มองต่างพวกโลกสวย‘ชนะโดยไม่ต้องรบ’ไม่ใช่ถือขวดนมไปนั่งคุยกัน

11 มิถุนายน 2568 นายพิชิต ไชยมงคล แกนนำเครือข่ายนักศึกษาประชาชนปฏิรูปประเทศไทย (คปท.) โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก Pichit Chaimongkol ระบุว่า...

ชนะโดยไม่ต้องรบ

นักจินตนาการหอคอยงาช้างพึง เข้าใจก็ดีครับ แม้แต่ช้างที่มีงา มันยังต้องชนกันเพื่อพิสูจน์ชัยชนะก่อนค่อยมาสู่ ชนะโดยไม่ต้องรบ

ชนะโดยไม่ต้องรบ ไม่ใช่การไม่สู้ หรือจะมุ่งแค่เจรจาทางการทูต

อีกอย่างการรบ กับการประทะด้วยกำลังอาวุธนี่ มันเป็นคำอธิบายที่ต้องเข้าใจให้ชัด เพราะการรบ ไม่จำเป็นต้องใช้การประทะด้วยอาวุธเสมอไป การใช้อาวุธจะเป็นช่วงปลายเพื่อนำไปสู่การเจรจาหรือสภาพบังคับให้ยอมแพ้

ในภาวะปกติ การเจรจากันทางความมั่นคง หมายถึงชนะโดยไม่ต้องรบ ในภาวะปกติ องค์ประกอบในการเจรจาคือ

1.กำลังรบ แตกต่างกันมากน้อยขนาดไหน

2.เศรษฐกิจ กำลังบำรุง ดีไหม

3.ความแตกแยกของคนในประเทศมีไหม

องค์ประกอบอื่นอีกเยอะ ฯ

ในภาวะที่ประเทศถูกรุกราน ชนะโดยไม่รบได้ คือ

1.กำลังรบ

2.ยุทธวิธีรบ  การวางกำลังรบ

3.การกดดันทางเศรษฐกิจ

4.มาตรการทางการกดดัน ก่อนการประทะด้วยอาวุธ  

ฯ

ดังนั้น ชนะโดยไม่ต้องรบ หรือ รบกันทำไม  ไม่ใช่แค่ ถือขวดนมไปนั่งคุยกัน แล้วพอคุยกันไม่รู้เรื่อง ต่างคนต่างสำลักนม แล้วค่อยกลับมา รับสมัครทหารอาสา ตามวาจามีทหารไว้ทำไม หรือ ระดมเรือประมงไว้ออกรบกัน

ชนะโดยไม่ต้องรบ จึงกลยุทธ์ทางทหารที่เป็นการสร้างแสนยานุภาพกำลังข่มที่ได้เปรียบ

การที่ประกาศชนะโดยไม่ต้องรบของรัฐบาลปัจจุบัน มันไม่ใช่ชนะโดยไม่ต้องรบ มันเป็นชนะโดยไม่ต้องทำอะไรหรือทำอะไรไม่เป็นเลยมากกว่า ชนะเพราะเคลมผลงานคนอื่นเขา

ส่วนนักวิชาการหรือพวกโลกสวยทั้งหลาย ชนะโดยไม่ต้องรบ ก็ย้อนกลับไปดูก่อนว่า ก่อนชนะมันเริ่มจากอะไรก่อน

คิดง่ายๆ ประเทศหนึ่งถือปืนมาขอคุยกับประเทศเรา เราจะถือขวดนมไปนั่งคุย เขาก็ชนะโดยไม่ต้องรบ

แต่ถ้าเราถือปืน m16 ไปคุยฝ่ายเขาถือปืนแก็ปมาคุย เราก็ชนะโดยไม่ต้องรบ

การชนะโดยไม่ต้องรบ จึงไม่ใช่การสำเร็จความใคร่ทางความคิด โดยที่ไม่จัดการกำลังรบ หรือรอพลอาสาสมัครมาช่วยรบเหมือนนักการเมืองกลุ่มหนึ่งชอบจินตนาการ

พอในสนามต่อสู้ หรือสนามรบ ไม่มีคำว่าเป็นเพื่อนกันดีกว่า เหมือน อ.จุฬาฯบางคนพูดนะครับ เพื่อนกันดีแน่ แต่เพื่อนกันจริงไหม แค่นั้นเอง เพราะกัมพูชา ส่งสัญญาณทุกวันไปในทำนอง 

ใครเพื่อนมึง

-005