เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม 2569 มีผู้ใช้เฟซบุ๊กรายหนึ่งออกมาแชร์ประสบการณ์นำรถเข้าใช้บริการที่ศูนย์แห่งหนึ่ง แล้วพบว่าทรัพย์สินสูญหาย เจ้าของโพสต์เล่าว่า ระหว่างเดินทางนำรถไปเข้าศูนย์เวลา 10.00 น. นึกขึ้นได้ว่าไม่ได้เก็บของมีค่าออกจากรถ จึงตัดสินใจวางเหรียญสิบจำนวน 4-5 เหรียญไว้ด้านบนช่องเก็บของ พร้อมถ่ายรูปเก็บไว้เป็นหลักฐานเพื่อทดสอบว่าของจะหายหรือไม่ แต่เมื่อมารับรถคืนในช่วงบ่ายสาม ปรากฏว่าเหรียญสิบที่วางไว้หายไปจริง

ขอบคุณภาพจาก ประวิทย์ จันสว่าง

ผู้เสียหายจึงแจ้งหัวหน้าแผนกเซอร์วิสว่ามีทรัพย์สินสูญหาย ทางหัวหน้าได้สอบถามพนักงานที่เกี่ยวข้อง แต่ไม่มีผู้ใดรับสารภาพ เจ้าของรถจึงนำภาพถ่ายก่อนส่งรถให้ดูเป็นหลักฐานและแจ้งเรื่องไปยังบริษัท ทว่าผ่านไปหลายวันเรื่องกลับเงียบหาย จึงตัดสินใจโพสต์เตือนภัย พร้อมเสนอให้ศูนย์บริการติดกล้องวงจรปิดระหว่างปฏิบัติงาน

เหตุการณ์นี้ทำให้ความคิดเห็นของชาวเน็ตแตกออกเป็น 2 ฝั่งอย่างชัดเจน

ฝั่งแรก (มองว่าลูกค้าประมาท) มองว่าศูนย์บริการส่วนใหญ่มีกฎและป้ายเตือนให้นำของมีค่าออกจากรถอยู่แล้ว ลูกค้าควรป้องกันตัวเองตั้งแต่แรก การทิ้งของมีค่าไว้ถือเป็นความรับผิดชอบร่วม

ฝั่งสอง (มองว่าขโมยก็คือขโมย: แย้งว่าแม้จะมีคำเตือน แต่ก็ไม่ได้แปลว่าใครจะมีสิทธิ์มาขโมยทรัพย์สินของผู้อื่น การลืมของคือ "ความเสี่ยง" แต่การเอาไปคือ "อาชญากรรม" และผู้เสียหายควรมีสิทธิ์เรียกร้องความรับผิดชอบจากศูนย์บริการได้

ในท้ายที่สุดทางผู้โพสต์ก็ยังฝากคนที่กำลังจะนำรถเข้าไปบริการที่ศูนย์ให้เช็คสิ่งของมีค่าของตนให้ดี