คอลัมน์ : Change with คิด&ทำ

1.2 ฝ่ายแม่ นางบุญจันทร์ เฮวอินปี

ลูกคนที่ 5 ของ พ่อ: นายเฮวอินปี แซ่เฮ่ว และ แม่ : นางคำใส ไชยวงศา

ก๋งเฮวอินปี ( โหวจื่อกวง )

หนังสือเซอตีฟีเกต สถานราชทูตแลกงสุลเล็ดเยเนราลฮอลันดา กรุงเทพฯ

วันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2464

หนังสือฉบับนี้ เป็นสำคัญว่าผู้ถือ เป็นแขก ชื่อ เฮวอินปี ชาวปัตตาเวีย

ได้ลงชื่อ ริยิศเตอร์แล้ว ณะสฐานราชทูต แลกงสุลเล็ดเยเนราลนี้

เป็นคนจีนแคะ (มารดามีเชื้อสายสเปนกับจีนแคะ) อยู่ในบังคับฮอลันดา

คือ ดัช ซับเยคต์ “เข้ามาเมืองไทย ปี พ.ศ. 2436 ประกอบกิจการค้าวัสดุก่อสร้าง ชื่อ “ร้านกวางฮั่วหลี”

มีฐานะเป็นคหบดี ที่มีใจกุศล บริจาคเงินช่วยเหลือมากมาย

รวมทั้ง มีส่วนสำคัญในการร่วมกันสร้าง โรงเรียนฮั่วเคี้ยว

ซึ่งต่อมาคือ โรงเรียนประชาวิทย์

และต่อมาลูกสาว คือ คุณบุญเกิดและคุณพะยอม (น้าสาว) ได้มีส่วนสนับสนุนต่อฯ

@ ยายคำใส ไชยวงศา เป็นคนเชียงใหม่

ก๋งเฮวอินปี ได้เจอกับยายที่เชียงใหม่

และเดินทางทางเกวียนจากเชียงใหม่ มาอยู่กับ ก๋งเฮว ที่ลำปาง

มีลูก 7 คน คนโต เป็นผู้ชายไปอยู่เมืองจีน และลูกสาว 6 คน

ยาย เป็นผู้มีความเลื่อมใสในพุทธศาสนามาก

เป็นกรรมการพุทธสมาคมของจังหวัดลำปาง ปี 2506

เคยเดินทางไปปฏิบัติธรรมที่เมียนมา

ร่วมเป็นกรรมการงานบุญกุศลต่างๆ

เป็นโยมอุปัฏฐากของวัดเชียงรายลำปาง ซึ่งยายได้พาผมไปด้วยประจำ

รวมทั้งการไปจำศีลที่วัดม่อนจำศีล ซึ่งผมก็ได้ร่วมไปด้วยเป็นบางครั้ง

และที่ผมประทับใจ และจำได้ติดตาติดใจมาตลอด คือ

ในคราวที่ สมเด็จพระราชินีสิริกิติ์ ทรงเสด็จลำปาง ในปี 2501

และทรงประทับรถยนต์พระที่นั่ง เสด็จผ่าน หน้าร้านกวางฮั่วหลี

ซึ่งยายและผม ได้ร่วมไปถวายการต้อนรับฯ

สมเด็จฯ ทรงเปิดกระจก และรับของถวายจากยายร่วมทั้งสนทนาด้วย

ผม จำภาพนี้ได้อย่างไม่รู้ลืม

ก๋งและยาย จะสนใจและให้ความสำคัญกับการศึกษาอย่างมาก

นอกจากมีส่วนสร้างโรงเรียนประชาวิทย์ ลำปางแล้ว

ยังส่งลูกไปเรียนโรงเรียนดีมีชื่อเสียง

เช่นส่ง ป้าสม และ คุณแม่บุญจันทร์ ไปเรียนที่โรงเรียนเรยินาเชลีวิทยาลัยเชียงใหม่

เป็นรุ่นแรก ในปี 2475

เมื่อคุณแม่บุญจันทร์ เรียนจบชั้นมัธยมปลายแล้ว ได้กลับมาเป็นครูสอน

ที่โรงเรียนประชาวิทย์ โรงเรียนเคเน็ตแม็คเคนซี

ก่อนจะออกมาแต่งงาน กับป๋า เมื่อปี 2484

• 1.3 วัฒนธรรมการเลี้ยงดูลูกของป๋าและแม่

ทั้งป๋าและแม่ มีวัฒนธรรมการเลี้ยงลูกตามแบบฉบับของตน

เรื่องการศึกษา เป็นความคิดร่วม ที่เห็นความสำคัญของการศึกษา

การจัดการ : คุณแม่บุญจันทร์

การเงิน : ป๋า เป็นคนหา

การเรียน

จะส่งลูกๆ เรียนโรงเรียนที่ดีที่สุดฯ

ลูกสาว คือ พี่เอี้ยงและน้องต่อน จะส่งไปเรียนที่โรงเรียนเรยีนาเชลีวิทยาลัย

และเมื่อพี่เอี้ยงเรียนจบชั้นมัธยม แล้ว ก็ไปเรียนต่อที่โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย

และมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ส่วนน้องสาว หลังจากเรียนจบโรงเรียนเรยินาเชลีวิทยาลัย

สอบเข้าได้ที่คณะคุรุศาสตร์ จุฬาฯ และไปเรียนต่อที่อังกฤษ

ลูกชาย 4 คน จะส่งเรียน โรงเรียนอัสสัมชัญลำปาง

และจะมีการจ้างครูมาสอนพิเศษที่บ้านหลังเลิกเรียน

การเข้มงวดในการเรียน การให้ทำการบ้านและเตรียมตัวในการสอบฯ

ที่สำคัญไม่น้อยไปกว่าการเรียน

คือ การเป็นแบบอย่างในการคิด การใช้ชีวิต การใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์

แม่จะเน้น ในการลงมือลงแรง การพึ่งตนเอง และการใช้เวลาให้เกิดคุณค่าฯ

แม่ : จะทำงานบ้านและการดูแลลูก ตลอดทั้งวัน

อาหารการกิน และอาหารนำไปกินโรงเรียน อาหารว่างหลังจากเลิกเรียน

การนอน การอาบน้ำแต่งตัว การตื่นแต่เช้า

ชุดนอน ชุดไปเรียน แม่จะใช้เวลาว่าง ตัดเย็บเสื้อผ้าให้ลูกทุกคน

และการใช้เศษผ้า มาเย็บรวมกัน ใช้ประโยชน์

ที่โดดเด่น คือ การเขียนจดหมาย ให้ลูกทุกคน ที่ไปเรียนกรุงเทพฯ ต่างประเทศ

เนื้อหาในจดหมาย จะเต็มไปด้วย ความรู้ สิ่งที่ควรทำ การใช้ชีวิตให้เกิดคุณค่า

การเล่าเรื่องของทางบ้าน ให้ลูกๆ รับทราบ

การตรวจรักษาสุขภาพ ที่ต้องไปหาหมอประจำ เพื่อดูแลรักษาสุขภาพฯ

การประหยัดมัธยัสต์ ในการใช้เสื้อผ้า ของใช้ต่างๆ

ในส่วนของป๋า มีส่วนสอนลูกในการทำงาน ในแบบของป๋า

งานประจำในวันหยุด คือ เปิดกล่องไม้ หีบฯ ที่บรรจุของ (อะไหล่)

การตักจาระบีจากถัง 200 ลิตร มาใส่ถังใบเล็ก เพื่อขาย

การร่วมผลิตน้ำกลั่น เพื่อจำหน่ายฯ

การเป็นแบบอย่าง

ในการเดินแกว่งแขนทุกเช้า การทักทายผู้คนและเด็กๆ ที่เดินผ่านบ้านประจำ

การช่วยเหลือญาติที่น้อง หลานๆ ในเรื่องการเงิน การเรียน

และช่วยเหลือคนทุกข์ คนลำบากฯ

การซื้อขาย อย่างสุจริตเที่ยงธรรม

ตัวผม มีความสนิทคุ้นเคย และได้ร่วมกิจกรรมบางอย่างกับป๋าและแม่

การได้เดินทางไปกรุงเทพฯ เยี่ยมช่วยเหลือญาติพี่น้อง กับ ป๋า

การได้อยู่ช่วยดูแลคุณแม่ ที่ป่วยเข้ารักษาพยาบาลที่โรงพยาบาล

การประทับใจยิ่งที่ลูกๆ ได้ทำให้กับป๋าและแม่

คือ การจัดงานฉลองครบรอบ 50 ปี ของการครบงานแต่งงาน ปี ของป๋าและแม่

เรียกว่า “GOLDEN WEDDING” ณ วันที่ 5 พฤษภาคม 2534 - 2484

ขอกราบขอบพระคุณ ป๋าและแม่ ที่ให้ชีวิต ความคิดการทำงาน แก่ลูกๆ

ที่ทำให้ลูกมีชีวิตที่ดีงาม ในวันนี้

ชัยวัฒน์ สุรวิชัย