นายเข้มแข็ง ยุติธรรมดำรง อธิบดีกรมส่งเสริมการเกษตร เปิดเผยว่า ได้ร่วมกับหน่วยงานภาคีทั้งภาครัฐและเอกชน ประกาศใช้มาตรการควบคุมและป้องกันทุเรียนอ่อน ภาคตะวันออก ปี 2565 ตลอดช่วงฤดูกาลผลิต เพื่อสร้างการรับรู้และสร้างความเชื่อมั่นในคุณภาพให้กับผู้บริโภคทั้งในประเทศและต่างประเทศ โดยมูลค่าการส่งออกทุเรียนผลสดสามารถสร้างรายได้เข้าสู่ประเทศกว่าหนึ่งแสนล้านบาทในปี 2564 และยังมีแนวโน้มเพิ่มขึ้น ในขณะที่หลายๆ ประเทศ มีการเร่งพัฒนาเทคโนโลยีการผลิตและคุณภาพสินค้าทุเรียนแข่งขันเพื่อแย่งชิงส่วนแบ่งการตลาด ขณะที่ทุเรียนไทยกลับประสบปัญหาการตัดทุเรียนอ่อนด้อยคุณภาพ ออกจำหน่ายในช่วงต้นฤดูกาลผลิตที่ผลผลิตยังออกน้อย ทำให้ผู้บริโภคไม่มั่นใจในคุณภาพทุเรียนไทย หากไม่มีมาตรการใดๆ แก้ไขปัญหาเหล่านี้ อนาคตจะก่อให้เกิดความเสียหายได้

ในปีนี้กรมส่งเสริมการเกษตร จึงดำเนินโครงการศึกษาและประเมินผลการดำเนินงานตามมาตรการควบคุมและป้องกันทุเรียนอ่อนภาคตะวันออก ปีการผลิต 2565 เพื่อประเมินผลภาพรวมของมาตรการดังกล่าวในพื้นที่ภาคตะวันออก กำหนดพื้นที่ศึกษาใน จ.จันทบุรี เนื่องจากมีพื้นที่ปลูกและผลผลิตทุเรียนสูงที่สุด รวมถึงเป็นศูนย์กลางการค้าทุเรียนของภาคตะวันออกด้วย

จากการศึกษาพบว่าผู้มีส่วนได้ส่วนเสียตลอดห่วงโซ่อุปทานทุเรียน 5 กลุ่ม ได้แก่ เกษตรกร/มือตัดทุเรียน โรงคัดบรรจุ ผู้ประกอบการค้าปลีก ผู้บริโภค และเจ้าหน้าที่ชุดตรวจเฉพาะกิจ มีความเห็นตรงกันว่าเป็นมาตรการที่เหมาะสมอย่างยิ่ง โดยเฉพาะการกำหนดวันเก็บเกี่ยวทุเรียนในระดับภาค เพราะทำให้ทราบระยะเวลาที่เหมาะสม เป็นการสื่อสารทำความเข้าใจกับผู้เกี่ยวข้องทุกฝ่ายว่าการเก็บเกี่ยวทุเรียนในช่วงเวลาที่กำหนดจะทำให้ได้ทุเรียนที่แก่ และสามารถตรวจพิสูจน์ตามหลักเกณฑ์ทางวิชาการได้ เพื่อให้ผลผลิตที่ได้มีความแก่พอดีตามกำหนดในมาตรฐานสินค้าเกษตร (มกษ.3-2556 ทุเรียน) ซึ่งการสุ่มตรวจผลผลิตทุเรียนจากแผงค้าปลีกใน จ.จันทบุรี ที่ตัดในวันที่กำหนดแต่ละพันธุ์ พบว่าค่าเฉลี่ยเปอร์เซ็นต์น้ำหนักแห้งของเนื้อทุเรียนทั้ง 5 สายพันธุ์ สูงกว่าหรือเท่ากับค่ามาตรฐานที่กำหนด ได้แก่ พันธุ์กระดุมทอง 27% พันธุ์ชะนีและพันธุ์พวงมณี 30% พันธุ์หมอนทอง 32% ส่วนพันธุ์ก้านยาว ยังไม่มีการกำหนดค่าเปอร์เซ็นต์น้ำหนักแห้งในมาตรฐานสินค้าเกษตรดังกล่าว จึงอนุโลมตามพันธุ์หมอนทองที่ 32%

นายเข้มแข็งกล่าวต่อว่า นอกจากนี้ทุกภาคส่วนต้องเห็นความสำคัญและร่วมกันแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น และให้ความสำคัญในการผลักดันสินค้าไม้ผลหลายชนิดไม่เพียงแต่ทุเรียน ให้เข้าสู่การรับรองมาตรฐานสินค้า GI ซึ่งจะเป็นการสร้างแบรนด์ของท้องถิ่นและเพิ่มมูลค่าให้แก่สินค้า ปรับเปลี่ยนจากการแข่งขันกับสินค้าทั่วไปในท้องตลาด สู่ตลาดสินค้า
อัตลักษณ์ที่มีฐานลูกค้าโดยเฉพาะอีกด้วย