29 พฤษภาคม 2569 อัษฎางค์ ยมนาค หรือ เอ็ดดี้ นักวิชาการอิสระ โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก ระบุว่า คำพิพากษายกฟ้องคือจุดจบของคดี ไม่ใช่จุดจบของคำถาม

ศาลอาญาพิพากษายกฟ้อง 28 พฤษภาคม 2569 วินิจฉัยว่าไลฟ์ “วัคซีนพระราชทาน ใครได้-ใครเสีย” ของธนาธรโดยรวมเป็นการวิจารณ์การบริหารจัดการวัคซีนของรัฐบาล พล.อ.ประยุทธ์ ไม่ถึงระดับองค์ประกอบความผิดตามมาตรา 112

อย่างไรก็ตาม ศาลบอกว่า “ยังไม่เพียงพอจะลงโทษ” ไม่ได้บอกว่า “ไม่มีการโยงถึงสถาบันเลย” เพราะในข้อเท็จจริงของคดี มีการพูดถึงสยามไบโอไซเอนซ์และความเกี่ยวข้องกับพระมหากษัตริย์อยู่จริง ซึ่ง Reuters บันทึกไว้ชัดเจน

นอกจากนี้ คดียังไม่สิ้นสุด อัยการมีกรอบเวลา 30 วันในการอุทธรณ์

ความจริงของคดีนี้มีสองชั้น และทั้งสองชั้นเป็นความจริงพร้อมกัน

ชั้นแรก — ความจริงทางกฎหมายคือ ศาลชั้นต้นยกฟ้อง

ชั้นที่สอง — ความจริงทางการเมืองคือ หัวข้อ “วัคซีนพระราชทาน” บวกกับการตั้งคำถามเรื่องสยามไบโอไซเอนซ์และโครงสร้างผลประโยชน์ ไม่ใช่ชุดคำที่คนไทยจะได้ยินแล้วตีความว่าเป็น “การวิจารณ์นโยบายสาธารณสุขธรรมดา”

การพูดถึงสยามไบโอไซเอนซ์ และการตั้งคำถามเรื่องผลประโยชน์ ย่อมทำให้ผู้ฟังจำนวนมากเข้าใจว่า นี่คือการโยงประเด็นวัคซีนไปถึงสถาบันพระมหากษัตริย์

และการรับรู้ทางการเมืองที่เกิดขึ้นในวันนั้นไม่มีวันที่จะถูกลบออกจากความจำของสังคมโดยคำพิพากษา

ศาลมีอำนาจชี้ขาดว่าจะลงโทษหรือไม่

ไม่บอกสังคมว่าต้องรู้สึกอย่างไร

คุณคนไทยเห็นด้วยกับผมหรือไม่?

- 006