เอ็ดดี้ กาง 5 ข้อฝ่ายตรงข้ามพลาดท่า ส่ง ชัชชาติ เบิ้ล ผู้ว่าฯ กทม. 

เมื่อวันที่ 29 มิ.ย.2569 นายอัษฎางค์ ยมนาค หรือ "เอ็ดดี้" นักวิชาการอิสระ โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก ระบุว่า "ฝ่ายตรงข้ามพลาดตรงไหน ทำไมโจทย์ “4 ปีทำไม่ได้ตามที่หาเสียง” ยังไม่กลายเป็นกระแสหลักพอที่จะสั่นคลอนชัชชาติ

พรรคส้มพลาดตรงไหนในการสร้างผู้สมัครผู้ว่าฯ ให้มีน้ำหนักมากพอ จนคนที่รักพรรคยังไม่เลือกคนของพรรค

ชัชชาติทำอย่างไรจึงสามารถยืมฐานอารมณ์ของด้อมส้มได้ โดยไม่ต้องเป็นผู้สมัครของพรรคส้ม

พรรคส้มทำไมจึงมีแบรนด์พรรคที่แข็ง แต่กลับไม่สามารถแปลงเป็นคะแนนผู้ว่าฯ ได้

และอีกหลายคำถาม คืนนี้จะวิเคราะห์คำตอบ แล้วพรุ่งนี้จะกลับมาตอบคำถามสำคัญเหล่านั้น

โปรดติดตามตอนต่อไป"

จากนั้นได้โพสต์เพิ่มเติม ระบุว่า "ฝ่ายตรงข้ามพลาดตรงไหน ทำไมโจทย์ “4 ปีทำไม่ได้ตามที่หาเสียง” ยังไม่กลายเป็นกระแสหลักพอที่จะสั่นคลอนชัชชาติ?

ฝ่ายตรงข้ามพลาดที่คิดว่า “ผลงานไม่เข้าเป้า” จะกลายเป็นกระแสลบโดยอัตโนมัติ

แต่ในความเป็นจริง คนกรุงเทพฯ จำนวนมากไม่ได้ตัดสินชัชชาติจากคำถามเดียวว่า “ทำได้ครบตามที่หาเสียงหรือไม่” แต่ตัดสินจากความรู้สึกว่า “เขาพยายามหรือไม่” “เขาเห็นปัญหาหรือไม่” “เขาหายไปจากปัญหาหรือเปล่า” และ “มีใครที่ดูน่าไว้ใจกว่าเขาหรือยัง”

นี่คือจุดที่ฝ่ายตรงข้ามตีไม่แตก

โจทย์ “4 ปีทำไม่ได้ตามที่หาเสียง” เป็นโจทย์ที่แรงในเชิงเหตุผล แต่ยังไม่แรงพอในเชิงอารมณ์ของผู้เลือกตั้ง เพราะชัชชาติสามารถทำให้คนจำนวนหนึ่งรู้สึกว่า ปัญหา กทม. เป็นปัญหาเชิงระบบที่หมักหมมมานาน ไม่ใช่ความล้มเหลวส่วนตัวของผู้ว่าฯ คนเดียว

ฝ่ายตรงข้ามจึงพลาด 5 เรื่องหลัก

หนึ่ง โจมตีผลลัพธ์ แต่ไม่สามารถทำให้ประชาชนรู้สึกว่า “ความล้มเหลวนั้นเกิดจากชัชชาติจริง ๆ”

สอง พูดว่า “ทำไม่ได้ตามที่หาเสียง” แต่ยังไม่สามารถแปลงเป็นเรื่องใกล้ตัว เช่น น้ำท่วมหน้าบ้าน ทางเท้าหน้าปากซอย รถติดทุกวัน ฝุ่นที่ลูกต้องหายใจ แล้วชี้ให้เห็นว่าเรื่องเหล่านี้ควรดีขึ้นกว่านี้อย่างไร

สาม ไม่สามารถสร้างตัวเปรียบเทียบที่น่าเชื่อได้ คือคนจำนวนมากอาจเห็นว่าชัชชาติยังแก้ไม่หมด แต่ก็ยังไม่มั่นใจว่าคู่แข่งจะแก้ได้ดีกว่า

สี่ ปล่อยให้ชัชชาติเก็บพื้นที่สื่อสารรายวันอยู่ฝ่ายเดียว ฝ่ายตรงข้ามมี “ข้อกล่าวหา” แต่ชัชาติมี “ภาพการทำงาน” ซ้ำ ๆ ทุกวัน ภาพซ้ำชนะคำกล่าวหาได้ในทางการเมือง

ห้า ไม่สามารถเปลี่ยนการเลือกตั้งให้เป็น referendum ต่อผลงาน 4 ปีของชัชชาติได้ เพราะสนามเลือกตั้งยังถูกชัชชาติทำให้เป็นเรื่อง “เลือกคนที่ไว้ใจให้ทำงานต่อ” มากกว่า “ลงประชามติลงโทษผู้ว่าฯ ที่ล้มเหลว”

สรุป
ฝ่ายตรงข้ามพลาด เพราะมีคำถามเรื่องผลงาน แต่ไม่มี มีการสื่อสารที่ทำให้ประชาชนรู้สึกว่าชัชชาติคือผู้รับผิดชอบโดยตรงต่อความล้มเหลวนั้น

เขามีคำถามว่า “ทำไมทำไม่ได้”

แต่ชัชาติมีคำตอบทางอารมณ์ว่า “เพราะปัญหามันยาก แต่ผมยังอยู่ตรงนี้และยังทำอยู่”

ตรงนี้แหละครับที่ทำให้โจทย์ 4 ปีทำไม่ได้ ยังไม่กลายเป็นกระแสหลักมากพอที่จะสั่นคลอนเขา"