สามพันกว่าปีของยิว (2)
ต้องยอมรับว่า “ทุกศาสนาและทุกลัทธิต่างๆ” ในโลกนี้ ต่างมี “จุดเด่น จุดดัง และจุดขาย” ที่สามารถ “สะกดจิต” ให้สาวกทั้งหลายและประชาชนที่ศรัทธาบวกนับถือต่าง “ภักดีอย่างฝังใจ”
“หลายศาสนาและหลายลัทธิ เจาะใจสาวกและผู้นับถืออย่างสุดปังตลอดกาล โดยอ้างโองการของพระเจ้า ได้สัญญาอนุญาตให้สาวกของตนมีสิทธิกระทำในสิ่งหนึ่งที่พระเจ้ามอบให้อย่างชอบธรรม”
ปรับโฟกัสไปที่ชนชาติ “ยิว” หรือ “ชาวฮิบรู” ที่เป็นชนเผ่าโบราณที่เร่ร่อนอยู่ในทะเลทรายอาหรับเมื่อเกือบ 4,000 ปีก่อนโดยยิวมีเชื้อสายมาจาก “เซมิติก (Semitic)” เช่นเดียวกับชาวอาหรับทั้งที่สืบเชื้อสายมาจากชนชาติบาบิโลนที่มีอารยธรรมเมื่อกว่า 5,000 ปีก่อน
“ยิวยุคเร่ร่อนอยู่ในทะเลทราย” มีผู้นำชนเผ่าคนหนึ่งชื่อ “อับราฮัม” ที่ได้พบกับเหตุการณ์สุดอัศจรรย์เหลือเชื่อ โดย อับราฮัม มีโอกาสได้พูดคุยกับพระเจ้าตามลำพังและได้รับโองการจากพระเจ้าด้วย “พันธสัญญาอมตะ” ว่า
“อับราฮัมเอ๋ย สูเจ้าจงพาชาวยิวทั้งปวงเดินทางไปสู่ดินแดนวงแหวนแห่งพระจันทร์เสี้ยวอันรุ่งเรือง (Fertile Crescent) ซึ่งเป็นดินแดนแห่งพันธสัญญา (Philistia) ที่ข้าขอมอบให้แก่ชาวยิวหรือชาวฮิบรูตั้งเป็นอาณาจักรไปชั่วนิรันดร”
หลังจากได้รับโองการจากพระเจ้า อับราฮัมได้ทำตามอย่างภักดี โดยพาชาวยิวทั้งปวงเร่ร่อนไปตามทะเลทรายเพื่อค้นหา “ดินแดนแห่งพันธสัญญา (Philistia)” ที่มีชื่อว่า “ดินแดนวงแหวนแห่งพระจันทร์เสี้ยวที่รุ่งเรือง (Fertile Crescent)” อย่างมุ่งมั่น เพราะเป็น “เป้าหมายที่ต้องการพุ่งชน”
แต่แล้ว “อับราฮัม” ได้ตายก่อนจะพบแผ่นดินดังกล่าว ภาระหน้าที่จึงตกแก่ลูกชายของเขาคนหนึ่งชื่อ “ยาคอบ” ที่จะต้องพาชาวยิวไปสู่ดินแดนแห่งพันธสัญญาให้ได้
“ยาคอบ” มีลูกชายทั้ง 12 คนซึ่งลูกชายทั้ง 12 คนถือเป็นต้นตระกูลของชาวยิว ซึ่ง “ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช” เรียกว่า “ยิว 12 แซ่”
“ยาคอบ” พาลูกชายทั้ง 12 คน และชาวยิวทั้งปวง ออก “ตามหาดินแดนแห่งพระจันทร์เสี้ยวอันรุ่งเรือง อย่างมุ่งมั่น” แต่ปรากฏว่า “ยาคอบตายก่อนจะพบกับดินแดนดังกล่าว” เช่นเดียวกับอับราฮัม ผู้เป็นพ่อ
ดังนั้น ภาระหน้าที่ทำตามโองการของพระเจ้า จึงตกมาอยู่ในความรับผิดชอบของบุตรชายคนหนึ่งของยาคอบ ที่ชื่อว่า “โยเซฟ”
แต่ “โยเซฟ” เป็นผู้นำที่พาชาวยิวทั้งหลาย “หลงทาง” ล่วงล้ำเข้าไปในอาณาจักรของฟาโรห์ แห่งประเทศอิยิปต์ (ที่เป็นอาณาจักรรุ่งเรืองมากว่า 1,500 ปีแล้ว) ชาวยิวที่หลงทางทั้งหมด จึงถูกทหารฟาโรห์จับตัวไปเป็น “ทาส” ทำงานหนักเป็น “กุลี สร้างพีระมิด ยาวนานถึง 430 ปี”
กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม
