แม่จารี : วันนั้นวันที่ 12 ม.ค. ปี 58 นอนพักผ่อนอยู่ในบ้าน ที่อ.หัวหิน ตร.สภ.หัวหินเอาลูกชายใส่กุญแจมือ และบอกว่าลูกชายค้ายา  แม่ก็บอกว่าถ้าลูกชายค้ายาจริงให้พาไปโรงพักเลย เขาบอกไม่ได้ต้องค้นบ้านก่อน ก็เปิดบ้านให้ค้น เขาก็ขึ้นไปค้นบ้าน พาไปชั้นสอง สาม ค้นหมด บอกว่าไม่มีอะไร ไม่เจออะไร แล้วพากันกลับไป ก็บอกว่าอย่าซ้อมลูกนะ มีอะไรคุยกันได้ เขาบอกไว้ใจผมได้ ผมไม่ซ้อม

ทำไมต้องออกตัวขนาดนั้น?

แม่จารี : รู้จักกัน เขามากัน 7-8 คน รถ 2 คัน เอาออกจากบ้านไปขึ้นรถเก๋งสีขาวที่จอดรออยู่หน้าบ้าน ไม่มีแผ่นป้ายทะเบียน เป็นรถของตำรวจ ไม่ใช่รถโจ เขาพาไปประมาณชม.กว่าๆ

ตอนนั้นกี่โมง?

แม่จารี : 6 โมงเย็น

ตอนนั้นโจอายุเท่าไหร่?

แม่จารี : 35 ค่ะ

โจเสพยามั้ย?

แม่จารี : เสพจริงค่ะ แต่ตร.บอกค้า แม่บอกว่าถ้าค้าก็ให้เอาตัวไปโรงพักเลย เพราะแม่ไม่เห็นและไม่รู้ด้วย

เอาขึ้นรถไปเป็นรถอะไร?

แม่จารี : รถเก๋งสีขาว ไม่มีแผ่นป้ายทะเบียน

ขึ้นยังไง?

แม่จารี : เอาโจใส่เข้าไปตรงกลาง แล้วมีคนนั่งประกบ   

บ้านแม่กับสภ.ห่างกันเยอะมั้ย?

แม่จารี : ประมาณ 500 เมตร จากบ้านไปถึงสภ.ประมาณ 10 นาที

แม่ตามไปมั้ย?

แม่จารี :ก็ไม่ได้ตามไป พออยู่สักสองชม. เขาโทรมาบอกว่าโจกระโดดรถ ตกรถ ระหว่างนั้นเขาก็เอาไปส่งรพ. บอกว่าให้ตามไปดูที่รพ. พอไปถึงตร.วิ่งกรูมาเลย บอกว่าเขากระโดดรถเอง ไม่ได้ทำอะไร แม่ก็ด่าว่า มันจะตกรถได้ไง มึงนั่งประกบซ้ายขวา เขาบอกไม่ได้ทำ แม่ก็โกรธบอกมึงจะไม่ทำได้ยังไง แม่ก็เดินไปที่ลูก เห็นนอนอยู่บนเตียง ตัวบวมบูดหมดเลย

ในมุมแม่คิดว่าเกิดอะไรขึ้น?

แม่จารี : ก๋ไม่น่าเป็นไปได้ที่จะกระโดดรถ เพราะไม่มีร่องรอยบาดแผลที่ตัว มันผิดปกติ รอยถลอกตามตัวตามหน้าไม่มีเลย

แผลที่เห็นอยู่ตรงไหนมั้ย?

แม่จารี : ไม่มีบาดแผล เป็นภายในหมด ไม่มีเลือด ไม่มีอะไร

แม่สงสัยอะไรอีก?

แม่จารี : สงสัยว่าหลังจากนั้นแล้ว หมอเรียกให้ไปเซ็นเพื่อผ่าตัด บอกว่าเลือดคั่งในสมอง 32 จุดให้ผ่าด่วน หลังจากนั้นสัก 20 นาที ตร.วิ่งออกมาบอกว่าไม่เอาเรื่องลูกชายแล้ว

ที่บอกว่าค้ายา ไม่เอาเรื่องแล้ว?

แม่จารี : ขอโทษ ยกมือไหว้ และกลับกันหมด

ตร.ทำได้ด้วยเหรอ?

แม่จารี : นี่แหละที่สงสัย

เดชา : มันทำไม่ได้นะ คดีนี้คดียาเสพติด แล้วของกลางยาไอซ์ สารบริสุทธิ์ตั้ง 50 กรัม โทษประหารชีวิต คดีประเภทนี้อยู่ดีๆ จะไปตกลง แล้วไม่เอาเรื่องเอาราวมันทำไม่ได้ มันต้องดำเนินคดี เราไปรู้สึกว่าทำอะไรไม่ถูกต้องกับผู้ต้องหารายนี้หรือเปล่า เป็นเครื่องหมายคำถามที่ต้องติดตามกันต่อไป

ตร.บอกโจไปโดดตรงจุดไหน?

แม่จารี : ตลาดนัดแพไม้ ซึ่งอยู่ข้างบ้าน ออกไปประมาณ 2-3 นาที  ตอนเขาเอาตัวไปโจไม่ขัดขืน ขึ้นไปปกติเลย

สิ่งที่สงสัยมากขึ้นไปอีก?

แม่จารี : หลังขอโทษ โทรให้พี่ชายของโจไปเอาของกลางคืน ซึ่งเขาไม่เอาเรื่อง ของกลางคือรถยนต์ 1 คัน เงิน บัตรประชาชน โทรศัพท์ เขาคืนมา ก็ให้ไปเอารถประมาณเที่ยงคืนที่เซฟเฮ้าส์ ซึ่งอยู่เลยศาลจังหวัดหัวหินไปนิดนึง แม่ใช้ให้เขาพาไปสภ. แต่เขาไม่ได้เอาไปสภ.

โจ : (พยายามพูดว่าโดนซ้อม) 

เมื่อ 7 ปีก่อน โจไม่ได้อยู่สภาพนี้ เมื่อ 7 ปีก่อนพูดไม่ได้เลย?

แม่จารี : ใช่จ๊ะ

เห็นว่าแม่เองทำกายภาพบำบัด ทำทุกอย่างช่วยเหลือลูก?

แม่จารี : ตอนนั้นโจนอนอย่างเดียว นอนติดเตียง ลุกไม่ได้ ต้องช่วยพยุงหมด

เรื่องนี้ศาลยกฟ้อง?

แม่จารี : ก็ไม่เข้าใจเรื่องคดี เขาไม่ได้บอกเล่าว่าทำแบบนี้ๆ

เคยจ้างทนายมั้ย?

แม่จารี : จ้างทนายไป 3 แสน เขาเรียก 3 แสน เขาไปทำคดีโดยไม่ได้เอาหลักฐานมาให้ดูว่าทำยังไง เขาไปทำของเขาเลย แล้วเรียกไปฟังที่ศาล สุดท้ายศาลยกฟ้อง

เดชา : คดีที่คุณแม่เอามาปรึกษา คดีถึงที่สุดแล้ว ร่วมกันทำร้ายร่างกายผู้อื่น แต่ที่ศาลยกฟ้องเพราะไม่มีประจักษ์พยานรู้เห็นเลยที่ไปกล่าวอ้างว่าตร.ทำร้ายร่างกายลูกคุณแม่จนพิการ ไม่มีพยานเลย ศาลเลยยกฟ้อง เพราะตอนนั้นโจก็ให้ปากคำไม่ได้ พยานเบิกความก็มีคุณแม่กับหมอ คุณแม่เป็นพยานบอกเล่า ซึ่งต้องห้ามรับฟังอยู่แล้ว ส่วนหมอแค่ชันสูตรรักษา รับรู้ว่ามีบาดแผล แต่ไม่รู้ว่าเป็นการกระทำของจำเลยคดีนี้ ศาลเลยยกฟ้อง

ตอนแรกปรึกษาทนายสามคน ไม่มีใครรับเลย?

แม่จารี : เขารับ แต่...(หัวเราะ) เขาเรียกค่าทนายแพง เลยมาติดต่อทนายเดชา ซึ่งไม่ได้เรียกเงินเลย

เดชา : ก็ดูว่าจะช่วยอะไรเขาได้บ้าง

คดีถึงขั้นศาลยกฟ้องแล้วจะเข้าไปทำยังไง?

เดชา : โดยหลักถ้าเป็นเรื่องเดิม การกระทำเดิม จะไปฟ้องใหม่ไม่ได้ ยกเว้นว่าเป็นกรณีดำเนินคดีที่ผ่านมาเป็นลักษณะสมยอม เช่นในชั้นไต่สวน ไม่เอาพยานรู้เห็นไปเพื่อให้เป็นลักษณะสมยอม ตัดสิทธิ์อัยการ แบบนี้อัยการสามารถฟ้องร้องดำเนินคดีต่อไปได้ เขาต้องดูว่าการดำเนินคดีที่ผ่านมาเป็นลักษณะสมยอมมั้ย สองพยานหลักฐานใหม่ เช่นผู้เสียหาย ที่เพิ่งจะเข้าใจ ตอบคำถามได้ในภายหลัง หรือพยานหลักฐานอื่น เรื่องต่อไปมีหลายฐานความผิด เช่นปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ กักขังหน่วงเหนี่ยว จับโดยมิชอบหรือเปล่า เพราะไม่มีของกลาง เพียงแต่โดนซัดทอดมา ถ้าไม่มีหมายจับ ต้องเป็นการทำความผิดคาหนังคาเขาถึงจะจัไดบ ต้องดูว่าจับชอบมั้ย ถ้าจับไม่ชอบก็โดนเรื่องปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ กักขังหน่วงเหนี่ยว เราต้องไปปรึกษากับทางปปท. ซึ่งคุณแม่ไปร้องเรียนไว้แล้ว พอไปได้อยู่

ณ วันนี้ แม่ไม่เชื่อลูกกระโดดรถ?

แม่จารี : ใช่ค่ะ

น้องมองยังไง?

พลอย : ไม่เชื่อว่าพี่ชายกระโดดรถ เพราะห่างจากบ้านแค่ 10 นาที แต่กว่าตร.จะโทรมาเกือบสองชม.   

เอาตัวจากที่บ้านไปสภ.ห่างกัน 500 เมตร ระยะทางแค่ 10 นาทีไปถึงตรงจุดนั้น แต่ตัวฝั่งโจตอนโดดรถ โดดแถวหน้าบ้าน ที่เขาอ้าง ประมาณกี่นาที?

แม่จารี : ประมาณ 3 นาทีได้ อยู่ใกล้บ้านมากที่เขาอ้าง เพราะตลาดนัดแพไม้

จากบ้านไปสภ. 10 นาที แต่เขาบอกว่าแค่ 2 นาที โจก็โดดรถแล้ว แต่อีก 2 ชม.ค่อยโทรมาบอกว่าโจโดดรถ เลยสงสัยว่าสองชม. เอาโจไปไหน แล้วไม่เอาเรื่องแล้วคดีค้ายา ขอโทษคุณแม่ ถ้าโดดตรงนั้นคนจะเห็นมั้ย?

แม่จารี : ถ้ากระโดดตรงนั้นต้องมีคนเห็น แต่นี่ไม่มีคนเห็น

พลอย : หกโมงกว่าๆ ตรงนั้นผู้คนพลุกพล่าน ถ้ากระโดดรถจริงคนต้องเห็น แต่นี่ไม่มีใครเห็นเลย ว่าเขาโดดรถตรงจุดนั้น

คนถูกใส่กุญแจมือ แล้วเปิดประตูยังไง แล้วต้องผ่านตร.ที่นั่งอยู่ซ้ายขวา ก็น่าแปลก?

เดชา : ตอนแรกตร.บอกคนนั่งประกบเหลือคนเดียว ประตูหน้าเสียเขาเลยไปนั่งหน้าข้างๆ คนขับ

แม่จารี : เขาว่าไปนั่งหน้าเพื่อจับประตูอย่าให้มันหลุด แล้วโจกระโดดรถตอนนั้น

เดชา : คิดดูสมมุตินั่งอยู่สองคน อีกคนนั่งเฉยๆ ก็ต้องคอยดู คนนั่งข้างๆ ทำอะไรอยู่ ก็เกิดคำถามขึ้นมา

โจตอนนี้เป็นไง?

แม่จารี : พิการตลอดชีวิต ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ต้องมีคนพยุง

โจไปโดนอะไรมา เป็นยังไงบ้าง?

โจ : (พยายามพูดว่าโดนตีที่หัวด้วยไม้เบสบอล)

แม่จารี : ถอดหมวกดู ที่หัวไปโดนอะไรมา ใครทำ มีรอยถูกตีที่ก้น

ส่วนหนึ่งเขาก็จำได้?

แม่จารี : ใช่ค่ะ บางครั้ง

เดชา : เขาบอกว่าใส่กุญแจมือด้วย

ปกติถ้าตร.จับยา วัตถุพยานต้องสงสัยที่สำคัญที่สุดคือ?

เดชา : มีการล่อซื้อ ซัดทอด โทรศัพท์เอามาคืนไม่ได้ เป็นพยานหลักฐานพิสูจน์ติดต่อซื้อขายกับผู้ต้องหาอีกคน จะเอามาคืนไม่ได้ แต่อันนี้คืน ดูแปลก เงินที่ใช้ในการซื้อขายยาเสพติดหรือทรัพย์เกี่ยวเนื่องต้องยึดหมด มันคืนไม่ได้ ถ้าคืนก็ปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ หรือมีเจตนาช่วยเหลือผู้ต้องหาให้พ้นความผิด แต่ไม่รู้เหตุผลตำรวจคืนเพราะอะไร ต้องอยู่ในบันทึกการจับกุมทั้งหมดนะ

เรื่องนี้แม่เอายังไงต่อไป เห็นว่า 7 ปี ลำบากมาก?

