มนุษย์แบตเสื่อม ฟาดพวกปั่นดรามา'สารหนู' เกินเบอร์ ทำลายแบรนด์ครัวไทย คือการจุดพลุเรียกต่างชาติกีดกันสินค้าเกษตร

จากกรณีที่ ศ.ดร.ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์ รองนายกฯ และ รมว.อว. ลงพื้นที่ อ.แม่สาย จ.เชียงราย โชว์ดื่มน้ำประปาจากรถผลิตน้ำดื่มเคลื่อนที่ 'ทันใจ ใสกิ๊ง' ยืนยันน้ำสะอาดปลอดภัย หลังเคยประสบปัญหาพบสารหนูเกินมาตรฐาน 30 เท่า จนต้องหยุดผลิตชั่วคราว
วันนี้ 17 พฤศจิกายน 2569 พรนภา เอี่ยมสำอางค์ อดีตนักกิจกรรมทางการเมือง และนักเขียน แชร์ข่าวของสื่อ STANDARD พร้อมโพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก Pornnapa Iamsamarng เกี่ยวกับในประเด็น สารหนู ที่ลุกลามบานปลายกลายเป็นดรามาของสังคมว่าทำลายแบรนด์ครัวไทย โดยระบุว่า "วาทกรรมความพินาศ: "สารหนู" ดราม่าเกินเบอร์ ที่เผลอทำลายแบรนด์ "ครัวไทย"

ฝันหวานครัวโลก กับฝันร้ายรายวัน
ประเทศเรามักจะประกาศปาวๆ ว่าอยากก้าวไปเป็น "ครัวของโลก" และกำลังพยายามผลักดันอุตสาหกรรม "Wellness Food Economy" หรือเศรษฐกิจอาหารสุขภาพ ที่เน้นขายความพรีเมียม ปลอดภัย และขายความสบายใจให้กับผู้บริโภคที่มีกำลังซื้อสูงทั่วโลก
แต่ตัดภาพมาที่ความเป็นจริง วันนี้เรากำลังสำลัก "มหกรรมตื่นตระหนกหมู่" จากข่าวสารหนูและตะกั่วปนเปื้อนในแหล่งน้ำที่เชียงราย ข่าวนี้ถูกขยี้และปั่นกระแสจนฟูฟ่องเกินจริงไปไกลมาก จนคนไทยด้วยกันเองยังผวา...
คำถามคือ ถ้าคนในประเทศยังไม่กล้ากิน แล้วต่างชาติที่ไหนจะกล้าซื้อคะ?
จากปัญหาชายแดน สู่การ "เหมารวม" พาซวยทั้งจังหวัด
ปฏิเสธไม่ได้เลยค่ะว่า ปัญหามลพิษจากเหมืองแร่ฝั่งเมียนมาที่ไหลลงแม่น้ำสายและแม่น้ำกก เป็นวิกฤตของจริงที่ชาวบ้านริมน้ำกำลังเดือดร้อนและรัฐบาลต้องเร่งแก้ไข แต่ความบิดเบี้ยวของการสื่อสารคือ สื่อและเพจบางกลุ่มนำเสนอข่าวแบบ "ตีขลุมเหมารวม" มีการทำกราฟิกปลุกปั่นชวนให้คนเข้าใจผิดว่าข้าวญี่ปุ่นชั้นดีและผลผลิตจากเชียงรายเสี่ยงพังพินาศปนเปื้อนสารพิษไปเสียหมด
ผลที่ตามมาคือมี "แพะรับบาป" เกิดขึ้นทันที เกษตรกรผู้เลี้ยงปลานิลและปลูกข้าวญี่ปุ่นในอำเภอพาน จังหวัดเชียงราย ต้องออกมาร้องขอความเห็นใจและชี้แจงว่า พื้นที่ของพวกเขาใช้น้ำจาก "เขื่อนแม่สรวย" ซึ่งเป็นคนละสายกับแม่น้ำที่ปนเปื้อน ปลอดภัยไร้สารตกค้าง 100% แต่พวกเขากลับต้องมาเดือดร้อนและขายของไม่ได้เพราะคนเสพข่าวดราม่าแบบเหมารวมไปแล้ว
ความหลอนนี้ไม่ได้หยุดแค่ภาคเหนือ แต่มันลามปามหลอนไปถึงเมืองหลวง จนถึงขั้นที่การประปานครหลวง (กปน.) ต้องรีบทำแผนที่ออกมายืนยันว่า น้ำประปาใน กทม. นนทบุรี และสมุทรปราการ ไม่ได้รับผลกระทบใดๆ จากแม่น้ำสายหรือแม่น้ำกกเลย และต้องกราบขอร้องประชาชนว่า "อย่าตื่นตระหนก"
"วาทกรรมความพินาศ" เมื่อการเมืองเล่นสาดโคลนจนลืมดูทิศทางลม
การวิจารณ์รัฐบาลว่าเจรจาข้ามชาติล่าช้า หรือแก้ปัญหาไม่ทันใจ เป็นสิทธิที่ทำได้และควรทำค่ะ แต่การนำเอาความกลัวเรื่อง "อาหารอาบยาพิษ" มาเป็นอาวุธปั่นกระแสเพื่อหวังผลดิสเครดิตทางการเมือง ถือเป็นความมักง่ายที่สร้างพลังทำลายล้างสูงมาก
ที่น่าเจ็บปวดคือ นักวิชาการสายสังคมบางคนรู้ข้อมูลวิทยาศาสตร์อยู่เต็มอก รู้ว่าพื้นที่ไหนปนเปื้อน พื้นที่ไหนปลอดภัย และรู้ว่ามาตรฐานระบบประปากรองมลพิษได้แค่ไหน แต่กลับ "อ้ำอึ้ง" ไม่กล้ายืนยันความจริงให้ชาวบ้านสบายใจ เพียงเพราะกลัวว่า "วาทกรรมรัฐบาลล้มเหลว" ที่ตัวเองกำลังปั่นอยู่จะเสียรูปทรง...
คือจะด่ารัฐบาลก็ด่าไปเถอะค่ะ แต่ทำไมต้องมาเผาบ้านตัวเองด้วยการทำลายเศรษฐกิจฐานรากที่ชาวบ้านเขาสร้างมากับมือ?
หายนะระดับชาติ ทุบเสาเข็ม "Wellness Economy"
หัวใจสำคัญของอุตสาหกรรม Wellness คือ "High Trust" (ความน่าเชื่อถือระดับสูง) ดราม่าสารหนูที่ปั่นกันเองในประเทศนี่แหละค่ะ คือการจุดพลุเรียกให้คู่แข่งทางการค้าเอาข่าวไปแปลส่งให้ผู้นำเข้าต่างชาติ เพื่อใช้กีดกันสินค้าเกษตรไทย (Non-Tariff Barriers)
ในขณะที่เรากำลังพยายามสร้างมูลค่าเพิ่มให้อาหารไทย การปั่นข่าวเกินเบอร์คือการระเบิดเสาเข็มเศรษฐกิจทิ้ง คู่ค้าต่างชาติเขาไม่มีเวลามากางแผนที่แยกแยะหรอกค่ะว่าอำเภอพานปลอดภัย อำเภอแม่สายอันตราย ถ้าเขาเห็นข่าวปั่นฟูๆ เขาก็แค่แบนคำว่า "Product of Thailand" ทิ้งทั้งประเทศ... แค่นี้ก็จบเกมแล้ว
ทางออก... ดับมโนด้วย "วิทยาศาสตร์" (High Tech กู้ High Trust)
เราจะเป็นครัวโลกไม่ได้ถ้าไม่มีระบบหลังบ้านที่แข็งแกร่ง เลิกทำเกษตรแบบวัดดวง แล้วหันมาใช้ระบบตรวจสอบย้อนกลับ (Traceability) รัฐต้องเร่งทำระบบที่สแกน QR Code แล้วบอกได้ทันทีว่า ผัก ปลา หรือข้าวชิ้นนี้ มาจากแหล่งน้ำที่ปลอดภัย (Green Zone)
นอกจากนี้ ต้องชื่นชมการนำ "ชุดตรวจ M-Sense" (รู้ผลไว ต้นทุนต่ำ) ลงพื้นที่ มันคือการมอบอาวุธให้ชาวบ้านคัดกรองแหล่งน้ำได้เอง แยกน้ำดีออกจากน้ำเสีย ไม่ต้องหลอนไปเททิ้งแบบเหมาเข่ง และที่สำคัญคือต้องสานต่อเทคโนโลยี "ไอโซโทป" เพื่อหา DNA มัดตัวต้นตอสารพิษจากเพื่อนบ้าน แล้วเอาไปตบโต๊ะเจรจา G2G ด้วย "ข้อมูลวิทยาศาสตร์" (Science Diplomacy) ไม่ใช่น้ำลาย
การเมืองที่ดีคือการตรวจสอบการทำงานของรัฐอย่างเข้มข้น ไม่ใช่การผลิตซ้ำความตื่นตระหนกจนชาวบ้านอดตาย... จะด่ารัฐบาล หรือจะไล่ใครลงจากอำนาจ ก็งัดข้อมูลผลงานมาสู้กันไป แต่อย่าหน้ามืดดึงเอา "แบรนด์ของประเทศ" และ "ปากท้องของเกษตรกร" มาเป็นตัวประกัน
เพราะกว่าจะกู้ความเชื่อมั่น (Trust) ให้กลับคืนมาได้... มันไม่ได้ง่ายและมักง่ายเหมือนการพิมพ์สเตตัสปั่นกระแสเพื่อเอายอดไลก์นะคะคุณพี่!



ขอขอบคุณข้อมูลและภาพจาก เฟซบุ๊ก Pornnapa Iamsamarng
