ซุบซิบกทม.

อ่วมพอสมควรทีเดียวสำหรับ นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ อดีตผู้ว่าฯกทม. กรณีการแต่งตั้งโยกย้าย17ผอ.เขต ที่มีการหยิบยกขึ้นมากระหน่ำจิกตี และสุดท้ายมีการนำประเด็นดังกล่าวทั้งหมดร้อง ปปช.ของคนการเมืองที่เห็นต่าง หนำซ้ำยังมีนักร้องประจำอาสาสมทบด้วย จุดประสงค์เพื่อให้เรียก“อากง”เข้าชี้แจง ...ว่ากันว่าเรื่องนี้ถ้ามีมูลจริงคำร้องก็มีผลทางลบกับตัว นายชัชชาติ พอสมควรทีเดียว  แต่ต้องย้ำว่าใครจะไปโทษ ผอ.เขตในบริบทใดไม่ได้ เพราะเขาไม่ผิด ถ้าผิดต้องโทษคนแต่งตั้งโยกย้าย อย่างไรก็ตามผลปวงทั้งหมด ย่อมพุ่งตรงสู่ นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ เต็มทนายคนเดียว ซึ่งตรงนี้มุมนี้อดีตผู้ว่าฯกทม.เองทราบดี ทว่าก็ต้องยอมรับเช่นกัน คะแนนความเชื่อมั่นของประชาชนก็ยังให้ นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ นำโด่งสูงกว่าผู้สมัครคนอื่นไม่เปลี่ยนแปลง เว้นเสียแต่ว่ากระแสดังกล่าวจะหักมุม เพราะกุสโลบายการขุดคุ้ยทุบตีรุนแรง กอร์ปกับการชี้แจงบอกเล่ามีอารมณ์อันอาจเข้าทางฝ่ายตรงกันข้าม...ขณะที่ทีมงาน นายชัชชาติ ซึ่งเคยเป็นข้าราชการ“เสาชิงช้า”บางคนบอกเสียงดังว่า เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นแค่ละครบทหนึ่งเท่านั้น สุดท้ายจะไม่มีอะไรในกอไผ่ ทุกอย่างขึ้นกับประชาชนเป็นผู้ตัดสิน การขุดคุ้ยโจมตีเป็นเรื่องปกติธรรมดา...ส่วนข้าราชการประจำหลายคนแสดงความคิดเห็นตรงไปตรงมาว่า ช่วงที่ นายชัชชาติ สิทธิพันธุ์ เป็นผู้ว่าฯกทม. ความห่างเหินไม่เข้าใจข้าราชการมีมาก ตรงนี้เป็นจุดอ่อนที่ข้าราชการนำมาอธิบายพิจารณาเพื่อเทใจเทคะแนนให้เหมือนกับวันแรกๆที่คณะ นายชัชชาติ เดินเข้า“เสาชิงช้า” หรือไม่...ในส่วนความคืบหน้าของว่าที่ สก.หลายพื้นที่ก็ไม่น้อยหน้าเก้าอี้ผู้ว่าฯกทม.เท่าไหร่นัก เพราะผู้สมัคร สก.บางคนไม่ยอมนั่งรถใช้รถไปพบกับประชาชนเลย ทุกชุมชนกำหนดไว้ในแผนมีแต่เดินเท้าพบปะพูดคุยขอคะแนนกันตรงๆ นายสุทธิชัย วีระกุลสุนทร หรือเจ้าของนามแฝงที่เรียกกันติดปากว่า“เฮียล้าน” กำหนดวันเดินเข้าหาชุมชนหนักมาก่อนวันรับสมัครเลือกตั้งชนิดถึงลูกถึงคน และเป็นเช่นนี้มาต่อเนื่องถึงปัจจุบันซึ่งจะครบ7สมัยของสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร โดยทุกที่ๆเข้าไปชุมชนชาวบ้านจะร้องทักพร้อมเสียงเชียร์ก่อนทุกจุดเสมอ ทำให้เจ้าตัวอุ่นใจอย่างมาก...ยิ่งกว่านั้นเสียงร้องเรียกของประชาชนยังตะโกนลงมาจากอาคารบ้านพักว่า อยากให้เป็นประธานสภา กทม.อีกครั้ง เพราะผลงานช่วงนั่งเก้าอี้ประธานสภาฯ เด็กนักเรียน นักกีฬา กทม.มีชื่อเสียงมาก โดยเฉพาะชื่อเสียงกีฬาเชื่อมสัมพันธ์บ้านพี่เมืองน้องกับต่างประเทศ แต่พอสิ้นยุคที่“เฮียล้าน”นั่งเก้าอี้ประธานสภาฯ ชื่อเสียงของนักกีฬา นักเรียน กทม.ซบเซาลง สุดท้ายเงียบหายถึงปัจจุบัน ดังนั้นเรื่องนี้ชาวชุมชนที่ลูกหลานจบจากโรงเรียน กทม.ไปแล้ว และกลายเป็นนักกีฬาที่มีชื่ออยู่วันนี้จึงร้องเชียร์กันทุกหลังคาเรือนให้กลับเข้านั่งเก้าอี้ประธานสภา กทม.อีกสมัยในวัย70ปี ...

ไผ่ฎำ

036