'บ่อน้ำมันบนดิน' ดันเดินเครื่อง B20-E20 อุดรูรั่วดอลลาร์ไหลออก ปีละ 1.6 แสนล้านบาท

วันนี้ 16 พฤศจิกายน 2569 ผู้ใช้บัญชีเฟซบุ๊ก Johnny Pereira ทีมีผู้ติดตาม 16,000 คน วิเคราะห์ถึงประเด็นทางเศรษฐกิจและพลังงาน โดยระบุว่า "ทำไมการเซฟ "เงินดอลลาร์" จากการนำเข้าพลังงาน ถึงเป็นเรื่องคอขาดบาดตายของค่าเงินบาทและเศรษฐกิจไทย?
สังเกตไหมครับว่า ประเทศที่มีทุนสำรองระหว่างประเทศอ่อนแอ เวลาเศรษฐกิจล้มละลาย ก็มักจะล้มตอน "น้ำมันแพง" นี่แหละครับ

อย่างช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เราได้เห็นบทเรียนจาก สปป.ลาว ศรีลังกา หรือบังกลาเทศ พอราคาน้ำมันโลกพุ่งสูง เงินดอลลาร์ในคลังร่อยหรอจนหมดหน้าตัก ก็ไม่มีดอลลาร์ไปจ่ายค่าน้ำมันนำเข้า จนเกิดวิกฤตปั๊มน้ำมันแห้งขอด ไม่มีน้ำมันเติมรถ และไม่มีไฟฟ้าใช้ทั้งประเทศ
ส่วนประเทศที่เศรษฐกิจและทุนสำรองแข็งแกร่งขึ้นมาหน่อย แต่มีจุดอ่อนคือ "พึ่งพาการนำเข้าพลังงานสูง" พอน้ำมันโลกแพงปุ๊บ ก็จะตกเข้าสู่วงจรอันตรายทันที นั่นคือ ขาดดุลการค้าและดุลบัญชีเดินสะพัด > เงินดอลลาร์ไหลออกหนัก > ค่าเงินของตัวเองอ่อนยวบ > และพอค่าเงินอ่อน ก็ยิ่งทำให้ต้องนำเข้าน้ำมันและสินค้าในราคาที่แพงขึ้นไปอีก (Imported Inflation)
ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดในโลกตอนนี้เลยก็คือ:
ญี่ปุ่น: พึ่งพาการนำเข้าน้ำมันและพลังงานเกือบ 100% พอน้ำมันแพงจากวิกฤตสงคราม ญี่ปุ่นพลิกมาขาดดุลการค้าติดต่อกันถึง 11 ครึ่งปี (ล่าสุดขาดดุลครึ่งปีกว่า 2.8 ล้านล้านเยน) ค่าเงินเยนอ่อนยวบจากระดับ 115 เยน ทะลุไป 160 เยนต่อดอลลาร์ จนคนญี่ปุ่นต้องเจอกับภาวะของแพงและเงินเฟ้อสูงสุดในรอบหลายสิบปี
อินเดีย และ ฟิลิปปินส์: นำเข้าน้ำมันสูงถึง 85%–90% พอน้ำมันแพงในปีนี้ อินเดียขาดดุลบัญชีเดินสะพัดพุ่งขึ้นเกือบ 4 เท่า (จาก 0.7% เป็น 2.5% ของ GDP) ส่วนฟิลิปปินส์ขาดดุลบัญชีเดินสะพัดพุ่งแตะ 1.9 หมื่นล้านดอลลาร์ (3.8% ของ GDP) กดดันให้ค่าเงินรูปีและค่าเงินเปโซอ่อนค่าลงอย่างหนัก
ประเทศไทยเราเอง (ตอนปี 2565): ตอนสงครามยูเครนปะทุใหม่ๆ ค่านำเข้าพลังงานของไทยพุ่งแตะ 2 ล้านล้านบาท ทำเอาดุลบัญชีเดินสะพัดติดลบกว่า 1.5 หมื่นล้านดอลลาร์ และกดให้ค่าเงินบาทอ่อนทะลุ 38 บาทต่อดอลลาร์มาแล้ว
กางตัวเลขของไทย: เราเสียเงินดอลลาร์ไปกับค่าพลังงานมากแค่ไหน?
ทุกๆ ปี ประเทศไทยต้องหอบเงินดอลลาร์สหรัฐออกไปซื้อ "พลังงานนำเข้า" (น้ำมันดิบ ก๊าซธรรมชาติ ถ่านหิน) ตกปีละประมาณ 45,000 – 60,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือคิดเป็นเงินไทยสูงถึงปีละ 1.5 – 2.1 ล้านล้านบาท!
เงินก้อนนี้ใหญ่ขนาดไหน? มันคิดเป็นสัดส่วนถึง 13% – 20% ของมูลค่าการนำเข้าสินค้าทุกชนิดของประเทศไทย แปลว่าทุกๆ 100 ดอลลาร์ที่เราซื้อสินค้าจากต่างชาติ มีเกือบ 20 ดอลลาร์ที่ต้องจ่ายไปเป็นค่าพลังงาน และก้อนที่ใหญ่ที่สุดในนั้นก็คือ "ค่าน้ำมันดิบ" ที่เราต้องส่งเงินดอลลาร์ออกไปให้ตะวันออกกลางปีละกว่า 1.1 – 1.2 ล้านล้านบาท
"บ่อน้ำมันบนดิน" (B20 และ E20) ช่วยอุดรูรั่วดอลลาร์ของชาติได้อย่างไร?
ความโชคดีของประเทศไทยที่เหนือกว่าญี่ปุ่นหรืออีกหลายประเทศ คือเรามี "บ่อน้ำมันบนดิน" อย่าง ไบโอดีเซล (จากปาล์ม) และ เอทานอล (จากอ้อยและมันสำปะหลัง) ที่ผลิตเองได้ในประเทศโดยไม่ต้องใช้เงินดอลลาร์เลยแม้แต่เหรียญเดียว
ลำพังแค่ที่เราใช้อยู่ในภาวะปกติ (ผสม B7 และแก๊สโซฮอล์ทั่วไป):
เราผลิตเชื้อเพลิงชีวภาพใช้เองอยู่ที่ราว 7.7 ล้านลิตรต่อวัน ช่วยทดแทนการนำเข้าน้ำมันและประหยัดเงินดอลลาร์ให้ประเทศได้อยู่แล้วปีละประมาณ 2,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ราว 70,000 ล้านบาทต่อปี)
แต่ถ้าเราเดินเครื่องเต็มศักยภาพด้วย B20 และ E20 (ตามโรงงานในไทยที่สร้างรอไว้แล้ว 18 ล้านลิตรต่อวัน):
เราจะทดแทนการนำเข้าน้ำมันได้ถึงปีละกว่า 6,500 ล้านลิตร! ช่วยเซฟเงินดอลลาร์ไม่ให้ไหลออกนอกประเทศได้สูงถึงปีละ 4,500 – 5,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (หรือราว 1.6 แสนล้านบาทต่อปี!)
ตัวเลข 1.6 แสนล้านบาทต่อปี นี้ เท่ากับช่วยลดการนำเข้าพลังงานรวมของประเทศลงได้ถึง 10% (และลดการนำเข้าน้ำมันดิบลงได้เกือบ 15%)
ที่สำคัญที่สุด ถ้ามองในมุม "ดุลการค้าของชาติ" ในแต่ละปี ประเทศไทยมักจะเกินดุลหรือขาดดุลการค้าเฉือนกันอยู่แค่ปีละ 3,000 – 5,000 ล้านดอลลาร์เท่านั้น เงินดอลลาร์ระดับ 4,500 – 5,000 ล้านดอลลาร์ ที่ประหยัดได้จากการใช้ B20 และ E20 จึงเป็นตัวแปรชี้ขาดที่มีขนาดใหญ่พอจะ พลิกให้ประเทศไทยจาก "ขาดดุลการค้า" กลายเป็น "เกินดุลการค้า" ได้ทันที!
ในสถานการณ์ที่โลกกำลังปั่นป่วนจากภาวะสงคราม การหาทางลดการนำเข้าพลังงานด้วย B20 และ E20 จึงเป็นเรื่องคอขาดบาดตายในการรักษาทุนสำรองระหว่างประเทศ และเป็น "เกราะป้องกันค่าเงินบาท" ไม่ให้อ่อนยวบจนเกิดวิกฤตเงินเฟ้อเหมือนประเทศอื่น
พูดง่ายๆ คือ แทนที่เราจะต้องควักเงิน 1.6 แสนล้านบาท เปลี่ยนเป็นดอลลาร์ส่งออกไปให้เศรษฐีบ่อน้ำมันต่างชาติทุกปี เราก็เก็บเงินก้อนนี้ไว้เป็นปราการป้องกันค่าเงินบาท และให้เม็ดเงินหมุนเวียนอยู่ในมือชาวสวนปาล์ม ชาวไร่อ้อย และชาวไร่มันสำปะหลังของไทยเราเองครับ"

