"พลรักษ์" นักวิชาการอิสระด้านสื่อสารการเมือง ชี้ 3 จุดอ่อนรัฐบาลรับมือเหตุความรุนแรงในโรงเรียน-ฉุดภาพลักษณ์บริหารวิกฤต แนะรัฐแก้ปัญหาบูลลี่ ต้องไม่ใช่วัวหายล้อมคอก เพราะเป็นปัญหาโครงสร้างต้องแก้ระยะยาว

เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2569 นายพลรักษ์ รักษาพล นักวิชาการอิสระด้านการสื่อสารการเมือง เผยแพร่บทวิเคราะห์ผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์ สะท้อนมุมมองต่อการตอบสนองของรัฐบาลหลังเกิดเหตุการณ์ความรุนแรงในสถานศึกษาชื่อดัง จังหวัดนนทบุรี เมื่อวานนี้(7 ส.ค.) โดยระบุว่าจากการวิเคราะห์ตามหลักการสื่อสารการเมืองและการบริหารจัดการวิกฤต (Crisis Management) พบจุดอ่อนสำคัญของรัฐบาล 3 ประเด็นหลัก ดังนี้

1. ตอบสนองแบบ "ตามตำรา" ขาดนโยบายเชิงรุกเชิงโครงสร้าง ซึ่งมาตรการ 3 ข้อที่รัฐบาลให้สัมภาษณ์สื่อมวลชน ทั้งการสั่งปิดโรงเรียน การส่งกรมสุขภาพจิตเข้าเยียวยา และการยกระดับความปลอดภัยเพื่อแก้ปัญหาการบูลลี่ (Bullying) ถือเป็นแนวทางมาตรฐานเดิมๆที่ถูกนำมาใช้ซ้ำทุกครั้ง แต่ยังไร้ข้อเสนอเชิงรุกที่สร้างอิมแพคจริง เช่น ระบบตรวจจับอาวุธ การสังคายนาสิทธิครอบครองปืน หรือการรื้อโครงสร้างปัญหาบูลลี่
( Bullying)ทำให้เปิดช่องให้ถูกวิพากษ์วิจารณ์ได้ว่าเป็นเพียงการ "วัวหายล้อมคอก" และทำหน้าที่ไปตามขั้นตอนโดยขาดความแหลมคมทางนโยบาย

2. การสื่อสารทรัพยากรวิกฤต ประจานความไม่พร้อมของระบบรัฐ ดังจะเห็นได้จากการสะท้อนผ่านเหตุการณ์การแถลงขอรับบริจาคเลือดด่วนและต้องดึงกำลังพลทหาร 50 นายเข้าช่วย แม้จะมองได้ว่าเป็นการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า แต่ในทางกลยุทธ์การสื่อสารทางการเมือง ที่มีการยอมรับว่าเลือดสำรองในพื้นที่วิกฤตขาดแคลน เท่ากับเป็นการประจานความไม่พร้อมของระบบสาธารณสุขและการรับมือเหตุฉุกเฉิน กลายเป็นเป้าโจมตีเรื่องประสิทธิภาพการบริหารจัดการของรัฐบาลโดยตรง

3. การตั้งเป้าหมายกว้างเกินจริง กลายเป็น "เชือกรัดคอ" ในอนาคต ทั้งนี้ จากการที่รัฐบาลให้คำมั่นสัญญาว่าจะ "ยกระดับความปลอดภัยทั่วประเทศ" และ "กวาดล้างปัญหา Bullying" ซึ่งเป็นปัญหาเชิงโครงสร้างลึกซึ้งที่ไม่สามารถแก้ได้ในระยะเวลาอันสั้น ถือเป็นการสร้างภาระความรับผิดชอบที่ใหญ่เกินไปในภาวะวิกฤต หากในอนาคตเกิดเหตุการณ์ซ้ำรอย คำแถลงนี้จะย้อนกลับมาทำลายความน่าเชื่อถือและถูกใช้เป็นเครื่องมือทางการเมืองในการโจมตีรัฐบาลทันที

นายพลรักษ์ ชี้การรับมือวิกฤตครั้งนี้ของรัฐบาล แม้จะมีความพยายามตั้งรับ แต่กลับเผยให้เห็นช่องโหว่ด้านการสื่อสารและการวางนโยบายที่อาจส่งผลกระทบต่อความเชื่อมั่นของประชาชนในระยะยาว