คอลัมน์ : เลียบวิภาวดี

สามพันกว่าปีของยิว (6)

แม้ชาวยุโรปจะเกลียดชังยิวอย่างยาวนาน แต่ก็ขับไล่ยิวไปไหนไม่ได้ เพราะยิว“สิ้นชาติ” ไม่มีที่ไป แต่ชาวยุโรปก็ยังกลายเป็นพวก “เกลียดตัวกินไข่” คนจนต้อง “กู้เงินยิว” กันอย่างสุดกระหน่ำ และ “ยิวในยุโรปนี่แหละ ที่เป็นผู้ตั้งธนาคารแห่งแรกของโลกขึ้นมา” จนถึงทุกวันนี้ ยิวก็ยังเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องการเงินระดับ “เบอร์หนึ่งของโลก”

แต่ความเกลียดชังยิวก็ยังฝังใจชาวยุโรปอย่างเหนียวแน่น จนถึง “ยุคฮิตเลอร์”ชาวยิวในยุโรปก็ต้อง “รับเคราะห์” โดยถูก “ฮิตเลอร์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ตายไปกว่า 6 ล้านคน” ในยุคสงครามโลกครั้งที่ 2

แท้จริง “ลัทธิแอนตี้ยิว” หรือ “ลัทธิแอนตี้เผ่าพันธุ์เซมิติก” ของชาวยุโรประบาดมานานแล้ว จนถึงปัจจุบัน

ชาวยิวถูกกดดันจาก “ลัทธิแอนตี้ยิว” บวกกับการ “สิ้นชาติสิ้นแผ่นดิน” ทำให้ชาวยิวที่กระจัดกระจายทั่วโลก เริ่มมีความต้องการอย่าง “แรงกล้า”ที่พวกตนจะ “ต้องมีประเทศเป็นของชาวยิวให้ได้”

“ดังนั้น ยิวทั่วโลกจึงได้ร่วมมือกัน ตั้งองค์การไซออนิสต์ (Zionism) ขึ้นในปีค.ศ.1860 ด้วยการระดมทุนจากยิวมหาเศรษฐีทั่วโลก แล้วนำเงินดังกล่าวให้ชาวยิวที่ยากจนในตะวันออกกลาง “นำไปซื้อที่ดินในปาเลสไตน์” ซึ่งในขณะนั้นเป็นที่ดินสุดแห้งแล้งที่ไม่มีใครต้องการ นอกจากชุมชนชาวอาหรับหรือชุมชนชาวกาซาและชุมชนปาเลสไตน์ที่ “สุดยากจน” ตั้งถิ่นฐานมายาวนานเกือบ 2,000 ปี บางส่วนต่างยอมแบ่งขายให้ชาวยิวที่ได้เงินจากองค์กรไซออนิสต์”

“ครั้นปีค.ศ.1897” ได้มีการ “ประชุมไซออนิสต์ครั้งใหญ่ที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์” ปรากฏว่า ที่ประชุมได้ลงมติ “ให้ยิวทั่วโลกกลับไปที่แผ่นดินปาเลสไตน์” ทำให้ “กลุ่มประเทศอาหรับต่างออกมาต่อต้านทันที”

“หลังสงครามโลกครั้งที่ 1” รัฐบาลอังกฤษซึ่งเป็น “เจ้าอาณานิคม” ในตะวันออกกลาง (ดูได้จากหนังเรื่อง ออเร้นท์แห่งอาระเบียที่อังกฤษไล่ล่าตะวันออกกลางเป็นเมืองขึ้นทั้งหมด ยกเว้นอิหร่าน)ได้ประกาศ “มอบดินแดนปาเลสไตน์ให้เป็นที่ตั้งประเทศอิสราเอลแก่ชาวยิว” ในปีค.ศ.1936 ซึ่งชาติต่างๆ ในตะวันออกกลางต่างดาหน้าออกมาต่อต้านอย่างถึงพริกถึงขิง

“ในเดือนกันยายน ค.ศ.1947 มติสมัชชาใหญ่ สหประชาชาติได้แบ่งดินแดนปาเลสไตน์ออกเป็นสองรัฐคือ รัฐยิวกับอาหรับ (ชาวกาซาและชาวปาเลสไตน์ที่อยู่ในดินแดนนี้มาเกือบ 2,000 ปี)

“14 พฤษภาคม 1948” ยิวรีบประกาศเป็น “ชาติเอกราช” และมีการประชุมครม.ในวันนั้น

“15 พฤษภาคม 1948” ถัดมาแค่วันเดียว “อาหรับ 5 ชาติได้แก่ อียิปต์ จอร์แดน อิรัก ซีเรียและเลบานอน” ได้ยกกองทัพทำสงครามกับอิสราเอลทันที ในขณะที่ “อิสราเอลโดยความช่วยเหลือแบบทุ่มสุดตัวของสหรัฐและอังกฤษก็ทำสงครามตอบโต้กับ 5 ชาติอาหรับ”

จากวันนั้นเป็นต้นมา “สงครามตะวันออกกลาง” ก็กลายเป็น “มหากาพย์แห่งสงครามที่ไม่มีวันจบ”

อ่านต่อพรุ่งนี้ ตอนที่ 7 ซึ่งเป็นตอนจบ

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม