วันที่ 4 มีนาคม 2569 ศ.ดร.ไชยันต์ ไชยพร อาจารย์ประจำภาควิชาการปกครอง คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้โพสต์ข้อความลงบนเฟซบุ๊ก Chaiyan Chaiyaporn ระบุว่า ปัญหาของพรรคประชาชน ไม่ ได้ซับซ้อนอะไร เกิดขึ้นทั่วไปและทั่วโลก 

ที่พรรคฝ่ายซ้ายพยายามต่อสู้ในวิถีทางรัฐสภา  แทนที่จะปลุกระดมมวลชนให้ลุกฮือ ประท้วง และปฏิวัติยึดอำนาจรัฐ

แนวคิดการต่อสู้ด้วยวิถีทางรัฐสภาของฝ่ายซ้ายเริ่มขึ้นโดย เอดูอาร์ท แบร์นชไตน์ ในปี ค ศ 1902  การตั้งพรรคจึงมีลักษณะของพรรคการเมืองทั่วไปที่เน้นการชนะเลือกตั้ง ไม่ได้เน้นการปฏิวัติล้มล้าง
…

ส่วนพรรคแนวหน้า หรือ vanguard party ที่มีที่มาจาก เลนิน และเริ่มในปี ค ศ 1902 อันเป็นช่วงเวลาเดียวกันกับแบร์นชไตน์

พรรคแนวหน้าเกิดขึ้นโดยมีเป้าหมายคือ การปฏิวัติล้มระบบทุนนิยม และสถาปนารัฐสังคมนิยมที่เผด็จอำนาจโดยชนชั้นกรรมาชีพ

ดังนั้น พรรคแนวหน้าจึงจำต้องเป็นองค์กรที่มีการจัดระเบียบวินัยสูงโดยชนชั้นนำ

ชนชั้นนำที่ว่านี้ จะต้องเป็น “นักปฏิวัติมืออาชีพ” ที่มุ่งเน้นการนําชนชั้นแรงงานยึดอํานาจและสร้างสังคมนิยมขึ้น

การดำเนินงานของพรรคจะอยู่บนหลักการการรวมศูนย์ประชาธิปไตย ซึ่งเป็นสองสิ่งที่ย้อนแย้งกัน แต่มีความจำเป็น
……

ในทางกลับกัน พรรคการเมืองทั่วไปมักเป็นองค์กรมวลชนที่เน้นการชนะการเลือกตั้ง 

จัดตั้งรัฐบาล และเป็นตัวแทนของผลประโยชน์ที่กว้างขึ้นและมักจะมีความหลากหลายภายในระบบการเมืองที่มีอยู่
…….
ถ้าใครในพรรคประชาชนจะมีความสับสน ก็น่าจะเป็นตัวคนที่เป็นนักทฤษฎีมากกว่าคนอื่นใด 

ไม่ต่างจากนักศึกษาปัญญาชนในช่วง 6 ตุลา 2519 ที่ประเมินสถานการณ์ผิดพลาด โดยเข้าใจไปเองว่า สถานการณ์สุกงอมแล้ว และตนสามารถประสานทฤษฎีกับการปฏิบัติ (praxis) ได้ถูกต้องจริงๆ

และแทนที่จะยอมรับความผิดพลาด กลับโทษโน่นนี่นั่น ยกเว้นตัวเอง !