แม่จารี : อยากขอความเป็นธรรม เพราะทุกวันนี้ก็ลำบาก ต้องมาเลี้ยงดู ทั้งแม่ทั้งลูก แล้วคนเลี้ยงดูด้วย หลังจากนี้ต่อไปไม่รู้จะทำยังไง เพราะแก่ไปทุกวัน ถ้าเกิดแก่เจ็บตายไม่รู้ใครจะเลี้ยงต่อ

แม่ทุกข์ลำบากมาก?

แม่จารี : ใช่จ๊ะ

ต่อสายหา “พ.ต.อ.ไพทูล พรมเขียน” ผู้กำกับการสถานีตำรวจภูธรหัวหิว ทราบเรื่องนี้บ้างมั้ย หลังจากเพิ่งย้ายเข้ามา?

พ.ต.อ.ไพทูล : ทราบเรื่องคร่าวๆ ทางสำนวนมีผู้ต้องหาสองคน คนแรกส่งฟ้องไปแล้วคือนายเค ส่วนนายโจ พนักงานสอบสวนของดการสอบสวนชั่วคราว 

ตร.คืนเงิน คืนรถ บอกไม่เอาเรื่องแล้ว?

พ.ต.อ.ไพทูล : อันนี้ยังไม่ทราบครับ

เดชา : กราบเรียนถามว่าสำนวนวินัย มีการลงโทษตร.ชุดนี้หรือไม่ หรือผลการสอบสวนทางวินัยเป็นยังไง

พ.ต.อ.ไพทูล : ทางวินัยพอดีผมยังไม่ได้ค้น  ผมค้นเรื่องสำนวนเก่า

เดชา : เคยเชิญคุณแม่ผู้ต้องหา หรือนายโจไปสอบปากคำบ้างมั้ย

พ.ต.อ.ไพทูล : สำนวนเดิม ไม่มีนะครับ

จะเชิญคุณแม่ไปพูดคุยอีกทีได้มั้ย?

พ.ต.อ.ไพทูล : เดี๋ยวผมลงไปคุยกับคุณแม่ที่บ้านก็ได้ครับ

ตอนนี้ตร.ทั้ง 11 นายยังอยู่หัวหินมั้ย หรือย้ายไปแล้ว?

พ.ต.อ.ไพทูล เท่าที่รู้มีอยู่แค่ 3 คนที่ยังอยู่ครับ

ผู้ต้องหาอีกคนที่ถูกจับ ถูกจับมาด้วยกันมั้ยหรือแยกกันจับ?

พ.ต.อ.ไพทูล : ถูกจับมาด้วยกัน

เดชา : ทราบมั้ยว่าออกจากคุกแล้ว

พ.ต.อ.ไพทูล  : ยังไม่ทราบครับ จะให้ความเป็นธรรมทั้งสองฝ่าย

ท่านเพิ่งเข้ามารับตำแหน่ง เลยไม่ได้รื้อดู อีกคนที่ถูกจับไปด้วยกันเขาว่ายังไง?

แม่จารี : ไม่ทราบตรงนั้น ไม่ได้คุยกัน มีครั้งนึงโจออกจากรพ.มาอยู่ที่บ้าน นายเคบอกให้แม่เขามาเยี่ยมโจที่บ้าน เพราะเขาได้ยินจากห้องที่อยู่ติดกันว่าโดนตีด้วยไม้เบสบอล

ตกลงวันนั้นเขาจับใครไปบ้าง?

แม่จารี : เขาจับเคมาจากที่อื่น จากที่บ้านเค แล้วทางตร.ให้เคโทรมาหาให้โจขึ้นไป เพื่อที่จะจับกุม

โจก็ไป แล้วเขาตามมาที่บ้าน?

แม่จารี : ตร.จับที่นั่นแต่พามาที่บ้าน แล้วบอกว่าจับยา

เดชา : แต่แปลกนะ ตร.ไม่ได้ค้นบ้านผู้ต้องหาซึ่งคือโจ ซึ่งอยู่ใกล้ๆ กัน แต่มาค้นบ้านแม่ คนก็ตั้งคำถามว่าทำไมมาค้นบ้านแม่  มันก็คิดได้หลายทาง เวลาจับคดียาก็ไปค้นบ้านผู้ต้องหา แล้วบ้านเขาอยู่ใกล้ๆ กับบ้านแม่

แม่จารี : ห่างกันไม่ไกล ประมาณ 15 เมตร

โจก็รู้เรื่อง?

