วันที่ 15 กรกฎาคม 2566 ศ.ดร.ไชยันต์ ไชยพร อาจารย์ภาควิชาการปกครอง คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก “Chaiyan Chaiyaporn” ดังนี้

จาก อาจารย์แก้วสรร ครับ
การเมืองของก้าวไกล 
“เทคนิคของการใช้การเมืองแบบมวลชน   คือ ต้องหาเป้าหมายสักอย่างหนึ่งมาให้ผู้คนร่วมกันเกลียดชังว่า เป็นต้นตอของความงี่เง่าเฮงฃวยของบ้านเมือง
เป้าหมายนี้ต้องดูมีฤทธิเดช   เ_ยได้มากจริง  เช่น ถ้าเป็นคอม ก็วาดเป้าหมายเป็นนายทุน   
เป็นนาซีก็วาดเป็นยิว   
เป็นชาตินิยมก็เป็นจักรวรรดิ์นิยม
การเมืองของก้าวไกลเดินมาทางนี้   
แล้วเลือกเอาสถาบันเป็นปีศาจของความเกลียดชัง    
ทำให้ดูขลัง  จึงลากเป็นมรดก 2475   
คนเราพอเกลียดร่วมกันมากๆ  ก็เกิดเป็นพวกเป็นม้อบไปในที่สุด   
การเลิกไม่พูดไม่ชูแก้ 112   จะทำให้ขาดการชี้ปีศาจไปในทันที   
พลังก้าวไกลจะอ่อนยวบลงเลย  
ให้เขาเลิกไม่ได้เด็ดขาด เพราะเป็นตัวตนของเขา
นี่คือเหตุผลที่ก้าวไกล ไม่มีวิสัยทัศน์ของอนาคตมาโชว์จริงๆ    
มีแต่ความเกลียดชังร่วมในกองทัพและสถาบัน   
แล้วแถมของชำร่วย ทางปัจเจกชนนิยม   ให้กลุ่มต่างๆเป็นพิเศษ    ทั้งเพศพิเศษ ก_หรี่เสรี   เลิกเครื่องแบบนักเรียน  ฯ
การเมืองวันนี้เดิมที ระบาดด้วยโลภะ  จนเกิดนิสัยประชานิยมที่ก้าวไกลมาเติมใหม่ 
ใหม่จริงแต่ไม่ใช่ประชาธิปไตย  
แต่เป็น โมหะ   
สองตัวนี้ถึงจุดหนึ่ง  โทสะจะเกิดขึ้นในที่สุด”