ไม่นานหลังจากที่ผู้ใช้บัญชีเฟซบุ๊ก Johnny Pereira เผยแพร่ลงมาบนโลกออนไลนื ชาวเน็ตต่างก็เข้าไปคอมเมนต์แสดงความคิดเห็นกัน เช่น
"ถึงจะเพิ่มการผลิตเอทานอลกับไบโอดีเซลการนำเข้าน้ำมันดิบก็ไม่ลดลงเพราะโรงกลั่นน้ำมันก็จะต้องเดินเครื่องผลิตน้ำมันให้เต็มประสิทธิภาพ แต่จะมีน้ำมันเบนซินและดีเซลเหลือเอาไปส่งออกได้เพิ่มขึ้นมีกำไรมากขึ้นรัฐบาลก็เก็บภาษีได้มากขึ้นรวยไม่ไหวแล้ว"
"แก้ขัดช่วงเปลี่ยนผ่านไปไฟฟ้าน่าจะได้นะครับ"
"นั่นละครับ เศรษฐีบ่อน้ำมันต่างชาติเค้าถึงไม่ชอบใจ "
"ขอบคุณมากครับ"
"ตอนช่วงน้ำมันดิบ ราคาถูก ก็บีบให้เลิกใช้เอทานอลกับไบโอดีเซล ไม่มีขายหน้าปั๊มเพราะช่วงน้ำมันแพงก็กลับมารณรงค์ให้ใช้ เป็นอย่างนี้มาตลอด ประเทศเราไม่ค่อยมีนโยบายที่ต่อเนื่อง ถ้าส่งเสริมการใช้ไบโอดีเซล กับเอทานอล เกษตรกรจะมีรายได้เพิ่มขึ้น"



ขอขอบคุณข้อมูลและภาพจาก เฟซบุ๊ก Johnny Pereira
