ทรงมอบไว้แก่แผ่นดิน จะยังคงดำรงอยู่ในความทรงจำของประชาชนตราบนานเท่านาน

และหากวันหนึ่ง เด็กน้อยในยุค ๘๐ ผู้นั้นได้กลายเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น เขาก็คงยังจดจำได้ว่า ครั้งหนึ่งในชีวิต เขาเคยเติบโตมากับเจ้าฟ้าพระองค์หนึ่ง ผู้ทรงเป็นที่รักยิ่งของผู้คนทั้งแผ่นดิน ด้วยสำนึกในพระกรุณาธิคุณ และด้วยความอาลัยอย่างสุดซึ้ง ขอพระองค์ทรงสถิตอยู่ในความรัก ความระลึกถึง และคำอธิษฐานของพสกนิกรชาวไทยตราบนิรันดร์ เก้ากระบี่เดียวดาย"

หลังจากที่โพสต์ของทางเพจเฟซบุ๊ก เก้ากระบี่เดียวดาย เผยแพร่ออกไป ชาวเน็ตต่างเข้ามาแสดงความคิดเห็นและร่วมถวายความอาลัยอย่างเนืองแน่น เช่น

"เป็นภาพที่ได้จดจำที่ช่างงดงาม สร้างรอยยิ้มทุกครั้ง"

"เราคือคนยุคเดียวกันค่ะ ได้รับชมแม้กระทั่งการถ่ายทอดสดพระราชพิธีโสกันต์ของพระองค์ท่าน และจากนั้นมาไม่ว่าเจ้าหญิงพระองค์น้อยจะปรากฏพระวรกายในข่าวพระราชสำนักหรือรายการใด จะเป็นที่เฝ้าคอยของพวกเราเสมอ ด้วยความสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ และด้วยความอาลัยยิ่ง ขอน้อมส่งพระองค์เสด็จสู่สวรรคาลัย in loving memory "

"เป็นบทความที่สื่อแทนความในใจของดิฉันทุกอย่างเลยค่ะ เราโตมากับองค์ภาจริงๆเหมือนได้เฝ้าดูองค์หญิงตัวน้อยๆที่เติบโตมาเป็นสาวน้อยจนเป็นหญิงสาวที่เติบโตมาอย่างสง่างามเป็นภาพจำของเหล่าพสกนิกรชาวไทยทั้งหลายตลอดกาล กลั้นน้ำตาไม่ได้จริง ขอน้อมส่งเสด็จสู่สวรรคาลัย"

"เขียนออกมาเป็นภาษาหนังสือไม่ถูกสมกับความเสียใจเลยค่ะ รุ้แค่ว่า มันแน่นในอก น้ำตาคอลทุกครั้งที่เลื่อนเฟสเจอ ทุกคนโพสถึงพระองค์ภา."

"ตั้งแต่พระองค์ท่านทรงพระประชวร เราสวดมนต์อ้อนวอนขอปาฎิหารย์เพื่อจะได้เห็นความสดใสและรอยยิ้มของพระองค์อีกครั้ง เราอยู่ในวัยห้าสิบที่เห็นพระองค์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ทรงทำงานเพื่อบ้านเมืองและเป็นฟ้าหญิงที่จะเป็นที่พึ่งของประชาชนในยามยาก น้อมสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้"

"จะบอกว่าเราได้อยู่ได้เห็นได้ยินรู้สึกสัมผัสพระองค์ผ่านข่าวทีวีตั้งแต่ประสูติกาลจนถึงปัจจุปัน พระองค์ท่านทำหน้าที่สมขัตติยนารีได้อย่างดียิ่ง เป็นเพชรประดับรัชกาลจริงๆ ขอน้อมส่งเสด็จสู่สวรรคาลัย"

"สถิตอยู่ในใจตราบนิรันดร์ น้อมสำนึกในพระกรุณาธิคุณเป็นล้นพ้นอันหาที่สุดมิได้ "

ขอขอบคุณข้อมูลและภาพจาก เพจเฟซบุ๊ก เก้ากระบี่เดียวดาย