“เรือเหล็ก” ที่ขับเคลื่อนด้วยพลังดีเซล นำโดย “กัปตันลุงตู่” อดีตเคยเป็น “กะปิตันเรือแป๊ะ” มาก่อน

เรือดังกล่าวเพิ่งจะถอนสมอขับเคลื่อนออกจากท่ายังไม่ทันเร่งเครื่องสู่ทะเลลึก “ฟ้าที่เคยสดใส ก็เปลี่ยนสีเป็นมืดมัวทันทีทันใด” พายุใหญ่หลายลูกจากฝ่ายค้านทำท่าจะมาถล่มเรือเหล็กอย่างไม่ชักช้า

“บนเรือเหล็ก” นั้น กะปิตันผู้ไม่คุ้นชินกับการบริหารกลาสีร้อยพ่อพันแม่ ซึ่งแต่ละรายล้วนเป็น“จอมอหังการไม่ฟังใคร” จึงเจอะอุปสรรคมากมายในการเดินเรือ

กลาสีบางรายก็เคยสังกัด “เรือสลัดน้ำลึก” มาก่อน บางรายก็เป็น “ศรีธนญชัย” จดจำทฤษฎี “อาบน้ำให้น้อง” อย่างเข้ากระแสเลือด

ดังนั้น “กลาสียอดซีม่าบางราย” จึงตั้งเงื่อนไขกับ “ต้นหนเรือ” เพื่อเป็นการ “ตีวัวกระทบคราดไปถึงกะปิตัน” ด้วยเสียงดังๆ เป็นการเรียกร้องว่า

“พวกกูต้องได้กินหมูหัน ได้รับประทานเนื้อโกเบและได้ดื่มกาแฟโกปี้ลัว จึงจะมีเรี่ยวแรงพาเรือต้านพายุได้สำเร็จ”

“กะปิตัน” เคยผงาดบน “เรือแป๊ะ” เพราะมีดาบศักดิ์สิทธิ์ชื่อ “ดาบเอ็กซ์คาลิเบอร์ หมายเลข 44”อยู่ในมือ กลาสีบนเรือแป๊ะทุกคนต่างเชื่อฟังคำสั่ง

ครั้นมาเป็น “กัปตันเรือเหล็ก” โดยดาบเอ็กซ์คาลิเบอร์ถูกยึดคืนไปแล้วและต้องมาเจอะ “กลาสีเขี้ยวลากดิน” ที่ไม่ฟังคำสั่ง แถมขยันใช้สิ่วเจาะเรือให้เป็นรูอีกต่างหาก จึงทำให้ “อดีตผู้นำหัวร้อน” กลายเป็น “กะปิตันที่ไม่กล้าฉุน”

การเปลี่ยนแปลงแบบ 360 องศา ของกะปิตัน ทำให้ FC ของลุงต่างหวั่นไหวและตกใจ “เกรงว่า”ลุงจะ “ทิ้งเรือ” เพราะทนกลาสีศรีธนญชัยไม่ได้

FC ของกะปิตัน ต่างจึงออกมาร้องขอ “ลุงตู่อย่ากินลูกท้อ” แต่ให้ขยัน “กินลูกน้ำอดน้ำทน” จ้า

“ตีโต้” เคยกล่าวไว้ว่า “ไม่มีป่าดงดิบแห่งใด จะมีภยันตรายเท่ากับป่าทึบแห่งการเมือง”

แต่ในกรณีการเมืองไทย คงต้องพ่วงท้ายด้วยการตอกย้ำว่า “ไม่มีทะเลลึกแห่งใด จะมีภยันตรายต่อเรือเหล็ก เท่ากับทะเลลึกแห่งการเมือง”

เจอะทั้งพายุใหญ่จากฝ่ายค้าน และเจอะกลาสีขยันเจาะเรือให้รั่วเช่นนี้ คงต้องถามว่า “ไหวไหมท่านกะปิตัน?”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม