กาฬสินธุ์เปิดศึกรอบสอง! ‘ไล่ล่าปลาหมอคางดำ’ ยอดพุ่ง 419 ตัว หวั่นทำลายพันธุ์ปลาท้องถิ่น

ประมงกาฬสินธุ์ผนึกกำลัง เปิดปฏิบัติการ Re-X-Ray เขื่อนลำปาว รอบ 2 ลุยจับปลาหมอคางดำ ยอดสะสมพุ่ง 419 ตัว กระจายปูพรม 4 จุดสำคัญ ด้านแม่ค้าแปรรูปปลาหวั่นทำลายปลาท้องถิ่นจนสูญพันธุ์

วันที่ 16 ตุลาคม 2569 กรมประมง โดยสำนักงานประมงจังหวัดกาฬสินธุ์ นำโดย นางสายฝน เสียงหวาน เจ้าพนักงานประมงอาวุโส หัวหน้ากลุ่มบริหารจัดการด้านการประมง พร้อมด้วย นายวิระ จิตสุวรรณ ผู้อำนวยการศูนย์ป้องกันและปราบปรามประมงน้ำจืดกาฬสินธุ์ สนธิกำลังร่วมกับ นายจารุวัตร ภูแก้ว นายอำเภอหนองกุงศรี ฝ่ายปกครอง องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และเครือข่ายจิตอาสาด้านการประมง เปิดปฏิบัติการ ‘Re-X-Ray’ ปูพรมค้นหาและกำจัดปลาหมอคางดำในเขื่อนลำปาวเป็นครั้งที่ 2 ตามมาตรการเชิงรุกของรัฐบาลและกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ภายใต้แนวทาง ‘เจอ แจ้ง จับ จบ’ เพื่อสกัดกั้นการแพร่ระบาดของสายพันธุ์ต่างถิ่น (Alien Species)

นางสายฝน เสียงหวาน เปิดเผยว่า การปฏิบัติการครั้งนี้เป็นการขยายพื้นที่ตรวจค้นจากเดิมรอบบ้านคำเขื่อนแก้ว ต.สำราญใต้ อ.สามชัย กระจายออกไปอีก 4 จุดสำคัญรอบเขื่อนลำปาวในเขตอำเภอหนองกุงศรี ได้แก่ บ้านนาอวน ต.หนองสรวง, บ้านโคกครึม ต.หนองหิน, บ้านสามขา ต.หนองบัว และบ้านน้อยดอนหม่วย ต.เสาเล้า ครอบคลุมระยะทางกว่า 32 กิโลเมตร

โดยเริ่มระดมกำลังใช้เครื่องมือประมงพื้นบ้าน เช่น แห ตุ้ม ลอบ และตาข่าย ตั้งแต่ช่วงเย็นวันที่ 15 ต.ค. ต่อเนื่องถึงเช้าวันที่ 16 ต.ค. ซึ่งจากการสแกนพื้นที่ล่าสุดสามารถจับปลาหมอคางดำเพิ่มได้อีก 2 ตัว ส่งผลให้ยอดจับสะสมรวมตั้งแต่วันที่ 31 สิงหาคม 2569 เพิ่มขึ้นเป็น 419 ตัว โดยพบการกระจุกตัวอยู่ใน 3 จุดหลัก คือ บ้านท่าเรือ อ.สหัสขันธ์, บ้านนาอวน อ.หนองกุงศรี และจุดที่พบมากที่สุดคือ บ้านคำเขื่อนแก้ว อ.สามชัย

ด้าน นางสาวดุษฎี อายุ 50 ปี ผู้ประกอบการแปรรูปปลาในพื้นที่บ้านทับปลา ต.หนองสรวง อ.หนองกุงศรี แสดงความกังวลอย่างยิ่งต่อการแพร่ระบาดของปลาหมอคางดำ โดยระบุว่า อาชีพหลักของคนในชุมชนคือการทำประมงและนำปลามาแปรรูปเป็นปลาส้ม ปลาเค็ม และปลาร้า หากปลาหมอคางดำขยายพันธุ์ได้อย่างรวดเร็วและกัดกินลูกปลาท้องถิ่นจนสูญพันธุ์ ย่อมส่งผลกระทบต่อวัตถุดิบหลักอย่างปลาตะเพียนและกระทบต่อวิถีชีวิตชาวบ้านในระยะยาว พร้อมเรียกร้องให้ภาครัฐเร่งใช้วิธีการกวาดล้างขั้นเด็ดขาดและครอบคลุมทั่วทั้งผืนน้ำเขื่อนลำปาวที่มีเนื้อที่กว้างใหญ่ เพื่อป้องกันไม่ให้ปัญหากลายเป็นวิกฤตร้ายแรงที่ไม่สามารถควบคุมได้