27 ส.ค.66 ผู้สื่อข่าวรายงาน จากกรณีแจ้งขอความช่วยเหลือ คนหายบริเวณคลองขนิม ต.ทุ่งมะพร้าว อ.ท้ายเหมือง จ.พังงาของเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2566 คือเมื่อวาน จนกระทั่งวันนี้ยังไม่ทราบชะตากรรม  เบื้องต้นทราบชื่อคือ นางสมใจ หรือป้าไก่ อายุ  52 ปี อาศัยอยู่พื้นที่บ้านลำแก่น ต.ลำแก่น อ.ท้ายเหมือง ได้ออกไปหาหอยกัน (หอยกันเป็นหอยชนิดหนึ่งมีฝาขนาดใหญ่ )ที่บริเวณคลองขนิม กับชาวบ้านอีก 3 คน ตั้งแต่ช่วงเวลา 09.00น.- 14.00น.ตั้งแต่วันวันที่ 26 ส.ค.2566 ที่ผ่านมาแต่กลับขึ้นฝั่งมาแค่ 2 แต่ไม่เห็นป้าไก่ ด้านนายมานิตย์ ช่วยบำรุง นายกองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งมะพร้าว จึงได้ประสานไปยังนายอำเภอท้ายเหมือง

นายวิศาล กองโชค ปลัดอาวุโส ผู้ใหญ่บ้าน และชาวบ้านในพื้นที่ ออกทำการค้นหากันตั้งแต่ที่ทราบว่ามีคนสูญหายจากการออกหาหอยในคลองขนิมตั้งแต่เวลา 14.30น.จนถึง 22.00น.แต่ก็ยังไม่พบตัวจึงได้ยุติการค้นหา

ล่าสุด พบศพของป้าไก่ห่างจากฝั่งประมาณ 500 เมตร อยู่ในคลองสภาพคว่ำหน้า ลอยตามน้ำในคลองขึ้นมา โดยมีบาดแผลบริเวณปากคาดว่าน่าจะเกิดจากการล้มแล้วปากคงไปกระแทกกับกิ่งไม้หรือตอไม้ และน่าจะสลบไปก่อนที่จะจมน้ำ เนื่องจากตอนที่เอาศพขึ้นมามีฟองอากาศออกมาจากปากด้วย จากนั้นจึงได้ช่วยกันนำศพกลับขึ้นมาบนฝั่งท่ามกลางความเศร้าโศกเสียใจของญาติพี่น้องโดยเฉพาะลูกสาวของป้าไก่ที่เอาแต่ร้องไห้ เนื่องจากว่าอาศัยอยู่ด้วยกันสองคน โดยป้าไก่ประกอบอาชีพรับจ้างทั่วไป เวลาว่างก็จะออกไปหาหอยกัน  ตัวเพรียง นำไปขายหารายได้เลี้ยงครอบครัว จากนั้นญาติได้นำศพนำไปส่งโรงพยาบาลท้ายเหมืองเพื่อชันสูจน์หาสาเหตุการตายอีกครั้งก่อนจะส่งให้ญาตินำไปประกอบพิธีทางศาสนาต่อไป

ด้านนางอุไร สมุทรวารี น้องสาวผู้ตายเล่าให้ฟังว่า  ได้ออกไปหาหอย หาเพลียงกับพี่สาวคือป้าไก่ ตั้งแต่เมื่อวานคือ (วันที่ 26 สิงหาคม 2566 ) ช่วงเวลา 09.00น. โดยไปกันไปทั้งหมด 3 คน ป้าไก่ได้แยกไปคนเดียว ระหว่างที่หาหอยก็มีการเรียกหากันอยู่เรื่อย ๆ จนกระทั่งช่วงเวลา 14.00น.ตนก็ขึ้นมาบนฝั่งเพื่อจะพักกินข้าว ก็ยังเห็นข้าวของของพี่สาววางอยู่ครบ มีกระเป๋าและห่อข้าว ตนเองและเพื่อนกินข้าวเสร็จก็เริ่มเอะใจว่าทำไมพี่สาวยังไม่ขึ้นมา ฝนก็เริ่มตกลงมาด้วยตนก็ลงน้ำไปเรียกหาพี่สาวอีกรอบจนเย็นพระอาทิตย์ตกแล้ว ก็ยังไม่มีสัญญาณตอบรับจากพี่สาว ก็ยิ่งผิดสังเกตุ กลับขึ้นมาบนฝั่งดูข้าวของก็ยังอยู่ครบ ถามใครก็ไม่มีใครเห็น จึงได้ขอยืมเรือคนพื้นที่ที่จอดอยู่ในคลองลงไปหาจุดที่แยกย้ายกันหาหอยแต่ก็ยังไม่เจอ จึงกลับบ้านไปตามคนที่บ้านมาช่วยหาจนต้องยุติการค้นหาช่วงเวลา 22.00น.เนื่องจากมืดค่ำอีกทั้งไม่มีไฟด้วย คลองแห่งนี้ตนเคยมาเป็นครั้งแรก ส่วนพี่สาวมาเป็นครั้งที่ 2 แล้ว และบอกว่าคุ้นเคยกับคลองนี้ดี โดยน้องสาวให้ข้อมูลอีกว่า พี่สาวไม่มีโรคประจำตัวใดๆ แต่เป็นคนชอบดื่มเหล้า ดื่มได้ตลอดเวลา ช่วงที่ลงน้ำไปหาหอยก็ดื่มเหล้าด้วยแต่จะดื่มมากหรือไม่ตนไม่ทราบแล้วก็ยังไม่ได้กินข้าวด้วย

คลองขนิม เป็นลำคลองเล็ก ๆที่ชาวบ้านใช้เรือในการสัญจร ทำอาชีพประมงพื้นบ้าน ลำคลองสามารถทะลุออกไปสู่ทะเลใหญ่ได้ สองฝั่งคลองมีต้นโกงกาง ต้นจาก จึงเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์น้ำจำพวกหอย เพรียง ปลา ไม่ลึกมากนักช่วงเวลาน้ำลงแต่ถ้าเป็นช่วงเวลาน้ำขึ้นน้ำจะค่อนข้างลึก แต่คนพื้นที่จะทราบกันดี.-008