ถ้าจะพูดถึงเสือสมิง หลายคนอาจจะคิดว่าเป็นแค่เรื่องเล่าปรัมปรา แต่สำหรับคนหาของป่าหรือพรานเก่าในแถบป่าตะวันตก โดยเฉพาะที่บ้านพุเตย จังหวัดกาญจนบุรี เรื่องนี้คือความจริงที่แลกมาด้วยชีวิตครับ

ในยุคที่ป่ายังหนาทึบและเต็มไปด้วยอาถรรพ์ มีเหตุการณ์หนึ่งที่กลายเป็นตำนานสยองขวัญสั่นประสาทที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์คนทำไม้ เรื่องราวของกลุ่มคนที่เดินเข้าป่าไป แต่กลับถูกบางอย่างที่ไม่ใช่คน ล่าทีละคน จนเหลือเพียงความว่างเปล่า มันเกิดอะไรขึ้นในคืนนั้น? วันนี้ผมจะย้อนรอยตำนานนี้ให้ฟังครับ

เรื่องมันเริ่มขึ้นกลางแคมป์พักแรมของกลุ่มคนงานทำไม้ครับ ในคืนที่ลมป่าพัดกรรโชก บรรยากาศเงียบสงัดจนได้ยินเสียงลมหายใจตัวเอง แต่อยู่ดีๆ เพื่อนในกลุ่มก็ค่อยๆ หายไป ทีละคนครับ

หายไปแบบเงียบเชียบ ไม่มีเสียงร้องขอความช่วยเหลือ ไม่มีร่องรอยการต่อสู้ ทิ้งไว้แค่กองไฟที่มอดลงกับความหวาดระแวงที่เริ่มเกาะกินใจคนที่เหลือ ทุกคนในแคมป์นั่งกอดปืน นั่งล้อมวงกันไม่กล้าหลับตา เพราะไม่รู้ว่ารายต่อไปจะเป็นใคร

จนกระทั่งกลางดึกคืนหนึ่ง ท่ามกลางความมืดที่มองไม่เห็นแม้แต่ฝ่ามือตัวเอง อยู่ดีๆ ก็มีเสียงฝีเท้าเดินตรงมาที่หน้าแคมป์ แล้วเสียงที่ทุกคนคุ้นหูก็ดังขึ้นครับ เฮ้ย ข้ากลับมาแล้ว เปิดประตูให้ข้าที

คนงานที่เหลือกำลังจะวิ่งไปเปิดประตูด้วยความดีใจครับ เพราะคิดว่าเพื่อนรอดตายกลับมาแล้ว แต่พรานนำทางที่นั่งเงียบมาตลอดกลับตะโกนสั่งเสียงแข็งว่า อย่าเปิด ใครเปิดกูยิง

พรานชี้ให้ทุกคนดูที่พื้นครับ ภายใต้แสงจันทร์สลัวๆ สิ่งที่ทุกคนเห็นคือ แม้เสียงที่เรียกจะเป็นเสียงเพื่อนที่หายไป แต่เงา ที่ทอดลงบนพื้นดินกลับไม่ใช่รูปคนครับ แต่มันคือเงาของสัตว์สี่เท้าขนาดมหึมา หลังโหนก หางยาว และกำลังจ้องเขม็งมาที่แคมป์

ไม่รอให้มันตั้งตัวครับ พรานคว้าลูกซองแฝดคู่ใจยิงสวนออกไปทันที ปัง!! เสียงกัมปนาทดังสนั่น ตามมาด้วยเสียงคำรามที่ไม่ใช่เสียงคน แต่มันคือเสียงร้องของสัตว์ร้ายที่บาดเจ็บ ก่อนจะเงียบหายไปในป่าลึก

รุ่งเช้า พอแสงอาทิตย์มาถึง ทุกคนรีบตามรอยเลือดไปครับ แล้วก็ต้องเข่าอ่อนกับภาพที่เห็น  สิ่งที่นอนตายอยู่ตรงนั้นคือเสือโคร่งขนาดใหญ่ตัวหนึ่ง แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนถึงกับขนลุกซู่ไปทั้งตัวคือ ที่ลำคอของเสือตัวนั้นมีผ้าประเจียด หรือเครื่องรางอาถรรพ์ของเพื่อนคนที่หายไปผูกติดอยู่ครับ

ไม่มีใครยืนยันได้ครับว่า เพื่อนคนนั้นกลายเป็นเสือเพราะอาถรรพ์ป่า หรือถูกเสือสมิงกินแล้วเอเครื่องรางมาใส่หลอกล่อคนกันแน่  แต่เรื่องราวที่พุเตยกลายเป็นบทเรียนราคาแพงที่สอนนักเลงป่ามาจนถึงทุกวันนี้ว่า ในความมืดของป่าลึก บางคนที่เดินกลับมาหาคุณ อาจไม่ใช่คนเดิมที่คุณรู้จักอีกต่อไป

ใครเคยได้ยินเรื่องเล่าเสือสมิงที่ไหนอีกบ้าง หรือใครมีญาติผู้ใหญ่เคยเล่าเรื่องทำนองนี้ให้ฟัง ลองคอมเมนต์มาแบ่งปันความหลอนกันได้นะครับ สำหรับวันนี้ เพื่อน ระวังเสียงเรียกข้างบ้านให้ดีนะครับ