ศัลยแพทย์เผย เศร้าที่สุดในชีวิต หลังรับเคสสาววัย 30 ดึงหน้าพังยับ แผลเป็นลากยาวขมับถึงหลังหู

วันที่ 10 พฤศจิกายน 2569 เฟซบุ๊กเพจ “Dr.Surawej Numhom” ของ นพ.สุรเวช น้ำหอม ศัลยแพทย์ตกแต่งชื่อดัง ได้โพสต์ข้อความสะท้อนมุมมืดในวงการศัลยกรรมความงาม หลังต้องเผชิญกับเคสคนไข้ที่ทำเอาเจ้าตัวถึงกับเอ่ยปากว่า “นับเป็นวันที่รู้สึกเศร้าที่สุดในชีวิตการเป็นหมอ”

นพ.สุรเวช เล่าว่า วันนี้นับเป็นวันนึงที่รู้สึกเศร้าที่สุด

ในชีวิตการเป็นหมอเลยก็ว่าได้…

เมื่อมีคนไข้อายุเพียงสามสิบปีมาปรึกษา

ได้รับการผ่าตัดดึงหน้าพร้อมแก้จมูกมาพร้อมกัน

ผลที่ออกมานอกจากจะไม่ได้แก้ปัญหาเดิมเลย

ยังกลับทำให้เกิดปัญหาเพิ่มขึ้นอีก..ที่ยากจะแก้ไขได้

เริ่มจากแผลเป็นที่เย็บได้อย่างน่าเกลียด

แผลดูแล้วอาจจะกลายเป็นคีลอยด์ทั้งหมด

ยาวตั้งแต่ขมับไปจนถึงหลังหูทั้งสองข้าง

แค่เห็นแผลก็รู้สึกจิตตกแล้ว

เพราะแผลที่เกิดไม่มีทางลบให้หายไปได้เลยตลอดชีวิต

นอกจากนี้จมูกที่แก้ก็เกิดปัญหา

และผลออกมาก็ยิ่งแย่ไปกว่าก่อนจะแก้อีก

คนไข้เปิดคลิปให้ดูตอนผ่าตัด

ลูกศิษย์ทุกคนได้ดูแล้วก็รู้สึกเศร้าสลดใจ

เพราะเทคนิคการผ่าตัดแบบแพทย์ที่ไม่ได้จบเฉพาะทาง

มันดูเห็นเลยว่าแย่และสงสารเนื้อเยื่อคนไข้ที่โดนแบบนั้น

ซึ่งตรงนี้หมอผ่าตัดโดยตรงจะดูออกว่ามันเลวร้ายแค่ไหน

ดูจบก็ต้องบอกคนไข้ว่า

หมอเองก็ไม่ได้มีเทคนิควิเศษอะไร

ที่จะเนรมิตให้หน้าและจมูกกลับมาปกติได้

นอกจากการแก้ไปทีละขั้นตามหลักวิชาการเท่านั้น

ถ้าจะรักษาด้วยกันก็ต้องเชื่อใจ

เเละใจเย็นรอให้เนื้อเยื่อฟื้นฟูไปทีละขั้น

อาจจะใช้เวลานานนับปี..แต่ก็จะพยายามดูแลให้

ให้ความหวังได้แค่นี้จริงๆ

ก็บอกลูกศิษย์ว่าหมอและคลินิกแบบนี้

เปิดมานาน เคสหลุดก็เยอะ

แต่ก็เห็นยังอยู่ได้เป็นส่วนใหญ่โดยไม่มีปัญหา

อาจจะถูกพักใบประกอบโรคศิลป์บ้างชั่วคราว

หมดเวลาพักก็กลับมารักษาเหมือนเดิม ไม่ได้เดือดร้อนอะไร

ครั้นจะบอกว่ารอกฎแห่งกรรมทำงาน

ก็ดูจะยังไม่เห็นว่าจะได้รับผลกรรมเมื่อไร

ยังทำเคสหลุดเคสพังได้อย่างต่อเนื่อง

ในขณะเดียวกันก็อาศัยเคสรีวิวและโซเชี่ยล

ล่อให้คนมารักษาด้วยได้ตลอดเวลา

คงคล้ายกับมูลนิธิทำความดีนั่นแหละ

สรุปอีกครั้งว่านี่คือความมืดเทาในวงการศัลยกรรม

จะเอาผิดคนทำไม่ดีแบบนี้ มันเป็นไปแทบไม่ได้

หมอพาณิชย์พวกนี้เขารวยกว่าคนทำตรงไปตรงมาเยอะ

และสามารถอวดชีวิตที่หรูหราได้ในสังคมโดยไม่สะทกสะท้าน

สิ่งที่เราทำได้ก็คือยึดมั่นในคุณธรรมจริยธรรม

ซึ่งทำแล้วรู้สึกว่า…ได้ทำสิ่งที่ถูกต้องเท่านั้นเอง

ไม่ได้มีรางวัล ไม่ได้มีใครมาเชิดชู ไม่ได้มีชีวิตที่หรูหรา

มีแค่ความภูมิใจอย่างเดียวที่หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณ

ให้พยายามช่วยเหลือคนไข้แบบนี้ต่อไป

โดยไม่หลงเข้าไปในวัฎจักรของธุรกิจและเงินตราอย่างที่เห็น

ทำได้แค่นึ้จริงๆ