น.ส.นา อายุ 18 ปี พิการสมอง อยู่กับพ่อและแม่เลี้ยงชาวกัมพูชา ถูกตีเป็นประจำ ชาวบ้านทนไม่ไหวจึงร้องหน่วยงานให้มาช่วย รวมทั้งต้นอ้อด้วย

เพื่อนบ้าน บอกว่า แม่เลี้ยงตีเป็นชั่วโมง พ่อไม่ช่วยไม่พอ กลับตีด้วย และพ่อเคยตบจนเธอฟันหัก (โหดไปไหม)

พ่อ บอกว่า ลูกสาวเคยไม่สบายตอนเด็กจนสมองพิการ  เขาเองเลี้ยงดูลูกสาวมา 10 ปี เพราะเลิกกับแม่นา และที่เขาและเมียใหม่ตีลูกสาวเพราะสั่งสอน (ค่อนข้างจะสอนทารุณไปหน่อย)

แม่เลี้ยง ก็บอกว่า ที่ตีเพราะสอน เช่น ล้างจานไม่สะอาด (ตีเป็นชั่วโมงเชียวหรือ)

หากสาวพิการคนนี้อยู่ในสภาพชีวิตแบบโดนแม่เลี้ยงตีเป็นประจำ  สุขภาพจิตอาจพิการมากขึ้น 

หน่วยงานที่มีหน้าที่รับผิดชอบหรือเกี่ยวข้องควรรับนาไปดูแลได้แล้ว ที่สำคัญแม่แท้ๆ ของนาอยู่ไหน รู้หรือไม่ว่าลูกมีสภาพชีวิตน่าสงสารแค่ไหน แม่ไม่น่าจะทอดทิ้งลูกสาว

เรื่องคนพิการ ถูกทอดทิ้งมีให้เห็น แม้แต่คนร่ำรวยในอเมริกา

แคริน วัย 60 ปี พิการ ต้องใช้ไม้เท้าเดินหรือประคองตัวไปในที่ต่างๆ  แม้แต่ไปหาแพทย์ที่แคลิฟอร์เนีย ก็ยากลำบาก (แบบไม่เสียเงิน )  ทั้งๆ ที่ คริส วัย 63 ปี พี่สาวร่ำรวยมีเงินถึง 2,000 ล้านบาท กลับไม่สนใจน้องสาวพิการคนนี้     

ตอน แคริน ฉลองวันเกิด 60 ปี ในโรงพยาบาลเพราะต้องผ่าตัดเปลี่ยนสะโพก ขณะที่พี่สาว คริสไปเที่ยวกับ คอร์รี่แฟนที่ฝรั่งเศสอย่างชื่นมื่น

ผู้ใกล้ชิดบอกกับนิตยสารชื่อดังว่า คริสไม่อยากยุ่งกับแคริน เพราะเธอมีสัมพันธ์ที่ดีกับตระกูลคาเดเชี่ยนผู้โด่งดัง  ไม่อยากเอาน้องผู้ไม่มีอะไรมาทำให้ชีวิตตกต่ำ แครินลงเรื่องคริส ในเฟสบุ๊คว่า

“คนคงไม่ใส่ใจว่าพี่จะรวยมากมาย แต่จะจำว่าพี่ใจดำและเห็นแก่ตัวกับน้องสาวคนนี้แค่ไหน”

ก็พี่สาวทิ้งน้องพิการให้ตายตามยถากรรมไง 

สุพัตรา สุภาพ