เอ็ดดี้ อ่านเกมพรรคส้ม จากมีเรา ไม่มีเทา สู่เรามีเรา เพราะเรามีเทา

เมื่อวันที่ 5 ส.ค.2569 นายอัษฎางค์ ยมนาค หรือ เอ็ดดี้ นักวิชาการอิสระ ได้โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก ระบุว่า "เรามีเรา เพราะเรามีเทา

ทำไมส้มจึงเปิดทางให้เขียว ทั้งที่เคยประกาศ “มีเรา ไม่มีเทา”

หนึ่งในคำตอบนั้นคือ พรรคส้มกำลังจัดลำดับศัตรูทางการเมืองใหม่

ในช่วงเลือกตั้ง คำขวัญ “มีเรา ไม่มีเทา” ถูกสร้างขึ้นเพื่อผูกไว้กับเป้าหมายชนะ 250 เสียงและตั้งรัฐบาลพรรคเดียว พรรคจึงสามารถประกาศมาตรฐานสูงโดยไม่ต้องเผื่อพื้นที่สำหรับการประนีประนอมกับพรรคอื่นมากนัก

แต่เมื่อผลเลือกตั้งทำให้พรรคไม่ได้เป็นแกนนำรัฐบาล และการสนับสนุนคุณอนุทินในอดีตกลับถูกมองว่าเป็นความผิดพลาด คุณศิริกัญญาถึงกับใช้คำว่า “หลาบจำแล้ว” พร้อมปิดประตูน้ำเงิน แต่ไม่ปิดประตูแดง–เขียว นั่น

แสดงว่าในสมการปัจจุบัน พรรคส้มกำลังมองน้ำเงินเป็นคู่ขัดแย้งเร่งด่วนที่สุด ส่วนเขียวถูกลดสถานะจาก “ฝ่ายที่ร่วมงานไม่ได้” ให้กลายเป็น “ฝ่ายที่ยังเจรจาได้”

อีกเหตุผลหนึ่งคือ พรรคส้มต้องการกลับมาเป็นผู้กำหนดเกม

ประโยคว่า “ต้องมาคุยกับฝั่งเราด้วย ไม่เช่นนั้นสมการไม่ครบ” เป็นการประกาศอำนาจต่อรอง พรรคประชาชนกำลังส่งสัญญาณว่า แม้แดงกับเขียวจะเจรจากันเอง แต่จะตั้งรัฐบาลไม่ได้หากไม่มีเสียงส้ม

จึงเป็นความพยายามเปลี่ยนสถานะจากฝ่ายค้านที่เฝ้ามองการต่อรองของคนอื่น ให้กลับมาเป็นผู้ถือกุญแจตั้งรัฐบาล

พรรคส้มอาจพยายามตีความคำว่า “มีเรา ไม่มีเทา” ใหม่

อย่างไรก็ตามจุดอ่อนทางยุทธศาสตร์ของพรรคส้ม อาจไม่ได้อยู่ที่การยอมพูดคุยกับพรรคเขียวเพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่การเคยสร้างคำขวัญแบบเด็ดขาดในระบบการเมืองที่แทบหลีกเลี่ยงรัฐบาลผสมไม่ได้

ตอนตั้งเป้า 250 เสียง คำว่า “มีเรา ไม่มีเทา” เป็นอาวุธหาเสียงที่ทรงพลัง แต่เมื่อประชาชนให้มาเพียง 120 เสียง คำขวัญเดียวกันกลับกลายเป็นกรงที่จำกัดทางเลือกของพรรค หากรักษาคำมั่นอย่างเคร่งครัด ก็แทบไม่มีทางเข้าสู่อำนาจ แต่หากลดเงื่อนไข ก็ต้องรับข้อกล่าวหาว่ากลับคำ

ดังนั้น การเปิดทางให้เขียวจึงอาจไม่ใช่เพราะเขียวเปลี่ยนไป แต่เพราะ ส้มค้นพบว่าตนเองไม่สามารถเปลี่ยนรัฐบาลได้โดยปราศจากเขียว

สรุป
พรรคส้มไม่ได้เปิดประตูให้เขียวเพราะพิสูจน์แล้วว่าเขียวไม่เทา แต่เปิดเพราะเลขในสภาทำให้เขียวกลายเป็นตัวแปรที่ขาดไม่ได้ หากต้องการสกัดน้ำเงินและกลับเข้าสู่สมการอำนาจ

นี่คือจุดที่คำขวัญทางศีลธรรมต้องเผชิญกับความจริงทางการเมือง และเป็นบททดสอบว่า “มีเรา ไม่มีเทา” คือมาตรฐานที่ใช้กับทุกฝ่ายอย่างเสมอต้นเสมอปลาย หรือเป็นเพียงอาวุธที่ใช้ได้ตราบเท่าที่ยังไม่ต้องพึ่งเสียงของผู้ที่เคยถูกเรียกว่าเทา หรือจนกว่า จะยอมรับความจริงที่ว่า เทานี่แหละที่จะช่วยให้เรากุมอำนาจ

”เรามีเรา เพราะเรามีเทา“