แม่จารี : รู้บ้าง ซื้อยาบำรุงสมอง และยาเตือนความจำ กินมา 5 ปี

โจเองมีลูกด้วย?

แม่จารี : มีลูก 3 คนค่ะ ตอนนี้แม่ดูแล แม่ดูทั้งโจและลูกโจ

เรื่องนี้จะเอายังไงต่อไป?

เดชา : รวบรวมพยานหลักฐานให้ครบถ้วนก่อน แล้วไปตามเรื่องที่ปปท.ต่อ เพราะเขาแจ้งความดำเนินคดีไว้ตั้งนานแล้ว ไปดูว่าคืบหน้าไปถึงไหน เดี๋ยวไปตามเรื่องให้เขาต่อ

น้องมีอะไรค้างคาใจมั้ย?

พลอย : สงสัยค่ะ ตอนป้าไปรพ. ป้าบอกว่าไม่มีร่องรอยบาดแผล เสื้อผ้าก็ไม่ได้เปื้อนอะไรเลย

ปกติโจแสบมั้ย?

แม่จารี : ไม่ค่ะ ก็ธรรมดา ปกติ เป็นพ่อค้าขายหมู แต่มีเรื่องเสพยา  

แม่ได้เบาะแสหรือข้อมูลเพิ่มมั้ย ?

แม่จารี : ถ้ามีคนบอกเล่าก็แม่ของเคที่มาเยี่ยมก็เท่านั้น แล้วก็น้องที่เป็น ตร.ก็พูด ชื่อสุรพล เขามาบอก หลังจากนั้นเขาก็ผูกคอตาย  

เขาบอกแม่ว่ายังไง?

แม่จารี : บอกว่าโจโดนตี ไม่ได้โดดรถ ซึ่งแม่ไม่ให้ความร่วมมือ เพราะแม่ตัดบทว่าไม่ยุ่งไม่เกี่ยวให้พาไปโรงพักเลย เขาบอกว่าโจไม่ได้กระโดดรถ โดนตี ประมาณ 20 กว่าวันเขาก็ผูกคอตาย

เดชา : มันก็ดูแปลกอยู่

พี่เดชาจะเริ่มต้นจากปปท.ก่อน?

เดชา :   ไปตามเรื่องว่าสอบสวนมาตั้งนานไปถึงไหนแล้ว มีความคืบหน้ามั้ย ไปหาทางเรียกร้องความเป็นธรรมให้คุณแม่

รื้อคดีได้อีกใช่มั้ย?

เดชา : ยังมีช่องทางอยู่ ยังมีลู่ทางอยู่ แต่อาจจะยากหน่อย เพราะคดีนั้นมันเสียหายไป

วันนี้โจพูดได้ สามารถสอบเพิ่มได้มั้ย?

เดชา : เท่าที่คุยกับผู้ใหญ่ถ้าเขาพูดได้ ก็จะกลายเป็นพยานหลักฐานใหม่ไปเสริมได้

เขาอ้างว่าพยานทุพพลภาพได้มั้ย?

เดชา : ก็เขาสื่อสารได้ก็ได้ เป็นหน้าที่ปปท. คดีนี้ถ้าการดำเนินคดีที่ผ่านมาไม่จริงจัง เป็นสมยอม ก้ไม่ตัดอำนาจอัยการในการดำเนินคดีต่อไป

ถามว่าโอเคมั้ย เขาก็ชูนิ้วโอเค พอรู้เวลาคุยกัน?

เดชา : เวลาสอบปากคำ คงมีแพทย์มานั่งดูว่าเขามีสติสัมปชัญญะพอมั้ย เข้าใจมั้ย ตอบคำถามได้มั้ย ตอนนี้ฟังจากผกก. พูดคืองดสอบสวนชั่วคราว เพราะพูดไม่ได้

สิ่งที่โจพูดวันนี้ เขาบอกว่าโดนใส่กุญแจมือ สองถูกไม้เบสบอลตีที่ก้น ตรงกับภาพก้นแทบแตกแดงปื้ด เหมือนถูกตีให้แตก ไม่น่าเป็นรอยจากการตกรถ ถ้าตกรถไม่มีภาพนี้หรอก เหมือนถูกตีเป็นแนวแดง?

แม่จารี : เอาไม้ดันเข้าไป

เดชา : ดันไปในรูทวารนะ เท่าที่แม่บอก

แม่จารี : ทุกวันนี้การถ่ายก็ลำบาก ไม่ค่อยถ่าย