บทบรรณาธิการ : 13 พฤศจิกายน 2569

ไซเบอร์มหาภัยใกล้ตัว

ประเทศไทยถูกตั้งคำถามด้วยความวิตกกังวลว่า เราจะปลอดภัยจากพายุไซเบอร์ที่กำลังถล่มโจมตีทั่วโลกอย่างบ้าคลั่งอยู่ในเวลานี้ได้หรือไม่ หรือจะรับมือสถานการณ์ที่น่ากังวลดังกล่าวนี้ได้นานแค่ไหน เนื่องจากภัยคุกคามนี้กำลังลุกลามเข้ามาทางแถบเอเชียถี่ขึ้นตามลำดับ หลังจากเปิดฉากเล่นงานหลายๆ ชาติทางฝั่งยุโรปจนระส่ำระสายอย่างหนักมาแล้ว

การโจมตีทางไซเบอร์ในยุโรป มีทั้งเจาะระบบสถาบันการเงิน อย่างที่ฝรั่งเศส ธนาคารยักษ์ใหญ่โดนแฮกเกอร์เจาะผ่านบริษัทซัพพลายเออร์ภายนอกแล้วสั่งโอนเงินออกไปราว 4,500 ล้านบาท หรือโจมตีระบบควบคุมตู้แช่แข็ง ทำให้อุณหภูมิเพิ่มสูงถึง 50 องศาเซลเซียส ถือเป็นก่อการร้ายด้านอาหารครั้งใหญ่อย่างที่สวีเดน เบลเยียม ลักเซมเบิร์ก หรือไอร์แลนด์ เสียหายไม่ใช่น้อยๆ

ภัยไซเบอร์ที่ขยับเข้าสู่โซนเอเชียได้ทวีความรุนแรงขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยในช่วงสัปดาห์แรกของเดือนพฤศจิกายน มีข้อมูลการโจมตีสถาบันการเงินหลายแห่งทั้งเกาหลีใต้ ญี่ปุ่น สิงคโปร์ มาเลเซีย อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์ เรียกว่ารอบๆ ประเทศไทยโดนมาแล้ว ทั้งนั้น โดยเฉพาะรัฐบาลญี่ปุ่นยอมทุ่มเงินถึง 10,000 ล้านเยน ตั้งทีมกู้ภัยไซเบอร์เพื่อรับมือโจรแฮกเกอร์

สำหรับสถานการณ์ในประเทศไทยนั้น เพิ่งมีการยอมรับอย่างเป็นทางการจากสภาความมั่นคงแห่งชาติ (สมช.) ว่า สถาบันการเงินของไทยถูกโจมตีทางไซเบอร์ทุกวัน โดยใช้ AI หาจุดอ่อนเจาะเข้าระบบของส่วนราชการธนาคาร หรือระบบสาธารณูปโภคต่างๆ แต่หน่วยงานที่รับผิดชอบยังสามารถป้องกัน และดูแลระบบต่างๆ ได้

ขณะที่การบินไทย ก็ยอมรับว่า ถูกโจมตีทางไซเบอร์เช่นกัน ทำให้ข้อมูลผู้โดยสารกว่า 6 หมื่นรายการที่จองเที่ยวบินในระบบของ Amadeus ระหว่างวันที่ 10 สิงหาคม 2566 ถึง 23 กันยายน 2569 ถูกแฮก อาจลามถึงข้อมูลเพิ่มเติม เช่น อีเมล หมายเลขโทรศัพท์ หมายเลขหนังสือเดินทาง สัญชาติ แต่ยืนยันว่าข้อมูลหน้าบัตรเครดิตยังปลอดภัย

ที่สำคัญคือ มีการเปิดเผยข้อมูลจาก ฐิติรัตน์ ศิริพัฒนาเลิศ กรรมการผู้จัดการ ทรู ดิจิทัล ไซเบอร์ซิเคียวริตี้ ระบุว่า ประเทศไทยกำลังเผชิญความเสี่ยงจากภัยไซเบอร์ที่เพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยองค์กรไทยถูกโจมตีทางไซเบอร์เฉลี่ยกว่า 3,200 ครั้งต่อองค์กรต่อสัปดาห์ สูงกว่าค่าเฉลี่ยโลกราว 164 % เลยทีเดียว

ในไตรมาสแรกของปี 2569 ประเทศไทยยังติดกลุ่ม 10 ประเทศที่ถูกโจมตีด้วยแรนซัมแวร์ หรือมัลแวร์เรียกค่าไถ่ มากที่สุดในโลก สะท้อนว่าภัยไซเบอร์ไม่ได้จำกัดอยู่เพียงการโจรกรรมข้อมูล แต่อาจทำให้ธุรกิจหยุดชะงัก และส่งผลกระทบต่อชีวิตประจำวันของประชาชน รวมถึงโจมตีโครงสร้างพื้นฐานสำคัญอย่างพลังงาน สาธารณสุข และการเงิน ตลอดจนธุรกิจ SME

หากมองในจุดนี้ ทำให้เห็นภาพรวมว่าวันนี้ประเทศไม่ได้ตกอยู่ในวงล้อมของพายุไซเบอร์ แต่ เรากำลังเป็นผู้ประสบภัยไซเบอร์ที่อาจตกเป็นเป้าหมายอีกได้ทุกเมื่อ แม้รัฐบาลจะมีแผนฉุกเฉินรองรับก็จริง แต่นี่คือภัยคุกคามที่มองไม่เห็นและใกล้ตัวกว่าที่คิด มันคงไม่หยุดอยู่แค่นี้ ฉะนั้นคำเตือนเรื่องสำรองอาหารน้ำดื่มและสิ่งของจำเป็น จึงเป็นเรื่องที่ควรตระหนักอย่างไม่ตื่นตระหนก