'พี่ใหญ่ทนายสิทธิฯ'ออกโรง จดหมายถึงปธ.ศาลฎีกา จี้ให้ประกันตัวคดีม.112 จะได้ไม่มีใครตายซ้ำรอย'บุ้ง'

'พี่ใหญ่ทนายสิทธิฯ'ออกโรง จดหมายถึงปธ.ศาลฎีกา จี้ให้ประกันตัวคดีม.112 จะได้ไม่มีใครตายซ้ำรอย'บุ้ง'
วันที่ 20 พฤศจิกายน 2569 นายกฤษฎางค์ นุตจรัส หรือทนายด่าง ทนายความด้านสิทธิมนุษยชน ได้โพสต์ จดหมายเปิดผนึกถึงประธานศาลฎีกา
โดยมีเนื้อหาดังนี้ ผม นายกฤษฎางค์ นุตจรัส ทนายความ ตั้งแต่ปี พ.ศ.2522 มีบางอย่างที่จะพูดกับท่านอย่างตรงไปตรงมา
ผมคงเป็นรุ่นพี่ของท่านในวงการกฎหมายอย่างปฏิเสธไม่ได้เพราะผมจบธรรมศาสตร์ตั้งแต่ ปีพ.ศ. 2522 ซึ่งก็ไม่ได้แปลว่า ผมมีความรู้ความสามารถเหนือท่านแต่อย่างใด นับแต่ท่านขึ้นดำรงตำแหน่งประธานศาลฎีกา ท่านทำสิ่งใหม่ๆที่ดีงามในหลายๆเรื่องซึ่งผมเคารพนับถือ และชื่นชมกับคนทั่วไปเสมอมา
สองวันมานี้ มีหลายเรื่องที่ผมเห็นว่ากระบวนการยุติธรรมโดยตุลาการของพวกเรามีความผิดเพี้ยนไปจากสิ่งที่น่าจะเป็นตามหลักยุติธรรมหลายเรื่อง
ผมเรียนต่อท่านโดยไม่ปิดบังว่าผมเป็นทนายความว่าความแก้ต่างให้กับเด็กๆในคดีป.อาญามาตรา 112 หลายคน ซึ่งการตัดสินและพิพากษาของศาลในคดีนั้นๆก็เป็นเรื่องตามข้อวินิจฉัยของศาล
ผมไม่ติดใจในเบื้องหลัง
ท่านรู้หรือไม่ว่า ในการต่อสู้คดีของเด็กพวกนี้ หากศาลชั้นต้นลงโทษจำคุก เขาก็จะไม่อนุญาตให้ปล่อยตัวชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ฎีกา คือ พูดง่ายๆว่าไม่ให้ประกันตัวนั่นเอง โดยให้เหตุผลที่เหมือนกันทุกครั้งว่าคดีมีอัตราโทษสูง ทำให้เกิดความเสื่อมเสียต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ เกรงว่าจะหลบหนีซึ่งท่านก็ทราบดีเพราะผมเข้าใจว่า ท่านคงได้ตรวจดูสำนวนนี้ทุกคดี
ท่านครับ ท่านรู้ไหมว่า ในคดีที่โทษร้ายแรงยิ่งกว่าเด็กๆพวกนี้ ศาลอาญาและศาลชั้นต้นอื่นๆล้วนให้ผู้ถูกกล่าวหาหรือจำเลยได้รับการปล่อยตัวชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ทั้งสิ้น ท่านไปตรวจสอบในสองวันนี้ก็ได้
อันนี้ผมพูดสุภาพที่สุดแล้วนะ
ท่านไปดูคดีทุจริตโกงตึกสตง.ถล่ม ที่มีคนตายหลายสิบคน ซึ่งศาลอาญาเพิ่งตัดสินเมื่อสองวันนี้ หรือไปดูคดีทุจริตให้สินบนที่ศาลอาญาทุจริตภาค 7 เพิ่งตัดสิน ล้วนแต่เป็นโทษที่สูงกว่าเด็กๆในคดีมาตรา 112 ทั้งสิ้น
ผมถามว่าดุลพินิจในการอนุญาตให้ปล่อยตัวชั่วคราวหรือประกันตัว ท่านรู้ไหม ท่านเห็นว่าเป็นธรรมไหม
เป็นดุลพินิจแบบเดียวกันไหม
ท่านเห็นว่าเป็นดุลพินิจบนมาตรฐานเดียวกันหรือไม่
ผมเคยสงสัยว่าเมื่อท่านเป็นประธานศาลฎีกาท่านออกระเบียบข้อบังคับว่า ให้ศาลพิจารณาเกณฑ์การลงโทษจำคุกในคดีต่างๆให้คล้ายคลึงกันซึ่งเราเรียกว่ายี่ต๊อก
แล้วทำไมในการพิจารณาเพื่อให้การประกันตัวมันจึงแตกต่างกันอย่างมหาศาลเท่านี้?
ทุกศาลที่ไม่ให้ประกันตัวคดี 112 ให้เหตุผลว่า
เป็นคดีที่มีอัตราโทษสูง (ความจริงไม่เกิน 15 ปี) เกรงว่าจำเลยจะหลบหนี
อ้าว แล้วเราลืมหลักการที่ว่าจำเลยในคดีอาญาเป็นผู้บริสุทธิ์จนกว่าศาลจะมีคำพิพากษาถึงที่สุดหรือ
ผมถามว่าถ้าลูกชายของผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ สักคนหนึ่งถูกตำรวจกล่าวหาว่า ฆ่าและข่มขืนเด็กอายุ 8 ขวบ ทั้งที่เขาต่อสู้ว่าไม่เป็นความจริง ศาลจะให้ประกันตัวในระหว่างต่อสู้คดีหรือไม่ผมไม่แน่ใจว่า มันจะใช้เกณฑ์เดียวกับที่ใช้กับเด็กๆในคดี 112 หรือไม่?
ผมไม่มีปัญหาว่า ผู้พิพากษาของท่านจะให้ประกันตัวเด็กๆในคดี 112 มาสู้คดี ในระหว่างคดียังไม่ถึงสิ้นสุดหรือไม่
แต่ผมเป็นทนายความของเนติพร เสน่ห์สังคม หรือบุ้ง ลูกสาวของผู้พิพากษาซึ่งเป็นลูกน้องของท่าน ซึ่งตายในระหว่างถูกจำคุกในคดี 112โดยศาลไม่ให้ประกันตัว
ท่านคงจำเรื่องนี้ได้
แล้วสุดท้ายศาลก็ยกฟ้อง
ผมไม่อยากให้มีเด็กๆ ตายในระหว่างที่ท่านเป็นประธานศาลฎีกา โดยเขายังไม่ได้พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเขา
ท่านอาจจะหัวเราะเยาะเย้ยว่า ก่อนที่ตี้ วรรณวลี อดอาหารเพื่อขอใช้สิทธิในการประกันตัวนั้นเป็นเรื่องเหลวไหล
ผมอยากบอกท่านอย่างตรงไปตรงมาว่า ประชาชนไม่มีอำนาจใดๆ นอกจากเอาชีวิตและร่างกายของเขา เพื่อโต้แย้งสิ่งที่เขาคิดว่าไม่ถูกต้อง
ความตายของตี้ วรรณวลี ถ้าเกิดขึ้น เหมือนของบุ้ง เนติพร
จะตามหลอกหลอนท่านไปตลอดกาล และผมจะพูดเรื่องนี้ตลอดไป
ลงชื่อ กฤษฎางค์ นุตจรัส
19 พฤศจิกายน 2569
